blog januari februari maart 2018

In Norway.nl   

24 maart 2018


Tjonge, wat vliegt de tijd weer. Het is alweer bijna drie weken geleden dat ik een update op de site heb gezet. Ik had al eerder een update willen schrijven maar door allerlei activiteiten(lees veel werk) kwam het er maar niet van. Nu heb ik een rustige zaterdagavond. En mocht het vandaag niet lukken om hem af te krijgen, dan heb ik morgen tussen het melken door wel tijd om de update af te maken en op het www te zetten. Want ook morgen moet/mag ik weer koetjes melken. Op zich moet ik dat niet maar ik weet niet hoeveel werk ik komende week of maand ga krijgen dus ik zeg al snel ja als ik werk aanbod krijg.

Ander nieuwtje op het werkfront is dat ik er nog weer een kleine oproep baan heb bij gevonden. Deze keer als magazijnmedewerker bij een groothandel in werkkleding. Het bedrijf zit in Ølen bijna tegenover de bouwmarkt waar ik werk. Het is een klein bedrijf met maar drie medewerkers.

Veel werk zat het niet opleveren in eerste instantie. Maar je weet maar nooit wat er gebeurd in de toekomst. Ik heb er in ieder geval een voet tussen de deur.


Voor de rest mag ik wat werk niet klagen. De weken vullen zich haast automatisch op. Bij de supermarkt komen er steeds extra uren en ook de ene boer vraagt vaak of ik wil komen werken. Terug kijkend op de eerste drie maand van dit jaar heb ik alle weken kunnen opvullen tot een volledige werkweek. Wel met de opmerking dat er heel veel weekend werk bijzit. In Noorwegen zijn de donderdag en vrijdag voor Pasen officiële vrije dagen. Die twee heb ik vrij gehouden. En dit wordt dan de eerste keer dit jaar dat ik twee dagen achter elkaar vrij ben. Ik heb tot nu toe elk weekend wel gewerkt. Of alleen de zaterdag, of alleen de zondag of beide dagen. Ik verheug me nu erg op die twee vrije dagen.


Helaas is het deze keer niet alleen een goed nieuws show. Deze keer zijn er ook minder leuke dingen te vertellen.

Diegene die mijn blog al een poos volgt kan zich misschien nog herinneren dat ik in begin 2016 naar de tandarts moest met een kapotte voortand. Ik heb toen der tijd een poging gedaan om een sofa in een afval container te gooien en dit ging niet helemaal goed. Ik eindige met een dikke lip en naar later bleek een voortand met een ontsteking aan de wortel. Dit hebben ze hersteld in Haugesund maar drie weken geleden kwam de ontsteking weer terug. Dus weer naar Haugesund en daar werd mij, zoals verwacht, verteld dat ik het beste de tand kon laten trekken om daarna een implantaat te laten zetten.


Ze hadden er kennelijk wel zin aan want ik had op een gegeven moment drie tandartsen bij de stoel staan. De tandarts waar ik een afspraak mee had, de tandarts die een tijdelijke prothese gaat maken en de tandarts/chirurg die de tand gaat trekken. Wel handig want nu werd alles overlegd en gepland. Tevens had de prothese tandarts tijd om een afdruk van mijn tanden te maken. De prothese is dus klaar als de tand getrokken wordt. Dit wordt wel een langdurige geschiedenis. Eind mei wordt de tand getrokken. Dan moet ik een poos wachten tot de ontsteking weg is en de wond schoon. Dit kan wel een maand duren. Daarna moet de implantaat in het kaakbot gezet worden. Deze moet dan vast groeien en dit duurt dan drie tot vier maand. Als alles goed gaat. Daarna krijg ik een definitieve tand op de implantaat. Als alles volgens plan gaat ben ik aan het eind van het jaar klaar met dit verhaal. Geluk bij een ongeluk is dat ik de schade destijds heb laten registeren als een bedrijfsongeval. Nu krijg ik 50 tot 60 procent van de kosten vergoed. Had ik dit niet gedaan dan had ik alles zelf moeten betalen. En ook hier is de tandarts niet goedkoop.


