blog juli augustus 2015

In Norway.nl   

30 augustus 2015


Het is nu maandagavond 24 augustus en ik ga alvast beginnen aan de tekst voor een update. In plaats van de tekst in één keer te schrijven smeer ik het nu uit over meerdere dagen. De afgelopen dagen heb ik de rest van de cursussen van mijn werk afgemaakt. Geslaagd voor alles en alles netjes door gelezen. Op zich was het nog wel interessant.

Het werk in de bouwmarkt rommelt een beetje door. Deze week heb ik drie dagen en voor volgende week staan er twee op papier.

Ik heb er nog wel een baantje bij gevonden. Hier in de buurt heeft iemand een bed en breakfast met een enorme tuin. Ze kan het in de tuin allemaal niet meer bijhouden en zocht een hulpje. Via via kwam ze bij mij terecht. Ze had gehoord dat ik werk zocht en wel van tuinieren hield. Ik heb hier al een paar keer wat uren gewerkt en nu moeten we nog een beetje uitvogelen hoe we het met de betaling gaan doen. Ik wil niet zwart werken. Het baantje in de bouwmarkt is een oproepbaan met het risico dat het zo op kan houden. Houdt dat op dan kan ik terug vallen op de werkeloosheid uitkering. Mochten ze echter bij de uitkeringsinstantie uitvinden dat ik zwart werk dan houdt de uitkering zeker op. Houd de uitkering op en ik heb geen werk dan moet ik leven van mijn spaargeld. En dat wil ik niet wat als ik mijn spaargeld op maak dan valt ook de mogelijkheid weg om hier een huis te kunnen kopen. We zijn nu beide aan het zoeken hoe we dit kunnen oplossen zonder dat er al te veel papierwerk of kosten bij komen.


Verder probeer ik hier af en toe nog wat te wandelen. Een poosje geleden vertelde mij iemand dat je vanaf Bjoa over/door de bergen naar Ølensvåg kon lopen. Dit heb ik afgelopen donderdag gedaan. Het was een mooie wandeling, niet spectaculair maar gewoon mooi. Ook gemakkelijk te vinden. Het is een tractorweg die goed te belopen en gemakkelijk te volgen is. In totaal heb ik die dag 23 kilometer gelopen. De mooiste uitzichten had ik toen ik bijna in Ølensvåg was. Daar keek je over het Ølsfjorden, de omliggende bergen, Ølen en een groot booreiland bij Westcon. Lekker om weer eens een best eind te wandelen.


En toen was het alweer vrijdagavond en ik heb nog even een uurtje over om wat te schrijven. Morgen mag ik nog weer een dagje in de bouwmarkt werken. Ik werd vandaag gebeld of ik zaterdag kon werken in verband met een soort braderie die er morgen in het centrum is. Ze zullen wel wat extra drukte verwachten.

Vandaag ben ik bijna de hele dag op pad geweest om overal een beetje informatie op te halen. Het werk in de tuin heeft mij op het idee gebracht om een eigen bedrijfje te beginnen. Er zijn hier in de buurt vast nog wel meer mensen in de buurt die af en toe hulp kunnen gebruiken in de tuin of met andere klusjes. Maar nu moet ik uitvinden hoeveel papier werk dit oplevert, welke verzekeringen ik eventueel moet hebben en hoe dat allemaal werkt met de belastingdienst hier in Noorwegen. Zal nog wel even mooi puzzelen worden. Er zijn hier verschillende instanties de gratis informatie en opstart hulp geven maar je moet natuurlijk wel zelf met een idee komen en het uiteindelijk zelf doen. Ben benieuwd of het nog wat gaat worden.

