blog april mei juni 2017

In Norway.nl   

14 juni 2017


Hoogste tijd om eens weer aan een update te beginnen. Ik heb weer voldoende foto’s en genoeg te vertellen.

Eerst moet ik nog even terug naar 17 mei. Dat is de dag dat hier wordt gevierd dat 17 mei 1814 de Noorse grondwet is ondertekend. Of te wel, Noorwegen werd officieel een zelfstandig land. Dit wordt elk jaar groots gevierd. Vergelijk het maar een beetje met onze koningendag. Een paar dagen voor 17 mei werd ik gebeld of ik mee wou doen in de bygda kamp. Bjoa is op zich een klein gehucht met daar in nog weer kleinere gehuchten. Tijdens het 17 mei feest wordt er een wedstrijd gehouden tussen die gehuchten. Ik heb ja geantwoord zonder te weten wat ik nu eigenlijk moest doen. Ik had eigenlijk gedacht van teams zo tussen vijf en tien personen maar elk team had maar drie leden. Het is wat lastig vertellen wat we moesten doen maar het laatste wat we moesten doen was zo snel mogelijk een toffee door slikken. Kortom, het was niet zo heel serieus. In de eerste ronde werden we tweede en de finale eindigden we op de zelfde plaats. Het was wel grappig om te doen. Ook wel grappig was dat in de week er na, ik bij de bouwmarkt drie keer werd aangesproken door, voor mij, onbekenden die zich voorstelden en er bij vertelden dat ze ook in Bjoa wonen. Ik ga er nu maar van uit dat heel Bjoa me kent.


Diegene die mijn site een beetje volgen kunnen zich vast nog wel herinneren dat ik vorig jaar november/december de rioolbuizen in mijn huis heb vervangen. Hier was ik nog steeds niet helemaal klaar mee. Buiten moest namelijk nog wat beton gestort worden. We hadden een gedeelte opgegraven om de buis te kunnen vervangen en het leek me wel handig om te wachten op wat beter weer om dit weer dicht te storten. Eind vorige maand was het mooi weer en heb ik alles weer netjes dicht gemaakt.

Ben wel aardig tevreden met het resultaat. Het regenwater loopt mooi weg van het huis en het is wel aardig glad geworden. Er ging wel aardig meer beton in dan dat ik dacht. Maar ook deze keer had ik ruim ingekocht en had ik genoeg.



Natuurlijk heb ik ook weer gewandeld. Deze keer met de collega’s van de handschoenen groothandel. Deze keer zijn we wat verder van huis gegaan. Een collega’s wist een topje waar hij nog nooit geweest was en graag een keer boven op wou staan. Geen probleem wij gaan mee. Helaas zat het weer niet erg mee. Het zicht op de top was ongeveer nul. Alles was grijs om ons heen. Het was omdat de route zo goed gemerkt was anders hadden we de top ook nooit gevonden. Op de terug weg werden we opgewacht door een hele kudde dames die ons nieuwsgierig aankeken. Erg leuk die geiten maar ze beginnen ook gelijk aan je kleding te knagen als je iets te lang stil blijft staan.



Zo af en toe kijk je uit het raam en denk je, hé wat is dat nou weer? Zie ik in eens deze rare boot voorbij varen. Later stond in het plaatselijke krantje dat dit de Marjata IV was. Er stond een voor mij wat vaag verhaal over de historie van de boot maar zoals ik het lees is die de laatste tijd opgeknapt en gemoderniseerd en gaat nu voor het leger de Russische activiteiten in het Noorden in de gaten houden.







Is er iemand die ziet wat de vogel op de foto hier naast mist? Hij of zij vliegt hier rondt en dat ziet er steeds een beetje wonderlijk uit. Kennelijk heeft hij of zij geen last van het gemis want hij of zij vliegt en beweegt normaal.





Vorige keer heb ik wat verteld over de boeren die in onderhandeling waren met de regering. Helaas kan ik er niet veel meer over vertellen. De acties hebben wel, zoals het er nu voorstaat, wel resultaat gehad. Deze week beslist de regering hoeveel geld ze krijgen en hoe het verdeelt wordt en het ziet er naar uit dat ze door de acties behoorlijk meer krijgen.