Ander dingetje is dat ik al heel lang last heb van een wat zere schouder. Niet veel, zo af en toe maar goed was het niet. Echter, toen ik laatst het plafon van de slaapkamer aan het schilderen was kon ik op het laatst de arm bijna niet meer omhoog krijgen. Toen had ik zo iets van, ja, nu toch maar eens naar de dokter. Deze heeft mijn arm en schouder in allerlei bochten gedrukt en kwam tot de conclusie dat ik een slijmbeurs ontsteking in mijn schouder had. Dat die de goede plek heeft geraakt bleek de weken erna wel. Nog nooit heeft mijn schouder zo zeer gedaan. Gelukkig werd het later beter. Wil ik deze ontsteking weg hebben dan moet letterlijk de spuit in de schouder. Daarna mag ik eigenlijk vier tot zes weken niets boven schouder hoogte tillen. Gezien mijn werk in de supermarkt en bij de boeren wordt dit erg lastig. Ik heb dus nu bedacht dat ik dat ga doen voordat ik vakantie neem. Dan heb ik een periode zonder werk en kan de schouder tot rust komen en hopelijk verdwijnt dan de ontsteking.


Ze zeggen altijd dat je het beste tot het laatst moet bewaren. Dat heb ik nu ook gedaan. Er is nog één ding wat me plaagt. Dat is namelijk het dak op mijn huis. Verleden jaar was de schoorsteenveger hier en die vertelde me, na het vegen van de schoorsteen, dat de trap die op het dak lag niet aan de eisen voldeed. Ik moest hem zo maken dat hij vanaf de dakgoot via de traptreden bij de schoorsteen kon komen. Nu moet hij een gedeelte over het dak lopen en dat is officieel niet toegestaan.

Ik heb de timmerman, die hier was voor het inbouwen van de trap, gevraagd of hij hier eens naar wou kijken. Hij had een paar keer op het terras staan kijken naar het probleem maar wou toch eens het dak op om te kijken hoe het precies zat. Hij kwam daarbij aan het kijken op de dakbedekking en kwam tot de conclusie dat het beter was om eerst het hele dak maar eens te vervangen.


Wat is nu het geval. Het dak bestaat uit metalen platen die er uitzien als dakpannen. Ze zijn ongeveer één dakpan hoog en drie of vier dakpannen breed. Degene die het dak gemonteerd heeft had niet veel kennis van zaken want alle spijkers die die gebruikt heeft kun je zien zitten. Tevens heeft hij alle platen vastgespijkerd onder in de golf in plaats van boven op de golven. Dit houdt in dat er steeds water over de spijkers loopt en die beginnen dan te roesten. Tevens zijn de spijkers door de anti roest laag van de dakbedekking geslagen en ontstaat ook daar roest. Als alles een beetje weg begint te roesten ontstaan er kleine gaatjes. Aangezien de gaatjes onder in de golf zitten kan er dus water onder de dakbedekking komen. En dat is niet goed want dan begint de houten dakconstructie te rotten. En dat moeten we dus niet hebben.

Nu heb ik een aankoopverzekering genomen bij de aankoop van het huis. Dit houdt in dat als de advocaten vinden dat ik dit niet had kunnen voorzien ze gaan proberen de schade te verhalen op de vorige eigenaar. Die heeft weer voor dit soort dingen een verkoopverzekering afgesloten. Het eind van het liedje zal wel zijn, dat de advocaten gaan zitten bakkeleien om wie nu voor de kosten op moet draaien. Ik of de verkoopverzekering.

Ik moet zeggen ik heb er nog wel een halve nacht wakker van gelegen maar vindt het nu wel goed. Het dak is, zover ik het kan bekijken, nog steeds dicht en het waait er morgen ook nog niet af. Ik zie wel wat de uitkomst wordt en vandaar uit kijk ik wel verder.


Wel het is nu zondagmiddag 25 maart, en het ik wil nu eerst de update afschrijven. Na al het minder goede nieuws heb ik ook nog genoeg positiefs te melden. In januari heb ik geschreven dat ik naar het politiebureau in Haugesund moest om een oppholdsrett aan te vragen. Slecht vertaalt ophoudsrecht of beter verblijfsvergunning, maar dat vond ik zo asielzoekerig klinken. Tot mijn verbazing had ik hem afgelopen week al in de bus liggen. Dat was veel sneller dan verwacht. Voor uitleg over het oppholdsrett verwijs ik maar naar mijn blog van 4 februari van dit jaar.


Ook de aankopen van de laatste tijd bevallen nog steeds goed. Vooral de trap is een genot, om het maar zo te zeggen. Het huis is nu veel bruikbaarder en praktischer. Ik heb de afvalcontainers nu ook in de garage staan. Als ik nu de vuilnisbakken in huis wil legen hoef ik niet meer naar buiten. Verder is het gewoon gemakkelijk als je thuis komt en je kunt zo vanuit de garage naar binnen. Ook brandhout halen en even wat planten overpotten is nu veel gemakkelijker.