 

Tevens ben ik hier vandaag langs het kantoor van de bedrijfsverzorging gegaan. Ik wil proberen een boer te vinden waar ik als weekend hulpje aan het werk kan. Ook ben ik nog weer bij twee bedrijven langs geweest met mijn CV. De ene gaf aan wel interesse in mij te hebben als ik een eigen bedrijfje zou hebben. Hij heeft een kleine tuincentra waar hij allerlei speciale planten verkoopt die je bij de gewone tuincentrums niet kunt kopen. Hij had zo af en toe wel behoefte aan hulp maar had geen zin in al het papierwerk dat een medewerker geeft. Mocht er trouwens nog iemand zijn die het wel wat lijkt om een eigen tuincentrum te runnen, het bedrijf is te koop. Het is niet groot, heeft wat achterstallig onderhoud maar volgens de eigenaar kun je er een goed inkomen uit halen. Ik kreeg het bedrijf ook aangeboden maar aangezien ik te weinig van planten afweet om zoiets te runnen heb ik maar bedankt voor de eer.


Ook de bank heeft een bezoekje van mij gehad. Ik wou weten hoeveel ik kon lenen om een huis te kopen. Ondanks het feit dat ik geen vast werk heb viel dit niet tegen. Hopelijk komt er nu binnenkort iets te koop wat me aanstaat en niet al te veel kost. Ben al wel bij twee huizen wezen kijken maar de ene was veel te groot en de andere stond op een plek die me niet aanstond.

En als allerlaatste ben ik bij de eerste de beste kapperszaak die ik zag naar binnen gestuiterd met de vraag of ze tijd hadden om mijn bos haar wat in te korten. Jep, dat was geen probleem als ik een kwartiertje kon wachten. Ook dat was geen probleem, kreeg zelf nog een kopje koffie aangeboden.


Het is nu zondagavond en ga een eind breien aan deze update. Gisteren in de bouwmarkt gewerkt maar vond het niet veel drukker dan anders. Van de braderie heb ik niet veel mee gekregen omdat ik beneden aan het werk was en dan zie je niets van de winkelstraat. Wat ik van mijn collega’s hoorde was er niet zo heel veel volk op de been en was er ook weinig georganiseerd.

Vandaag weer druk geweest met het opbouwen van de hut boven op de berg. Met twee anderen de hele dag druk geweest met het leggen van drainage rondom de hut. Dat betekenend geulen graven en met planken die over waren, stenen, grint en plaggen gras een soort van drainage aangelegd. Best wel zwaar werk maar met drie personen was het goed te doen. Verder schiet het allemaal mooi op. De buitendeur zit er nu in en binnen ik het grootse gedeelte geverfd. Volgende week moeten er nog twee deuren gemonteerd worden. Daarna kunnen de wc en houtkachel gemonteerd worden en kan de vloer in beits. Buiten wacht nog een stuk terras op montage en moet er nog een brandhout opslag komen.

Wel dat was het voor nu. Ga het hele spul met een paar foto’s even op het wereld wijde web gooien en dan wacht er als beloning een bak koffie met een flink stuk heerlijke zelfgemaakte worteltaart.



16 augustus 2015


Ja, ik heb het gedaan. Voor de eerste keer dit jaar. Mag ook wel eens een keer want de zomer is bijna voorbij. Ik heb heerlijk buiten gebarbecued. Ze hadden al een poosje mooi weer voorspeld voor afgelopen woensdag en donderdag. Woensdag had ik geen tijd en viel het weer nog wat tegen maar donderdag heb ik alles aan de kant gelegd om optimaal van het weer te kunnen genieten. Het paste ook precies want afgelopen week was ik woensdag en donderdag vrij.

Ik ben de dag begonnen met een mooie motortoertocht. Vanuit Innbjoa via Sandeid en Vikedal naar Sauda. Vandaar uit over een mooie smalle bergweg, met nog veel sneeuw langs de kanten, richting Røldal. Aan het eind van de bergweg linksaf richting Odda. Hier heb ik een poosje aan de kade gezeten. Genieten van de drukte en het mooie uitzicht. Vanuit Odda ben ik over de E134 terug gereden naar mijn optrekje. Mooie toertocht met veel bochten en verschillende soorten wegen.