Iedereen die hier een “gewone” baan heeft krijgt vakantie geld en vrije dagen. De boeren hier vinden dat ze hier ook recht op hebben en de overheid moet dat maar betalen. Die willen ten slotte ook dat Noorwegen, wat eten betreft, zelf voorziend blijft. Daarom krijgen de boeren ook geld om een knecht in te huren zodat ze regelmatig een weekend vrij kunnen nemen en op vakantie kunnen.


En om maar in de boerensferen te blijven. Ik heb laatst mijn eerste schuurfeest gehad hier. Het was in dit geval een after lammings feest. Zo omstreeks april, mei lammeren alle schapen hier. Dat is een, mild gezegd, drukke tijd voor ze. Deze schapenboer, of eigenlijk moet ik zeggen boerin, organiseert na deze periode altijd een feest. Ze stellen de loods ter beschikking, zetten er banken en stoelen in, warmen een paar barbecues op en zorgen voor koffie en thee. Het te barbecueën spul en drank moet je dan zelf mee nemen. Was geloof ik wel zo’n beetje de enige man die geen alcohol dronk maar voor mij was het er niet minder gezellig om. Beetje wat spul gebarbecued en te veel koffie gedronken. Tussen door gezellig zitten kletsen met wat bekenden. Ben om een twaalf uur naar huis gegaan maar de echte feestneuzen hebben door gedaan tot ongeveer half vier.



Hier naast nog wat plaatjes van mijn verf activiteiten. Alle deuren op de bovenste etage zijn nu wit en wat mij betreft ziet het er een stuk beter uit. Voor de zekerheid heb ik er nog wat plaatjes bij gedaan van hoe het er voor die tijd uitzag.




Ook heb ik nog weer een klein jubileumpje te vieren. Het is namelijk deze maand twee jaar geleden dat ik naar deze gemeente verhuist ben. Een verandering waar ik nog steeds geen spijt van heb. Het bevalt me nog steeds prima in deze gemeente. De verschillende baantjes, het huis wat ik gekocht heb en de gezellige mensen hier maken het geen straf om hier te wonen.

Het wordt alleen nog even spannend bij de handschoenen groothandel. Mijn contract loopt eind augustus af en ik weet nog niet of het verlengd wordt. Ik hoop het wel want het bevalt me nog prima daar.


Een poosje terug heb ik in Haugesund nog een korte cursus bij gewoond. Het ging over waar je aan moet denken als je een eigen bedrijfje wilt opstarten. Tevens werd gewaarschuwd voor de valkuilen die je kunt tegen komen. Ik heb al lang de wens om een eigen bedrijfje te beginnen. Iets waar je zelf baas over bent. Ik heb al wel een idee maar of dat wat worden gaat weet ik nog niet. Mocht het wat worden dan lees je het hier vast wel een keer.

Tevens heb ik mij aangemeld voor de cursus, (vertaald), verkoop, service en veiligheid. Dit is een cursus waarbij je op het eind een vakdiploma winkelbediende of kantoor medewerker kunt bemachtigen. Er zijn verschillende redenen waarom ik mij heb aangemeld. Ten eerste heb ik gewoon zin om weer iets te gaan leren. Iets nieuws. Aangezien ik in een winkel werk is het natuurlijk ook leuk om hier over wat meer theorie kennis te hebben aangezien er ook een gedeelte administratie en boekhouding bij zit. En verder past het mooi in het plaatje dat ik wat voor mij zelf wil beginnen.

Het is nog even afwachten of de cursus door gaat maar anders zit ik vanaf half september tot eind juni elke week enkele uren in de schoolbanken. Ik verheug me er al op.




De foto van de boot hier boven heb ik vanuit het keuken raam genomen. Kijk ik echter uit het kamer raam dan zie ik mijn aardappel veldje met op de achtergrond het Bjoafjord. Ook leuk om te zien hoe alles daar groeit. Voordeel is dat de bruine slakken de aardappels niet lekker vinden en er niet aan zitten te knagen. Ik loop nu elke dag enkele rondjes langs alle groente en vang regelmatig van die vieze bruine slakken weg. Tot nu kan ik ze aardig de baas blijven.