 

Verder doen de grasparkietjes het goed. Ze doen af en toe verwoede pogingen om de hele kooi af te breken en knagen aan alles waar ze de snavel in kunnen krijgen. En ja, ze kunnen verschrikkelijk veel kabaal maken.

De laatste investering was de auto. Ook dit lijkt goed te gaan. Tot nu toe was de enigste teleurstelling wat schade die ik tijdens de aankoop over het hooft heb gezien en met het wassen tegenkwam. Gelukkig rijdt die er niet minder om. De standkachel die er in zit is ook een genot. Moet je tot vier uur werken, dan stel je hem, met wat knoppen op het stuur, in op vier uur en als je dan bij de auto komt is die lekker warm van binnen. Verder was de dikke Sony stereo installatie een positieve verrassing. Mooi strak geluid en je kunt er een USB stick met muziek op aan sluiten.

Hoe het motorisch en technisch gaat is nog wel steeds afwachten hoe die zich gaat houden maar tot nu ziet het er goed uit.


Wel dat was ongeveer het nieuws voor deze keer. Natuurlijk heb ik ook nog wel wat gedaan. Alle brandhout dat ik naar huis heb gereden is over de houtklover geweest. Het was nog wel een flinke klus. Dat zijn van die klusje dat je je verstand op nul zet en er gewoon voor gaat.










Nog even wat over Noorwegen.

Deze keer over koeien en stallen. Ik heb de boer waar ik elke woensdag avond de stal doe gevraagd of ik wat foto’s mocht nemen in zijn stal en deze gebruiken op mijn site. Dat werd goedgekeurd.

Deze keer begin ik met het voeren van de koeien. In de volgende update wil ik dan het melken laten zien.


Als ik de stal doe begin ik altijd met het geven van krachtvoer. Of meel, of brokjes. Maar net hoe je het noemen wil. Dat doe ik met dit apparaat. Hier staat die onder de bulk. Je trekt de schuif open en het krachtvoer stroomt in de wagen.












Vervolgens rij je met de wagen over de voerplaat en geeft elke koe een bepaalde hoeveelheid krachtvoer.  Hoeveel die moet hebben staat op een bordje boven de koe. 3 Staat voor drie keer de hendel ronddraaien. 1 Staat dus voor de hendel één keer ronddraaien. De boer hangt de bordjes op, ik voer alleen.









Voer het voeren van kuilvoer heeft hij een verdeelwagen. Deze hangt aan een rail aan het plafon.















Kuilvoer haal ik uit een torensilo. Deze is bijna leeg. De haken sla ik met een voorhamer in het kuilvoer en als je dan de lading omhoog hijst zet het kuilvoer zich vast in de haken. Je bediend de takel met een afstandsbediening. Die heeft maar vijf knoppen. Aan/uit, op en neer en vooruit en achteruit. Je laat het kuilvoer via een luik in het plafon in de verdeelwagen zakken. Door aan een touw te trekken ontgrendel je de haken en als je dan de haken weer omhoog doet valt het kuilvoer van de haken.




Als dat klaar is rij je met de verdeelwagen voor de koeien langs. Twee grote rollen trekken en snijden het kuilvoer fijn en een bodemketting schuift het kuilvoer richting rollen.

Als alles goed gaat hebben alle koeien dan kuilvoer tot hun beschikking.






Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.






4 maart 2018


Ik kan deze update wel weer op dezelfde manier beginnen als de laatste twee keer. Ook deze keer heb ik werkweekend wat meestal betekend dat ik ’s morgens en ’s avonds ergens koeien moet melken. Ook deze keer heb ik nog mooi even de tijd om een update te schrijven voordat ik weer richting koeienstal moet. Deze keer melk ik wel bij een andere boer en hier heb ik niet zo veel tijd nodig om alles te melken en te voeren. Twee uurtjes ’s morgens en twee uurtjes ’s avonds is genoeg. Bij de andere boer was ik 's morgens en 's avonds ruim drie en half uur zoet voordat ik alles klaar had. Ik heb dus nu ruim de tijd om een update te schrijven en het gaat waarschijnlijk wel lukken om hem voor het melken op het www te krijgen.