Voor de barbecue gebruik ik tegenwoordig altijd zo’n één gangs grill. Klaar in twintig minuten en na afloop kan die zo de restafval container in. Heb je ook niets schoon te maken. Enigste minpuntje bij het barbecueën was dat ik op het eind nog twee gehaktballetjes op de barbecue liggen. Niet zo’n probleem, maar ik was alvast begonnen met het terug leggen van wat spullen in de koelkast. Toen weer buiten kwam had een meeuw de eerste gehaktbal al achter de kiezen. Ben maar buiten gebleven totdat de bal gaar was en ik hem achter mijn eigen kiezen kon werken. Dit gebeurde onder het toeziende oog van de meeuw die op de schoorsteen jaloers toe zat te kijken.


Vieze voetjes na een dagje vrijwilligerswerk

Over het werk situatie is nog niet veel nieuws te melden. Ik heb nog steeds het werk in de bouwmarkt maar dat loopt zo’n beetje op zijn eind. Deze week had ik nog vier dagen, volgende week zijn het er twee en de week erna heb ik nog één dag staan. Niet veel meer dus. Volgende week wil ik weer langs wat bedrijven met mijn CV. De vakantie periode is hier zo’n beetje afgelopen. Volgende week beginnen de scholen weer en ook de meeste bedrijven komen weer goed op gang. Hopelijk rolt er nog ergens een baantje voor mij uit.


Vorige week zondag heb ik nog weer mee geholpen met het bouwen van de wandelhut op de Gråhorja. Hier was ook weer goed te merken dat het zomer weer nog niet was gearriveerd. Ik had een T-shirt met lange mouwen aan, eentje met korte mouwen, een fleecevest en een dikke zomerjas. Toen was het net zo’n beetje te harden. Ook was ik erg blij met de werkhandschoenen die ik had mee genomen. De kou werd groten deels veroorzaakt door de harde wind. Gelukkig kon ik meehelpen met het monteren van de vloer in de hut en kon je uit de wind werken. Dat maakte het meteen een stuk aangenamer. Het hele project begint nu mooi op te schieten.


Ik probeer tussen alle activiteiten door ook nog wat lekkere dingen te bakken/koken in de keuken. Dit gaat met wat wisselend succes. Het foccacia brood was geen succes. Dit bleef een beetje een platte pannenkoek. Na wat zoeken op het internet bleek het recept niet te kloppen. Je moet, nadat je alles gemengd hebt, het deeg twee uur laten rijzen. Helaas stond dat niet in het recept. Hier stond in dat je het op een bakplaat moest doen en dan was een half uur rijzen genoeg. Ook de taartbodem was het niet helemaal. Ik heb zo’n kleine combioven met magnetron, grill en hete lucht oven. Ik had hem op hete lucht gezet maar was vergeten het magnetron gedeelte uit te zetten. Foutje bedankt. Gelukkig had dit foutje een positieve afloop. Ik vond die koek namelijk een erg bekende smaak hebben. Tot slot ben ik tot de conclusie gekomen dat ik een eierkoek had gebakken. Erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar. Gelukkig is de cake vanavond wel gelukt. De ene bleef wel wat aan het cakeblik plakken maar was wel goed gelukt.


Bokkepootjestaart met aarbeien, slagroom en advokaat.

Zo, het is nu zondagavond. Gisteravond ben ik begonnen met het schrijven van deze update maar ik kwam niet over. Vandaag weer aan het werk geweest boven op de bult. Het begint nu op te schieten. Alleen het foto’s maken valt nu wat tegen omdat het meeste binnen gebeurd of het zijn details die je op de foto niet goed ziet. Het weer was gelukkig wel een stuk aangenamer dan vorige week. Het was nog wel fris maar het waaide niet of nauwelijks.