Wel als laatste nog maar weer wat foto’s van een wandeling. Om het maar extra saai te maken. Ook deze heb ik gemaakt met de collega’s van de handschoenen groothandel. In dit geval was het wel een zeer pittige wandeling. Op sommige plekken was het zo steil dat ze er touwen hadden neer gehangen waar langs je naar boven kon klauteren. Gelukkig zat het mee met het weer en hadden we een mooi uitzicht vanaf de top. Het was nog wel flink koud toen we van de ene top naar de andere liepen. Kreeg de handjes nog mooi koud.

Wel dat was het weer voor deze keer. Ik zou zeggen tot de volgende keer.


Over deze steen lawine ging het pad naar boven.
Nog een klein stukje naar de top
Uitzicht over Vikebygd




Zondag 28 mei 2017


En zo is het weekend al weer voorbij. Dit keer was het mooi weer maar helaas had ik niet veel tijd om daar van te genieten. Gisteren ongeveer vanaf zes uur ’s morgens tot ruim zeven uur ’s avonds gewerkt. Eerst ’s morgens de koetjes gemolken, daarna snel naar huis om te douchen en te eten. Vervolgens van negen tot vier in de bouwmarkt gewerkt. Hierna weer snel naar huis, andere kleren aan en weer naar de koetjes. Na het avond eten kwam ik er achter dat het misschien ook wel handig was om het gazon nog even te maaien. Dit was alweer ruim twee kontjes hoog en op zondag is het officieel verboden om het gazon te maaien. Al met al was het bijna half tien voordat ik aan de koffie zat.

Ook vandaag heb ik ’s morgens en ’s avonds de koetjes gemolken. Nu is het nog vijf dagen werken en dan is het weer lang weekend. Deze heb ik helemaal vrij. Nu maar hopen dat het een beetje fatsoenlijk weer wordt. Kan ik mooi een beetje motorrijden en wandelen.




Het betonstort gedoe in de garage is wel naar tevredenheid verlopen.

De zuilen zien er een stuk beter uit en ik neem aan dat het beton ijzer nu niet verder roest.

Er ging ongemerkt wel meer beton in dan ik dacht maar gelukkig had ik genoeg. Weer een projectje klaar.







Ik had maar eens bedacht dat het misschien ook leuk zou zijn om hier af en toe eens te vermelden waar de Noren druk mee zijn. Nu is dit net als in Nederland van alles maar voor mij sprong er één ding uit. Dit waren de boeren acties van de laatste tijd. De boeren onderhandelen, volgens mij, één keer per jaar over hoeveel subsidie ze krijgen, of willen hebben, en hoe het allemaal verdeeld wordt. Nu weet ik eigenlijk niet van de hoed en de rand maar de boeren waren het in ieder geval niet eens met de voorstellen. Volgens mij vonden ze dat ze te weinig subsidie kregen en dat er te veel geld ging naar de grote bedrijven. Terwijl hier nog ontzettend veel bedrijven zijn waar maar ongeveer 20 koeien worden gemolken. Al deze kleine bedrijven scheppen wel veel werk gelegenheid in de kleine gemeenten. Ik ben lid van de boerenbond en krijg elke week een krantje met de laatste nieuwtje op agrarisch gebied. Komende week zal ik eens in deze materie duiken.




Natuurlijk kan ik niet stil zitten en ben maar vast aan het volgende projectje begonnen. Boven had ik al een paar kasten en deuren opgeknapt en netjes wit geschilderd. Nu zijn en nog vier deuren die een andere kleur hebben. Ik ben begonnen met het verven van die deuren en kozijnen. Grondverf, verf en plastic had ik nog. Dus behalve de aanschaf van wat tape en een paar kwasten kost het niet zoveel. Behalve een aantal uren werk. Ik wil boven niet te veel geld investeren. De slaapkamers daar worden maar weinig gebruikt dus investeer ik liever geld in mijn woonetage.

Als alles volgens plan gaat wordt er in het najaar een trap van de woonetage naar de tussen etage gemonteerd. Als ik nu naar de auto wil, brandhout wil halen, planten om wil potten of met de motor op pad wil dan moet ik altijd buitenom. Met een trap is dat niet meer nodig en wordt die tussen etage veel beter bruikbaar.


Helaas moet ik ook melden dat er waarschijnlijk een einde komt aan mijn hardloop carrière. Ik heb al vanaf het begin van het jaar last van mijn rechterknie. Aangezien dit maar niet overging laatst maar eens een dokter bezocht. Volgens deze was het of een opgezwollen vetzakje of slijtage. Een korte zoektocht op internet leerde mij dat de symptomen op slijtage duiden. Ik ben uit voorzorg maar vast gestopt met hardlopen. Half juni moet ik naar Haugesund voor een MR scan en röntgen foto’s. Tot die tijd doe ik het wat rustiger aan.