Nog wat spannends gedaan de laatste tijd? Niet zo heel veel. Het spannends was wel het aanschaffen van een andere auto. Na dik 100.000 kilometer in de Mazda had ik zin aan wat anders. Tevens had de Mazda een grote beurt nodig, waren enkele banden aan vervanging toe en moest er links en rechts nog wat kleinigheden aan gebeuren om hem eventueel weer door de keuring te krijgen. Kortom een goed moment om een rond te kijken naar wat anders.

Ik had het mij zelf nog wel wat moeilijk gemaakt door te zeggen dat ik geen zwarte of grijze auto wou. En dan heb je niet veel keus meer hier. Zo’n beetje alle auto’s hier zijn grijs, zilver grijs of zwart. Daar naast zie je nog redelijk wat witte auto’s maar andere kleuren zie je haast niet. Het resultaat van een flinke zoektocht op de Noorse marktplaats en drie dagen rond rijden in Haugesund en omgeving zie je op de foto hier onder.


Het is dus een witte Ford Mondeo geworden. Deze stond bij een Opel dealer in Åkrehamn. Tot nu toe bevalt de aankoop goed. Het is altijd een beetje afwachten hoe die het doet als je een gebruikte auto koopt. Erg fijn is de standverwarming die er op zit. Dit houdt in dat, als ik tot vier uur moet werken deze in kan stellen op vier uur en als ik dan bij de auto kom is die van binnen lekker warm en zijn de ruiten ontdooid. Zeker met het koude weer van de laatste tijd, erg fijn. Ook heb ik weer gekozen voor een dieselmotor. Ik rij aardig veel en dan is dat toch voordeliger. Goedkopere brandstof en meer kilometers uit een liter. Tevens betaal je hier voor een diesel met deeltjesfilter niet meer wegenbelasting dan voor een benzinemotor. Ik ben benieuwd hoe de Ford zich houdt op langere termijn.


En ja, koud was het wel hier de laatste tijd. Al was het maar een korte periode dat het echt koud was. Het koudste wat ik bij mij thuis heb gezien was min tien. Bij de supermarkt, die wat verder van zee afligt, gaf de auto een keer aan dat het daar min 15 was. Maar dat was ook maar één keer. De laatste paar dagen is het ’s nachts zo rond min vijf en overdag rond het vriespunt. Zat nog wel een keer een morgen zonder water. Ze hadden het afgelopen jaar de aan de andere kant van de weg de waterleiding die naar mijn huis loopt kapot getrokken. Dit hebben ze netjes gerepareerd maar niet goed genoeg geïsoleerd. Daar was dus de leiding bevroren. Het waterleiding bedrijf heeft de leiding ontdooid en beter geïsoleerd. Nu moeten we deze zomer de boel definitief isoleren en afdekken. Verder ging het goed met de kou. Ik heb ruim voldoende brandhout en als ik thuis ben, of kom, steek ik altijd de houtkachel aan.


Natuurlijk moest ik ook nog weer even een wandeling maken. Deze keer had ik zin om naar de top van de Skrenuten te wandelen. Ik zag dit topje steeds vanaf de plek waar ik brandhout aan het zagen was en kreeg zin om er naar toe te gaan. Dit was gezien de sneeuw die er ligt nog een pittige onderneming. Het eerste gedeelte ging door het bos waar zo tussen de 30 en 50 centimeter sneeuw lag. Dit was dus ploeteren. Boven de boomgrens was de sneeuw zo hard bevroren dat ik er overheen kom lopen. Er lag voldoende sneeuw om recht naar boven te kunnen lopen zonder dat ik het officiële pad hoefde te volgen. Boven op de top was het, zoals verwacht, steenkoud. Ik heb snel foto’s gemaakt en ben weer een eindje naar beneden gegaan totdat ik uit de wind stond. Hier heb ik een poos staan genieten van het uitzicht over alle witte bergtoppen. Mooie maar zware wandeling. De foto’s staan hier onder.


Banjeren door het bos.
Het was koud op de top.
Net onder de pijl naast het huis staat mijn auto.