Ik merk nu ook goed dat ik me al aardig heb aangepast aan mijn nieuwe werktijden. Als ik nu van tien tot zes in de bouwmarkt moet werken schuif ik de hele dag een paar uur op. Dat betekend opstaan om half negen en ontbijt. De lunch neem ik om ongeveer twee uur en het avondeten is dan zo tussen negen en tien ’s avonds achter de kiezen. Het is nu half negen en ik heb net het avondeten op en vindt ik het normaal dat ik het eten zo laat op heb. Nu de update op de site zetten en dan moet ik nog een stukje van mijn verplichte cursus doen. De bouwmarkt is onderdeel van een grote keten in Noorwegen en als je voor ze wilt werken dan moet je via internet enkele cursussen volgen. Het meeste is doorlezen en bevestigen dat je het gelezen hebt en er zijn twee testen bij. De test ging over het automatisch bevoorrading systeem. De andere over hoe het bedrijf in elkaar steekt. Verder moet je doorlezen hoe de kassa werkt, een gedeelte over gezondheid op het werk en de arbeidsvoorwaarden. Moet nog een klein gedeelte doorlezen en dan is het klaar. Het is trouwens ook wel slim om die cursussen doet want je krijgt geen loon uitbetaald voordat je alles klaar hebt.

Wel dat was het voor deze keer. Mocht je nog tijd over hebben stuur dan een beetje mooi weer deze kant op.



30 juli 2015


Het is, geloof ik, gelukt. Ik dacht, ik heb nu zo’n slimme telefoon waarmee je filmpjes kunt maken. Ik denk leuk, zet ik die op mijn site. Dat was gemakkelijker gedacht dan gedaan. Na 3 avonden prutsen heb ik het nog niet helemaal onder controle. Je moet namelijk gaan programmeren in HTML en dat is nog niet zo eenvoudig als je daar niets van af weet. Het is gelukt om het filmpje op de site te zetten maar zowel het beeld, geluidskwaliteit als de download snelheid zijn nog niet zoals ik graag wil hebben. Voor wie niet kan wachten het filmpje staat onderaan deze update.



Ik heb niet zoveel te vertellen deze keer. Deze update is eigenlijk om te vertellen dat ik weer werk heb gevonden. Ik werk nu in de plaatselijke bouwmarkt. Voorlopig is het een zomerbaantje tot eind augustus maar mocht het van beide kanten goed bevallen dan kan het misschien een vaste (part time) baan worden.

Ik heb er nu zes dagen gewerkt en die zijn wel goed bevallen. Ze verkopen zo’n beetje alles tussen breigaren en lasapparaten. Tussen het helpen van de klanten door moet je de winkel in orde houden en heb ik nog een deel heftruck werk. Hoofdzakelijk het op de plaats rijden van veevoer en hout dat binnen gekomen is. Ja, ook dat verkopen we. Tevens kan het zijn dat ik af en toe nog witwaren naar de klanten moet brengen. Veel afwisseling dus en dat bevalt me wel.

Vandaag had ik weer heel veel afwisseling. Tussen het helpen van de klanten door heb ik binnen gekomen waren in de winkel gezet, een wasmachine weg gebracht met de bus, twee bankstellen uit elkaar geslagen die ze op de kade gedumpt hadden, een kruiwagen in elkaar geschroefd, een big bag met krachtvoer klaar gezet en koffie gedronken. En zo was de dag zo voorbij.


Over het weer zullen we het verder maar niet hebben hier. Om te huilen. Wind, regen en lage temperaturen. Als hier tegenwoordig de zon schijnt moet je gelijk naar buiten rennen want hij is zo weer weg. Ik heb nog twee bakken met aardbeien en daar zitten genoeg aardbeien aan. Helaas beginnen ze al te rotten voordat ze rijp zijn. Hopelijk krijgen we in augustus wat beter weer.


Probeer nu wat meer op de motor te rijden. Op deze manier probeer ik de omgeving te verkennen. Maar door het slechte weer komt er nog niet zo heel veel van. Vindt het nog wel steeds prachtig om te doen, motorrijden. Volgend jaar maart dan kan ik nog een feestje vieren. Dan wordt mijn oude trouwe Africa Twin namelijk 20 jaar. Eigenlijk niet te geloven dat het al weer 20 jaar geleden is dat ik hem heb gekocht.