Als laatste nog wat plaatjes van mijn groente activiteiten. De tafel staat in de tussen etage voor de grote ramen. Dit werkt prima als een soort kas.

Ik had nog enkele aardappels over en die heb ik in die emmers gepoot. Ze hebben eerst een poos binnen gestaan maar afgelopen week heb ik ze op het terras gezet. De rode bieten, suikererwten en grote bonen staan wat lager in de tuin. Ook de radijsjes komen al mooi boven de grond. Binnenkort kan ik nog de boerenkool en sla in de volle grond poten. De emmertjes, die je links en rechts op de foto’s ziet, heb ik half gevuld met zout water. Daarnaast ligt een wasknijper. Dit is om eventuele bruine slakken snel om zeep te helpen. Deze zijn een pest hier en kunnen in zeer grote aantallen voorkomen.


Ik loop nu regelmatig een ronde langs alle aanplant om te controleren of er geen bruine slakken in de buurt zitten. Helaas is er al wel een grote boon plant gesneuveld. ’s Avonds gecontroleerd en niets te zien. Kom ik ’s morgens zitten er twee slakken op die hem al zo’n beetje helemaal hebben op gepeuzeld.

Verder doen ook de aardappels het goed en ook de aangekochte blauwe bessen struiken zien er fris uit. En zo prutsen we verder. Tot de volgende keer.




Zondag 14 mei 2017


En zo kabbelt mijn leventje hier rustig door. Zo zou ik deze update wel kunnen afsluiten. Op dit moment is het gelukkig rustig hier en dit zal, denk ik, wel een korte update worden. Ik heb in ieder geval maar besloten om deze keer eens geen foto’s van wandelingen bij de update te doen. Dit wordt volgens mij wel erg saai. Ik heb nog wel twee wandelingen gedaan. Eerst heb ik boven op de Skrenuten gestaan. Dit topje is ongeveer 581 meter hoog. Met de collega’s van de handschoenen groothandel ben ik naar de top van de Kåtanuten gewandeld. Dit topje steekt ongeveer 534 meter boven zeeniveau uit. De foto op de voorpagina van mijn site is genomen vanaf de Kåtanuten.


Het weer is ook altijd een dankbaar gesprekonderwerp. Vorig weekend hebben we hier eindelijk eens een mooi weekend gehad. Ik heb dat weekend dan ook niet veel meer gedaan dan op het terras in de zon zitten. De boeren waren ook erg blij met het mooie weer. Konden ze eindelijk het land met de giertank en de mestkelders leeg rijden. Dit was hier en daar ook goed te ruiken. De mest wordt hier nog bovengronds uitgereden net zoals vroeger in Nederland. Maar goed, het heeft af gelopen week wat geregend dus de lucht is weg en de boeren zijn blij dat de mest is ingeregend.


Zelf ben ik nog druk geweest in de tuin. Ik wil dit jaar weer voorzichtig beginnen met een groentetuin en heb vorige week de aardappels gepoot. Hier voor moest ik nog wel een stuk antiek van stal halen. Er moesten gaten in de grond gemaakt worden waar ik de aardappels ingelegd kunnen worden. Na wat prutsen met balkjes schoot het me ineens te binnen dat ik nog een antieke aardappelpoten gaten maker(of hoe zo’n ding ook moet heten) heb liggen. Hier mee ging het mooi vlot. Eerst alle gaten gemaakt en later alle voor gekiemde aardappels er ingelegd. Nu hopen dat het allemaal een beetje opkomt.

In de tussen afdeling heb ik voor de ramen een tafel staan met daar op allemaal groenten die binnen kort de volle grond in kunnen. Tenminste als de gemiddelde temperatuur buiten een beetje omhoog gaat.