Ik probeer ook altijd het nieuws uit Nederland nog een beetje te volgen. Deels via de site van de NOS en natuurlijk via Dalfsennet. Zo las ik laatst dat de rijdende rechter in Dalfsen was geweest en dat de Luizenmoeder een erg populaire serie is in Nederland. Nu ben ik wel zo’n beetje een halve digibeet maar las een poos geleden hoe gemakkelijk het is om je laptop aan te sluiten op de TV.  De HDMI kabel had in nog liggen en toen was ik snel klaar. Ik heb ook wel internet op de TV maar deze is lastig te bedienen via de afstandsbediening. Nu kan ik van te voren op de laptop klaar zetten wat ik wil zien en dan na het aansluiten kan ik met de muis navigeren naar alles wat ik wil zien. Leuk was in ieder geval om eens iemand op de TV te zien die zo onvervalst plat praat dat ze er ondertiteling bij moeten gebruiken. Ook de Luizenmoeder is leuk om te volgen. Vooral de aflevering over Sinterklaas, pardon, Winterklaas was erg leuk.


Wel als laatste heb ik nog wat foto’s van de activiteit van de laatste twee dagen. Het naar huis rijden van alle brandhout. Ik kon hier voor de tractor en aanhanger van de boer gebruiken. Alleen de tractor had niet veel zin de eerste dag. Hij was niet vooruit te branden en ik kon met veel pijn en moeite een keer heen en weer rijden. De oorzaak was lucht in de brandstofleiding. Dit kwam volgens ons weer door het uitvlokken van de diesel door het koude weer. Ik kwam zelfs nog een keer stil te staan langs de weg. De boer had er nog een nieuwe dieselfilter liggen en nadat we die hadden gemonteerd was het leed geleden. De tractor ziet er wel oud is maar was tot mijn verrassing nog in zeer goede staat. Alles werkte nog, de verlichting, de ruitenwissen en ook de kachel blies voldoende warme lucht om de ruiten condensvrij te houden.

De foto’s staan, inderdaad ja, hieronder.

De eerste lading brandhout.
En de laatste lading.


Wel dat was het weer voor deze keer. Deze update is lang genoeg lijkt me. Dus ik zou zeggen tot de volgende keer maar weer.







18 februari 2018


Zondagmiddag, nog een dik uur voordat ik weer richting koetjes moet, dus nog mooi even de tijd om aan een update te beginnen. Zo begon ik de vorige update en zo kan ik hem weer beginnen. Het verschil is nu wel dat ik meer tijd heb en ik dus deze update voor het melken op de www kan zetten.


Ja, ik heb weer een werkweekend. Als ik er op terug kijk heb ik dit jaar nog geen heel weekend vrij gehad. Het was of werken op zaterdag, of het was werken op zondag of op beide. Ik doe nu weer de stal bij dezelfde boer als twee weken geleden.

Dat brengt me ook weer bij mijn werksituatie. Hier in is, helaas, nog niets veranderd. Ik heb nog steeds maar 65 procent vast werk en de rest moet ik er bij scharrelen. Dit is de eerste twee maanden van dit jaar al wel gelukt. Dankzij de boeren hier in de buurt. In januari heb ik de stal gedaan bij een schapenboer en dit leverde genoeg extra loon op voor een goed maandloon. Deze maand heb ik twee keer een lang weekend de stal gedaan bij een melkveehouder en dat geeft mij ook weer genoeg maandloon om de rekeningen te kunnen betalen. Voor maart is het weer afwachten wat er aan extra werk los komt.


Gelukkig heb ik nog wel tijd om te kunnen genieten van mijn nieuwe huisgenoten. Vlak na de vorige update maar eens naar Haugesund gereden en daar een vogelkooi en twee grasparkieten gekocht. Dit stond al heel lang op mijn verlanglijstje. In Nederland heb ik ook jaren lang met veel plezier twee van die vogeltjes gehad. Dit geeft wat levendigheid in huis en je hebt natuurlijk ook wat te kijken. Tevens zijn ze niet veel zorg nodig. Als ik alles optel dan kost het me niet veel meer dan een uur in de week om ze de noodzakelijke zorg te geven. Daarnaast kun je nog steeds gemakkelijk een lang weekend weg. Gewoon wat extra voer en water in de kooi en ze redden zich wel. Wil je ze een beetje tam hebben en houden dan gaat er natuurlijk wel flink wat extra tijd in zitten.


Het weer daar moeten we het natuurlijk ook nog even over hebben. Hier is het wat je noemt, kwakkelweer. Het wil niet vriezen of dooien. Een beetje regen, een beetje sneeuw, een beetje onder nul of een beetje boven nul. Het is niet te voorspellen wat voor weer je morgen krijgt. Ook is het elke morgen weer spannend hoe de weg erbij ligt. Ligt er sneeuw, glad door bevriezing? Ze hadden voor volgende week mooi winterweer voorspeld maar dat hebben ze alweer een week opgeschoven.