Op de foto hierboven zie je de keuken voordat ik ben begonnen met verhuizen en inrichten. Zoals ik al schreef was het op de site zetten van het filmpje niet zo eenvoudig. Ik ben benieuwd hoe jij dat opleeft. Ik zou het leuk vinden als je je ervaring aangaande het filmpje door mailt. Dan kan ik kijken of ik er wat mee kan doen. Positieve en negatieve ervaringen zijn welkom.

Ik sluit deze keer af met een beroemde kreet van een al even beroemde band.

For those about to rock, I salute you




16 juli 2015


Langzaam komt ze naar me toe glijden…….. geheel naakt…….. geen stukje vel meer te zien, hier en daar zie ik, door de laatste zenuwtrekjes, nog wat spieren bewegen. Ze voelt nog warm aan. Ik kijk op het papiertjes dat ze op haar hebben vastgeprikt. Jonge stier, lees ik. Hmmm…..dus geen zij maar een hij. Ik kijk omhoog en zie dat de achterpoten stevig met haken aan de rail hangen. Het lichaam is perfect symmetrisch in tweeën gezaagd. Van waar ooit de kop heeft gezeten druppelt nog wat bloed op de vloer. Dit is best wel veel barbecue vlees denk ik. Awel…. Ik trek mijn handschoenen weer aan en duw hem de koelcel in.


Ja, mijn baan bij de slachterij was van korte duur. De eerste job, met alleen collega’s die geen Noors kunnen, heb ik vier dagen volgehouden. Toen vond ik het wel genoeg. Ze hebben me later nog weer gebeld of ik het nog een keer wou proberen op een andere afdeling. Ik dacht dat ik op de dierenontvangst zou komen te werken maar helaas kwam ik terecht in de slachterij. Het werk wat ik daar moest doen was me te zwaar en te eentonig. Ik heb na twee dagen met een wat zere schouder maar afscheid genomen van de slachterij. Voorlopig. Begin volgende maand kan ik weer bellen en dan gaan we bekijken of er nog een derde poging komt.


Een andere activiteit waar ik druk mee ben geweest is het helpen met het bouwen van de hut boven op de Gråhorja. Deze is trouwens geen 704 meter hoog, zoals ik laatst schreef, maar 740 meter. Het eerste weekend ging opbouwen erg snel. Dit was achteraf gezien ook het gemakkelijkste gedeelte. Alle balken zijn genummerd. Weet je waar balk A, B, C enzovoort moeten liggen dan ik het gewoon stapelen. Als je A1, B1, C1 enzovoort hebt liggen dan leg je daar boven op A2, B2, C2 enzovoort. Daar boven op stapel je dan weer A3, B3, C3 enzovoort.

Bij het dak begonnen de eerste problemen. De nokbalk, hoever moet die oversteken aan beide kanten? De balken die het dragende gedeelte van het dak zijn lagen aan de ene kant te wippen. Moet je dan een stuk uit die balk zagen of uit de muur? Of hebben we toch wat verkeerd gedaan? De hut is een kant en klaar bouwpakket uit Finland. Dan moet het toch niet nodig zijn dat je zelf moet zagen? De bouwinstructies waren alleen in het Fins en de tekeningen waren uiterst wazig. En het Fins van de gemiddelde Noor is niet veel beter dan dat van mij. Gelukkig waren er wat mensen met veel timmer ervaring en die kregen na wat puzzelen het dak waterdicht.



De tweede zondag ben ik samen met iemand anders bijna de hele dag druk geweest met het uitzoeken hoe de het WC raampje moest monteren. Je zou zeggen je schroeft het kozijn erin en monteert het raam. Maar zo eenvoudig is dat niet. De balken constructie zal door het gewicht van het dak, en de eventuele sneeuw die er op komt te liggen, nog enkele millimeters of centimeters nazakken. Als je het raampje dus vast zet in de buitenmuur zonder dat het kan bewegen heb je het risico dat het door het bewegen van de muur kapot gaat. Na wat zoeken in de bouwtekeningen dachten we dat we het wisten maar na het monteren van het raampje waren we toch niet tevreden.

