blog juli augustus 2016

30 augustus 2016


Nog even op de valreep van augustus een update.

Deze keer wou ik het eens een keer over het weer hebben. Of eigenlijk ook niet want ik heb schoon genoeg van het weer. Eigenlijk hebben we geen weer hier. In ieder geval geen goed weer. Ik kijk nog wel eens naar het weer in Nederland en vindt het verder wel goed. Deze keer kijk ik jaloers naar het weer in Nederland. Gewoon omdat jullie mooi weer hebben. Iets wat we hier nauwelijks meer kennen. Sinds ik terug ben van mijn vakantie in juni, kun je het aantal keren dat ik buiten op het terras in de zon heb gezeten op twee handen wel tellen. Of het regent, of het is te koud of het waait te hard. Heb ik een huis gekocht met een groot terras en dan schijnt de zon niet. Kortom het is tot nu toe een zomer van niets geweest. Ik hoop nu dat we nog een beetje een mooie herfst krijgen maar ik vrees het ergste.


Verder gaat het leventje hier gewoon door. Ben nog steeds druk met al mijn baantjes hier en draai nog steeds veel uren. Laatst een weekje ’s morgens en ’s avonds koeien gevoerd en gemolken en tussen door een volle dag werken bij de handschoenen groothandel. ’s Morgens om zes uur stond ik dan, met het ontbijt al achter de kiezen, al tussen de koeien. Voeren, melken en het spul naar buiten. Daarna naar de handschoenen, daar douchen en andere kleren aan en na het werk weer de koeienkleren aan. Daarna de koeien weer binnenhalen, op de plek zetten en dan voeren en melken. Meestal was ik dan om ongeveer half zeven ’s avonds weer thuis. Dat zijn van die weken dat je niet veel anders doet dan werken, eten en slapen. Het begint al wel te wennen die lange weken. Ik werp af en toe maar een blik op de bankrekening, dan weet ik waar ik het voor doe.


Gelukkig zijn er ook weken dat ik het rustig heb. Geen of weinig extra werk en dan kun je thuis ook nog wat doen. Het gaat nog steeds niet hard maar er gebeurd steeds meer. Tussen de bedrijven door heb ik in de keuken vloerbedekking gelegd. Of eigenlijk tegels. Deze hadden we in het huis in Hjelmeland liggen en heb ik mee verhuist naar Bjoa. Het was even prutsen maar nu ligt het er aardig netjes in. De keuken ziet er ineens veel beter uit. Ben erg blij dat die lelijke kale houten vloer niet meer te zien is en het is tevens lekker warm aan de voeten. Erg recht was het niet in de keuken want ik had op het eind zeven centimeter verschil in de tegels.


Ook moet ik het nog even hebben over mijn nieuwe aanwinst. Een McCulloch M51-140WF. Eentje met een glimmende zwarte kleur met gele details wat hem een sportief en snel uiterlijk geeft. De 140cc grote en 1.8Kw sterke motor geeft ruim voldoende vermogen om hem binnen twee seconden naar zijn topsnelheid van 5.3 kilometer per uur te trekken.

De grondspeling is instelbaar tussen de 31 en 88 millimeter. Met zijn banden met offroadprofiel en zijn krachtige voorwielaandrijving is voor deze krachtpatser geen helling te steil.

Deze snelle jongen kon ik met 30 procent korting kopen bij de bouwmarkt. Seizoen opruiming. Handig als je in een bouwmarkt werkt, sta je met de neus vooraan als er wat in de aanbieding gaat. Het hele gebeuren zorgt ervoor dat ik nu 20 minuten minder nodig ben om het gazon te maaien.



Voordeeltje is ook nog dat het gazon en nu netter bijligt. De oude machine gebruikte ik altijd zonder opvangbak met als het gevolg dat er altijd bultjes en streepjes gras op het gazon lagen na het maaien. Deze snelle jongen heeft mulching messen die het gras in kleine stukjes slaat zodat er geen bultjes en streepjes op het gazon achter blijven.


Af en toe heb ik van die impulsen. Dan zie ik iets en dat moet dan geprobeerd worden. Deze keer kwam in een recept voor knapperige wafels tegen. Dat zag er wel weer interessant uit en aangezien ik een wafelijzer heb moest dat geprobeerd worden. Het beslag zag er al wel wat opmerkelijk uit. Er moest erg veel slagroom in. Het beslag zag er dan ook erg slagroom uit, wat mij wel aan het denken zette. Ik heb het recept nog eens goed nagelopen maar ik had toch echt alles gedaan zoals het er stond. De wafels zijn nog wel aardig goed gelukt en waren erg knapperig maar ik heb toch liever gewone wafels. Omdat het beslag nogal dun was werd het wel een beetje een smeerboel rondom het wafelijzer. Een beetje teveel beslag in het ijzer en het kwam er aan alle kanten uitzetten. Het schoonmaken koste dan ook net zoveel tijd als het bakken van de wafels. Leuk om een keer gedaan te hebben maar niet weer.