Verder ben ik nog druk geweest in de garage. Daar staan twee grote beton zuilen die het terras boven op de garage dragen. Onderaan was bij beide zuilen een deel beton verdwenen en is het betonijzer zichtbaar. Dit begon te roesten en als het de beton inroest dan kan er nog meer beton afspringen en daar wordt de zuil niet sterker van. Vorige week een poging gedaan om bekisting met betonijzer om de zuilen te maken. Dit ziet er wat mij betreft wel aardig uit. Nu nog beton er in en dan maar afwachten wat het worden gaat. Het resultaat komt vast wel op de site te staan.


Als laatste wil ik nog vermelden dat ik nog een optreden van Saxon bezocht heb. In Kopervik, een stadje op ongeveer een uur rijden, wordt elk jaar een hardrock festival gehouden. Een van de bands die optrad was Saxon. Die ken ik nog van vroeger maar ik had ze nog nooit live gezien.

Ik moest wel aardig zoeken voordat ik het festival gevonden had. Na twee rondjes door Kopervik heb ik bij het derde rondje het raampje van de auto maar een stuk opengezet. En inderdaad, ik reed ergens en hoorde een boel kabaal. Tevens zag ik enkele mensen ik hardrock kleding rondlopen. Na weer een rondje door het stadje had ik een parkeerplaats gevonden en kon ik naar binnen. Het was wel een mini festival. Ik schat dat er zo’n 2000 bezoekers waren. Aangezien ik een festival pas had, kon ik ook de bands zien die voor Saxon optrad. Een band had de prachtige naam Septicflesh. Helaas was de muziek niet om aan te horen. Dit was typisch een bak herrie.

Gelukkig deed Saxon het beter. Ik was verbaasd hoeveel nummers ik van ze kenden. Daarom sluit ik deze update af met een video van Saxon. Ik kwam op youtube niet veel clips van ze tegen maar deze video is geschoten tijden hun optreden in 2001 bij Wacken open air. De titel vond ik wel bij mij passen Motorcycle man. Ik wens jullie veel kijk en luister plezier.






Vrijdag 21 april 2017


Zo, ik zag dat het alweer drie weken geleden is dat ik de laatste keer een update heb geschreven. Hoogste tijd om eens achter de computer te kruipen en een eind weg te typen.

Ik zal maar eens beginnen met het weer. Altijd een veel besproken onderwerp. Met het weer wil het hier nog niet zo lukken. Als ik op dit moment naar buiten kijk zie ik aan de andere kant van het fjord een sneeuwbui voorbij trekken. Vanmiddag reed ik na het werk naar huis door een flinke sneeuwbui en de auto wist me te vertellen dat het buiten slechts twee graden was. Koud dus, voor de tijd van het jaar. Ook de boeren hier beginnen te verlangen naar een periode zonder neerslag want ze willen graag de mest uitrijden. Hier is hier overwegend klei grond en die moet eerst wel even wat opdrogen voordat ze er op kunnen rijden met trekker en giertank.


Tussen de buien door is het gelukkig wel droog. Af en toe is het zelfs een paar dagen redelijk weer geweest. Dit heeft mij de gelegenheid gegeven om een tent te testen. Ik wil dit jaar graag met de motor op vakantie en dan met tent. Nu heb ik wel drie van die dingen maar de ene is te klein en de andere is eigenlijk te groot. Nummer drie is wel van passelijke grote maar heb ik ooit eens gekocht in 1993. Die schiet dus mooi op naar de 25 jaar. Het leek me wel handig om een te kijken of die nog waterdicht was voor ik er mee op vakantie ga.

Ik heb hem op een zondag op het gazon voor het huis gezet en na de eerste kleine regenbui was alles nog droog van binnen. Van maandag op dinsdag is er een flinke storm overheen gegaan. Deze was dusdanig dat ik er om half drie ’s nachts nog uit ben geweest om in een dikke hagelbui enkele tentpennen weer in de grond te drukken. De dagen er na is er in totaal zeker ruim 30 millimeter regen gevallen. Maar de tent was nog kurkdroog van binnen. Het enige wat iets had door gelekt waren de ritsen van de ingangen. Om de test helemaal af te maken heb ik er nog twee nachten in geslapen. Het geen goed is bevallen. Kortom de bijna 25 jaar oude tent doet het nog prima. Het is trouwens een Erdman Schmidt Zwervende bever. Kwaliteit uit Hoogeveen. Helaas kon ik op internet lezen dat ze in 2008 zijn gestopt met tenten maken.