Ik heb daarop alle papieren nog maar eens doorgenomen en vond op het laatst nog een tweede montage tekening met Finse beschrijving. Mijn collega had daaraan genoeg om het Finse systeem te kunnen doorgronden. We hebben het raampje weer gedemonteerd en toen weer gemonteerd op de nieuwe manier. Dit zag er veel beter uit. Dit systeem kunnen we nu ook gebruiken voor de andere ramen en de deuren.

We zijn nog lang niet klaar met de hut maar de bouwactiviteiten zijn vanwege de zomervakantie opgeschort tot eind augustus.


De tekst voor deze update heb ik geschreven in de Vikestølshytta, Dit is een onbemande hut voor wandelaars waar je ook kunt overnachten. Deze ligt op ruim twee uur wandelen van waar ik woon.

Blogger aan het werk

Ik wou hier op het terras gaan zitten schrijven maar de regen en koude wind dwongen me naar binnen. Hier zit je dan achter dubbel glas. Je hoort de vogels niet zingen en de wind niet blazen. Het is volkomen stil in de hut. Oorverdovend stil. Het doet, echt waar, bijna pijn aan je oren. Zo stil……HEERLIJK.





1 juli 2015


Ja, dit is hem dan. De eerste update op mijn site. Ik ben er nog niet helemaal tevreden over dus er zal nog wel wat veranderen.

Voor mij is deze datum, 1 juli, het startpunt voor een nieuwe episode in mijn leven. Na alle gedoe en stress van de laatste tijd hoop ik nu wat rust te vinden. De rust viel tot nu toe wel wat tegen, maar deze keer was dat positief. Als ik terug kijk op wat ik de laatste tijd hier gedaan heb dan kan ik het zelf haast niet geloven. Ik ben begonnen met het inrichting van mijn nieuwe optrekje, ik heb in een helikopter gezeten, vrijwilligerswerk gedaan op ruim 700 meter hoogte en heb ik de afgelopen drie dagen gewerkt.


Maar we nemen alles door in de beroemde chronologische volgorde.

De verhuizing is goed verlopen al was ik op het laatst wel zat van het heen en weer rijden. Of eigenlijk was het niet zoveel rijden maar meer reizen. Om van Fister naar Innbjoa te komen moest ik twee ferry’s nemen. Dit koste elke keer zoveel tijd dat ik minimaal twee en half uur onderweg was om de 116 kilometer af te leggen. Van de agrariër, waar ik in de weekends voor werkte, kon ik een aanhanger lenen.


Nu kom ik ook mooi mijn brandhout meenemen. In totaal heb ik vijf maal met de aanhanger heen en weer gereden. ’s Morgens om tien voor zes met de eerste ferry. Dan kon ik net de tweede ferry van 7 uur halen en was ik om ongeveer half negen bij mijn nieuwe optrekje. Aanhanger lossen, auto lossen, even wat eten en dan weer terug. In Fister de aanhanger weer volgooien en de auto weer volpakken, eten en naar bed. Dit heb ik drie keer achter elkaar gedaan en toen heb ik maar een dag overgeslagen. Bijkomende frustratie was nog dat de weg tussen de twee ferry’s een drukke toeristen weg is. Het krioelde er dus met campers en auto’s met caravans die van alles hadden maar zeker geen haast. Erg frustrerend als je zelf door wilt blazen om een ferry te halen. Ook mijn geliefde motor heeft de oversteek naar Innbjoa gemaakt. Een oud collega was zo vriendelijk om mij hier mee te helpen. Ik heb de motor naar Innbjoa gereden terwijl hij met de auto achter mij aanreed. Na een lunch kon ik bij hem instappen en heeft hij me terug gereden naar Fister. De motor staat hier nu onder een afdakje. Maandag 15 juni heeft een verhuisbedrijf alle meubels opgehaald die ik niet mee kon nemen naar Innbjoa en woensdag 17 juni was het huis leeg en schoon en heb ik het terug geleverd aan de eigenaren. Eindelijk klaar met verhuizen.