Gistermiddag was het wel mooi weer en heb ik nog enkele uren met de motorzaag in het bos kunnen werken. Als ik nu naar buiten kijk is de ene hagelbui net weg en zie ik de volgend bui al weer aankomen.

Als het op brandhout aankomt, wil ik volgende week nog enkele uren het bos en dan de week erop proberen om alles thuis te krijgen. Dan heb ik er ook een beetje zicht op hoeveel ik verzameld heb. Nu ligt alles op hoopjes in het bos en lukt het mij niet om te schatten hoeveel kubiek meter ik heb gezaagd.


En nu we het toch over hout hebben. De houten trap naar de tussen etage is ook gearriveerd. Het resultaat mag er wat mij betreft wezen. Ziet er erg mooi uit. Ik gebruik hem de hele tijd. Of om brandhout te halen uit de garage, of om van en naar de auto te gaan of als ik planten wil om potten of verzorgen. Helemaal klaar is het nog niet. Er moeten nog wat plafonplaten gemonteerd worden en ik moet de verlichting in de garage nog weer aansluiten. Tevens zal de trap wel een laklaagje moeten hebben om hem een beetje mooi te houden. Ook moet de hele etage schoongemaakt worden want alles zit dik onder de stof.

Maar dit is voor later. Ik wil eerst het brandhout op de plek hebben en de slaapkamer klaar. De slaapkamer begint eindelijk een beetje op te schieten. Alles is geverfd. Nog één keer de drempel beitsen en dan kan de deur weer op de plaats. Er moeten nog wat plintjes geschilderd en gemonteerd worden en dan rest alleen nog de vloerbedekking. Die ik overigens nog moet kopen.


Als laatste nog even wat over de Preikestolen. Die was de laatste tijd weer aardig in de belangstelling. Dit kwam omdat er een trailer was vrijgegeven van de nieuwste Mission Impossible film met Tom Cruise. Ze hebben voor de film afgelopen jaar filmopnames gemaakt op de Preikestolen en je zag de Preikestolen duidelijk in de trailer. Ik weet niet wanneer de film uitkomt maar de verwachting is dat na die tijd het aantal toeristen, dat de Preikestolen wil zien, flink zal toenemen. En het is er al zo druk.


Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.





4 februari 2018


Zondagmiddag, nog een dik uur voordat ik weer richting koetjes moet, dus nog mooi even de tijd om aan een update te beginnen. Deze schrijf ik een beetje tussen de activiteiten door vandaag. Als alles dan volgens planning gaat dan kan ik hem vanavond na het melken op het www zetten.


Afgelopen vrijdag en zaterdag heb ik twee lange dagen gemaakt. ’s Morgens om kwart voor zes op om half zeven sta ik dan tussen koeien. Nu heeft deze boer de dieren op drie verschillende locaties. De melkkoeien staan bij hem op de boerderij en al het jongvee en vleesvee staan in twee andere stallen die die huurt. Deze keer heb ik de melkkoeien en één stal met jongvee verzorgd. Ik ben dan zo tussen tien uur en half elf klaar en daarna was direct het bos in met de motorzaag. Hier ging ik dan tekeer tot twaalf uur om dan naar huis te rijden voor de lunch. Om ongeveer half twee was het weer brandhout tot vier uur. Daarna was het weer dieren verzorgen. Als alles dan goed gaat ben ik om half acht weer thuis. Douchen, eten, effe op de www en dan slapen.

 


Normaal doe ik het liever wat rustiger aan maar het is hier nu prachtig winterweer en dan is het heerlijk om in het bos bezig te zijn. Ze melden volgende week weer regen en dan is het minder leuk om buiten bezig te zijn. Het bos waar ik nu het brandhout haal is, voor mij, wel een uitdaging. De bomen staan op een helling en hangen alle kanten op. Ik sta dus voortdurend te kijken welke ik nu het beste kan omzagen. Dit om te zorgen dat de te vellen boom niet in een andere boom valt en daarin blijft hangen. Dit kan gevaarlijke situaties opleveren. Gelukkig gaat het tot nu toe nog steeds goed. Verder dan een paar “oeps” gevalletjes is er nog niets gebeurd. Vanaf de werkplek in het bos heb ik een mooi uitzicht op de Skrenuten. Extra mooi deze keer met die witte doop erop.