Aangezien het officieel lente is heb ik weer de groentetuin kriebels gekregen. Ik heb maar toegegeven aan de kriebels en ben begonnen met de voorbereiding van een groentetuin. Ik wil graag aardappels verbouwen en daar voor moest ik van een stuk gazon de zode verwijderen. Gezien alle stenen hier in de grond is ploegen of frezen geen optie. Dus ouderwets met de schop aan het werk.

Het was in ieder geval wel een goede training. De zoden heb ik gebruikt om de gazonrand langs de betonkanten op te vullen. Dat betekende beneden een emmer vullen met zoden. 26 treden omhoog met een volle emmer die op de plaats legen en weer 26 treden naar beneden, emmer vullen en weer 26 treden omhoog, enzovoort enzovoort. Ik heb nu drie plekken waar ik groentes kan verbouwen, het aardappel veldje, een rand vooraan het huis en twee vierkante stukjes bij de ingang. Nu is het alleen nog wachten op mooi weer.


Wandelen, dat heb ik natuurlijk ook gedaan en nog wel redelijk veel ook deze keer. Niet al te ver hier vandaan, zeker 10 minuten rijden, is nog een waterval.

Deze heet, Bakkafossen. Hier heb ik de auto geparkeerd en ben langs de rivier gaan wandelen. De bedoeling was om naar de top van de Skrenuten te gaan maar helaas, de route was niet gemarkeerd en voor mij was het topje niet te vinden. Deze wandeling naar de Skrenuten is onderdeel van de Bjoaspretten 2017.



In de gemeente hebben we negen buurtschappen. Elk jaar geeft de gemeente een kleine brochure uit met daarin een wandeling in elke buurtschap. Op het eind van elke wandeling hangt een brievenbus met een boekje erin. Hier kun je je naam inschrijven en tevens staat er een code woord of letter in. Als je alle negen wandeling heb gehad kun je een zin of woord maken met alle woorden of letters die je gevonden hebt. Dit antwoord kun je dan weer inleveren bij de gemeente en als je antwoord klopt dan ga je mee in de trekking van wat prijsjes. Dit alles met de bedoeling dat mensen meer gaan bewegen en zo beter gezond blijven.


Sommige buurtschappen maken ook zo’n soort brochure maar dan met alleen wandelingen in hun eigen buurtschap. Dat Bjoaspretten 2017 is dus van de buurtschap waar ik in woon en zij hebben ook negen wandelingen uitgezet hier. Alles volgens het zelfde principe. Alleen de wandeling naar de Skrenuten is niet gemarkeerd. Maar ik geef het nog niet op. Als het weer een beetje wil mee werken dan wil ik dit weekend weer een poging doen. In de tussentijd heb ik al wel de wandelingen Kjørkjenutn en Låklinuten gedaan. Nog zeven stuks te gaan dus.



Zoals ik al schreef heb ik groentetuin kriebels maar ik heb ook motorrij kriebels. Ja, ja het kriebelt flink bij mij. Ik heb de accu weer in de motor gemonteerd en deze vanuit de tussen etage weer in de garage gereden. Klaar voor de start. Alleen is het net zoals met de groentetuin wachten op mooi weer. Op de foto ziet het er allemaal niet zo spannend uit maar geloof me, als je met zo’n zware motor boven aan die helling staat dan denk je daar wel anders over. Gelukkig ging alles goed. De motor heeft de winter goed overleeft. Startte zonder problemen en ik heb hem even getest door wat op en neer te rijden naar de hoofdweg.

Hier door werden echter de kriebels alleen maar erger. Kom op met dat mooie weer.


Als laatste wil ik nog even schrijven over de wandeling die ik heb gedaan met de collega’s van de handschoenen groothandel. Deze keer hebben we een uitstapje gemaakt naar Sandeid. Een ander buurtschap in de gemeente. De wandeling ging naar de top van de berg Hovda. Deze ligt 589 meter boven zeeniveau. Mooie wandeling met verrassende mooie uitzichten. Ook het weer werkte mee. Veel zon en geen regen of sneeuw. Tijdens het naar boven lopen zagen we overal om ons heen sneeuwbuien maar gelukkig gingen ze allemaal langs ons heen. Deze wandeling is één van de negen wandelingen die de gemeente heeft uitgezet. Hier onder de foto’s van de wandeling. Tevens is dat het einde van deze update. Tot de volgende keer maar weer.