De eerste paar dagen hier heb ik het heerlijk rustig aan gedaan. Lekker uitslapen, beetje ontbijten, uurtje klussen in huis, uurtje in de zon op het terras, uurtje klussen, uurtje in de zon op het terras, uurtje rommelen in de tuin, uurtje in de zon op het terras, enzovoort, enzovoort.


Vorige week dinsdag stond ineens mijn huurbaas bij mij op de stoep. Het, zeg maar, plaatselijke belang in Bjoa had geld gekregen om een kleine toeristen hut te bouwen boven op de Gråhorja een topje hier in de buurt van 704 meter hoog. Er kwam over een uurtje een helikoper om de bouwmaterialen naar boven te vliegen, of ik zin had om mee te gaan in de helikopter en te helpen met boven op de berg de bouwmaterialen in ontvangst te nemen. Dat hoort er natuurlijk wel spannend uit en het was iets wat ik nog nooit had gedaan. Dus een dik uur later stond ik boven op de berg. Helaas konden we slechts twee ladingen boven krijgen want bij de derde was het zo mistig dat de helikopterpiloot het te gevaarlijk vond om verder te gaan. Hij kon ons nog naar beneden vliegen en toen was het afgelopen.

De volgende dag om drie uur ’s middags was de mist opgetrokken en konden we de rest van de bouwmaterialen naar boven vliegen. Dit was dus een extra vlucht in de helikopter. Helaas, duurde het tochtje slecht ongeveer anderhalve minuut maar je kreeg toch nog redelijk wat van de omgeving te zien.


Bij het rode pijltje staat mijn nieuwe optrekje.
Bij het rode pijltje staat mijn nieuwe optrekje.

Ja, en dat was het makkelijke gedeelte. Het hield natuurlijk niet op met wat helikopter vluchtjes. Ik werd ook gevraagd of ik zaterdag en zondag mee wou om te helpen de hut op te bouwen. Hier op ook maar ja geantwoord. Tevens een mooie gelegenheid om wat mensen uit de buurt te ontmoeten. Afgelopen zaterdagmorgen acht uur zijn we begonnen te wandelen en je moet dan ruim een uur steil naar boven lopen. Een goede warming op voor de bouwactiviteiten. Ik zal volgende keer wel wat foto’s van de hut op de site zetten dan wordt het allemaal wat duidelijker. We hebben de hele zaterdag en ook zondag flink door getimmerd. Zaterdag was ik om half zeven ’s avonds weer thuis en zondag om half zes. Zondag duurde de wandeling naar boven wat langer want het was zo mistig dat we moeite hadden om de hut te vinden. En ik moet wel zeggen die Noren weten wel van doorwerken. Het tempo zat er goed in en lange pauzes kennen ze niet. Ik was na twee dagen dan ook wel flink moe. Positief was natuurlijk wel dat ik wat mensen heb leren kennen. Volgens mij gaan we komend weekend weer verder. Het dak zit er bijna op en dan moet de hut nog ingericht worden.


Ik zie nu dat mijn update al een A4tje lang is. Eigenlijk al lang genoeg maar ik wel nog even vermelden over mijn werk. Dit is een baantje bij de plaatselijke slachterij. Ik kon ik een baantje krijgen in de productie. Dat wil zeggen dat op de afdeling waar hamburger, kipnuggets, schnitzels, gehaktballetjes en nog wat producten geproduceerd worden. Helaas, vindt ik het nog geen succes daar. Niet zozeer om het werk maar meer omdat geen enkele collega Noors kan. Het zijn allemaal Oost Europeanen en als je geluk hebt kunnen ze een paar woorden Engels. Dus het opleiden van mij schiet zo niet erg op tevens is het erg saai zo want je staat de hele dag maar wat te kijken om uit te vogelen wat ze nu aan het doen zijn. Ik denk dat ik maar eens een praatje moet maken met de leiding of ze nog wat anders hebben anders denk ik dat mijn aanwezigheid daar van korte duur is.

Wel dat was hem voor deze keer. Ik hoop dat je het leuk gaat vinden om mijn blog te lezen en mijn leven in Noorwegen te volgen.