Als alles volgens planning gaat dan wil donderdag beginnen met het naar huis rijden van wat ik tot nu toe gezaagd heb.


Eind vorige maand heb ik mij nog gemeld op het politie bureau in Haugesund. Nee, nee, Herman is niet stout geweest. Ik moest daar de papieren inleveren voor een oppholdsrett. Zeg maar een ophoud recht. Beetje krom vertaald denk ik wel. Een betere vertaling is verblijfsvergunning maar dit klinkt een beetje alsof ik een asielzoeker ben.

Ik ben nu in Noorwegen een geregistreerd EOS burger. Noorwegen is geen lid van de EU maar heeft wel een soort van lidmaatschap in de EU. Dit heet dan een EOS land. Ik denk dat Groot Brittannië ongeveer de zelfde status had. Dat ik hier een geregistreerd EOS burger ben wil niets anders zeggen dan dat ik me heb uitgeschreven uit Nederland en nu geregistreerd sta in Noorwegen. Dit om het aantal inwoners in beide landen kloppende te houden. Nederland min 1, Noorwegen plus 1. Je kunt dit vergelijken met als je in Nederland verhuist naar een andere gemeente. De nieuwe gemeente plus 1 en de gemeente waaruit je vertrekt min 1. Dat geregistreerde geeft mij hier geen verblijfsrechten. Stapt Noorwegen uit de EOS afspraken dan kunnen ze eisen dat ik ook moet vertrekken. Heb ik nu zo’n oppholdsrett dan heb ik meer verblijfsrechten en kunnen ze me niet zo gemakkelijk terug sturen.

Ik had hiervoor van te voren al veel gegevens op een speciale oppholdsrett internet pagina ingevuld en nu moest ik me met een aantal papieren en mijn paspoort melden op het politie bureau om de aanvraag officieel te maken. Ze konden me niet vertellen hoelang de procedure ging duren. Haugesund en Stavanger waren op dit gebied sinds 1 januari samen gegaan en ze hadden nog geen ervaring over de verwerkingstijd. Ik ga er vanuit dat het ongeveer een half jaar gaat duren.


In mijn huisje gaat het ook nog steeds langzaam vooruit. De timmerman is klaar met zijn timmer activiteiten en de heren van de trappenfabriek zijn langs geweest om de definitieve maten op te nemen. Als alles nu goed gaat dan verwacht ik de trap komende week of de week erop. Ben benieuwd wat het eind resultaat wordt.

Ook in de slaapkamer gaat het nog steeds langzaam vooruit. De ene muur is nu twee keer groen geverfd en nu moeten de andere muren en de deur nog twee keer een witte laag krijgen en dan begint het op te schieten.


Zo, dat waren de koetjes en het avondeten. Nu nog even deze update afschrijven. Dit gaat, denk ik, niet zo lang duren want het meeste heb ik wel geschreven. Bij de boer waar ik dit weekend was, mag ik melk meenemen uit de tank. Ik heb dus vandaag van die melk 2 liter yoghurt en een liter vanille vla gemaakt. Dit kan vannacht mooi afkoelen in de koelkast en dan kan het meeste morgen in de diepvries. Morgenvroeg ga ik ook nog weer heen melken en dan wil in nog wat meer melk meenemen. Lekker om pannenkoeken van te maken of zo op te drinken. Niets lekkerder dan koeienmelk zo uit de tank.

Wel ik ga het hier bij laten. Nog even dit op de www zeten en even wat ontspannen en dan naar bed.

Tot de volgende keer maar weer. 

 



18 januari 2018


En toen was het 2018. Hoogste tijd om weer eens een update op de site te zetten. Ik probeer minimaal één keer in de drie weken een update te schrijven. Wordt het minder dan is er een risico dat het een wel erg lange update wordt of het sloft gewoon heen en gebeurd er niets meer.

Hoogste tijd dus om een update te gaan schrijven want de drie weken zijn nu wel voorbij.


Op dit moment gebeurd er niet zo heel veel. Na de drukke december maand doen alle Noren het rustig aan. Er wordt deze maand ook niet zo heel veel georganiseerd. Mijn privé situatie is nog steeds ongeveer het zelfde. Heb er een heel klein beetje tijdelijk werk bij gevonden.


Een gepensioneerde boer uit de buurt belde me op. Hij moest een kleine operatie ondergaan maar hij had nog steeds ongeveer 50 schapen voor de hobby. Of ik mogelijkheid had om die een poos ’s morgens en ’s avonds te voeren. Ja, ik heb wel tijd en zin. Dus nu rij ik elke morgen en avond naar de schapenstal om de dames en heren krachtvoer en kuilvoer te geven. Veel werk is het niet. Het heen en terug rijden en het douchen na die tijd kost meer tijd dan het voeren zelf. Maar goed, het wordt betaalt en dan zien we wel weer.

Verder krijg ik nog steeds wat extra diensten toegeschoven bij de supermarkt en eergisteren vroeg een boer nog of ik zijn stal nog een paar keer kon doen. Zo druppelt het werk een beetje binnen en schraap ik een redelijk maandloon bij elkaar. De arbeidstijden zijn wel super onregelmatig en ik moet ook de hele tijd mijn planning aanpassen. Omdat ik niet weet hoeveel werk ik volgende week of volgende maand krijg zeg ik maar ja tegen al het extra werk dat ik kan krijgen. Hier is dus op dit moment geen dag hetzelfde.

Dit is ook de eerste avond dat ik de hele avond thuis ben sinds anderhalve week. Of ik was heen werken of ik was ergens op bezoek. Gelukkig heb ik het de komende dagen wat rustiger.


Natuurlijk ben ik ook nog aan het wandelen geweest.

De zondag voor de kerst had ik behoefte aan wat frisse lucht en ben ik naar het topje van de Gråhorja gelopen. Bij aanvang van de wandeling regende het een beetje, halverwege liep ik in de natte sneeuw en op de top stond ik in een dikke sneeuwbui. Op de terugweg had ik gelukkig droog weer. Het uitzicht op de top was niet zo heel spannend. De mist hield het uitzicht beperkt tot ongeveer 200 meter. Gelukkig was het bijna windstil dus niet al te koud. Lekker om zo even buiten te zijn.


We hebben op dit moment mooi winterweer. Er ligt enkele centimeters sneeuw en de temperatuur schommelt om het vriespunt. De komende tijd melden ze mooi winterweer. Gisteren sneeuwde het aardig en waren de wegen glad. De schapenboer en de plek waar ik brandhout zaag liggen aan het eind van een steile weg.  Ik heb nu voor de eerste keer een hele dag met sneeuwkettingen op de voorwielen rond gereden. Ongelofelijk waar je dan nog kunt komen met een gewone auto.


In de tussen etage is ondertussen de timmerman druk aan het werk. Hij heeft de deur verplaatst, in de oude opening een nieuwe muur gemetstelt aan de buitenkant en aan de binnenkant enkele platen gespijkerd. Alles ziet er mooi uit en ik ben tevreden met het resultaat. Hij in nu aan met de trappenproducent aan het overleggen hoe hij het beste een opening in het plafon zal maken.






In de tussentijd ben ik dus ook begonnen met het maken van brandhout voor volgend jaar. Zoals ik al schreef hebben we hier mooi winterweer en dan is het fijn om wat buitenarbeid te hebben. Tevens vindt ik het nog steeds leuk werk om brandhout te maken voor mij zelf.

Ik kan het ook deze keer weer gratis uit het bos halen. Bij een boer in de buurt staan de bomen en struiken erg kort op zijn weilanden. Ik verwijder alles tot een meter of 20 van de weilandrand en wat mij past als brandhout kan ik meenemen. Dat wil zeggen dat ik zijn tractor kan lenen om alles naar huis te rijden.

Helaas was dit werk van korte duur omdat de motorzaag de geest gaf. Ik heb hem ingeleverd en als alles klopt dan kan ik maandag een nieuwe ophalen. Eens kijken hoe lang die het uithoudt.


Omdat het nog zo mooi weer was ben ik natuurlijk ook nog weer aan het wandelen geweest. Afgelopen zondag ben ik naar de Jamnanuten gewandeld. Deze ligt vlak bij het morgonsmeer. Het was wel goed oppassen. Door het wat kwakkelende weer van de afgelopen tijd ligt er veel ijs. Ook onder de nog de nog resterende sneeuw. Hoe hoger ik kwam, hoe beter het ging. Heerlijk om een beetje door de sneeuw te baggeren en te genieten van Noorwegen in de sneeuw.






Intussen heeft de timmerman ook niet stil gezeten en na het overleg met de trappenproducent heeft hij een opening in het plafon gemaakt. Nog wat details afwerken en hij is klaar. Als laatste nog wat foto’s van de activiteiten in de tussen etage.




Wel dat was het alweer voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.