Ondanks mijn slecht weer verhaal aan het begin was het afgelopen zondag redelijk mooi weer. Ik heb toen maar gedaan wat alle Noren doen als het eindelijk eens mooi weer is. Je opent je handen en laat alles vallen waar je op dat moment mee bezig bent en gaat genieten van het mooie weer. Ik heb genoten van de twee wandelingen die ik heb gedaan. De eerst was naar Skomakernibba bij Vikedal. Dat is het puntje wat hier rechtsboven(bij de pijl) op de foto ziet staan. Dat lijkt een hele wandeling maar dat valt nog wel mee. Je rijdt nog een stukje verder tot aan de parkeerplaats en vandaar uit is het ongeveer 45 minuten lopen. Je hebt dan een fantastisch uitzicht over Vikedal en omgeving. Zie de foto’s hieronder.


De tweede wandeling ging naar Ulvevold. Deze wandeling lag daar vlak bij in de buurt en is één van de negen wandelingen die de gemeente heeft uitgezet. De wandeling was door mooi bos en langs een beek maar gaf niet veel mooie foto’s. De foto die nu op de openingspagina van de site staat is genomen bij het eind punt van de wandeling. Hier heb ik een poosje heerlijk in de zon gezeten en genoten van de stilte. Dat het trouwens slecht weer is bleek ’s avonds wel weer want om zes uur regende het alweer.


Het puntje.
Hier sta ik dus op het puntje.
Het uitzicht vanaf het puntje.






13 augustus 2016


No Blues no Glory, wel een beetje een overdreven tekst maar het valt niet mee om steeds wat nieuws te verzinnen en aangezien dit een update wordt met heel veel blues leek me die opening wel grappig. Als je veel werk is het ook fijn als je af en toe even wat kunt ontspannen. Ik kwam er achter dat ik tussen 27 juni en 3 augustus slechts twee dagen had gehad dat ik helemaal vrij was. De andere dagen heb ik altijd wel enkele uren gewerkt. Hoogste tijd dus voor een lang weekend vrij. Om nu niet weer de hele tijd thuis aan het werk te zijn, had ik besloten om naar Notodden te reizen. Dit ligt ongeveer 5 uur rijden hier vandaan richting Oslo. Hier werd dat weekend het grootste en gezelligste blues festival van Scandinavië gehouden. In de vorige gemeente heb ik voor een boer gewerkt die helemaal gek van blues was en elk jaar, samen met zijn vrouw, het festival bezoekt. Dit jaar gingen ze voor de 20ste keer. Ik kreeg elke keer weer te horen hoe fantastisch het daar is. Tevens vindt Notodden zich zelf de blues hoofdstad van Europa. Reden genoeg om eens heen te rijden. Het festival wordt volgens mij volgend jaar al voor de 30ste keer georganiseerd.


Een andere reden om eens te gaan kijken was de Walter Trout band. Ik heb ooit in het grijze verleden van een collega twee cd’tjes van deze band gekregen en dit klonk wel goed. Aangezien deze band op zou treden in Notodden was voor mij een extra reden om er eens heen te rijden. Hier naast staat zijn laatste cd Battle Scars. Als je op het plaatje klik kun je genieten van een stevig potje blues. Mocht het je wat te heftig zijn dan kan ik nummer 5, take me home, wel aanbevelen. Dit is een mooi rustig blues nummer. Dat deze mijnheer nog steeds op het podium staat is ook bijna een wonder. Voor drie jaar geleden lag hij in het ziekenhuis te wachten op een leverdonor. Hij was al zo ver heen dat hij niet meer kon lopen of praten. Op het allerlaatste moment kwam er een geschikte donorlever en na een goed gelukt transplantatie kon hij weer vooruit. Hij heeft opnieuw moeten leren lopen, praten en gitaarspelen. Gezien zijn spetterde optreden is het allemaal goed gelukt. Een goed concert is altijd veel te snel voorbij.



Een andere reden om eens te gaan kijken was dat ik graag eens weer wou kamperen. Dit vond ik altijd erg leuk, maar ik vroeg me af of ik, na enkele luxe SNP vakanties, dit nog steeds leuk zou vinden. Nou, het antwoord is ja. Ik vindt het nog steeds erg leuk. Een beetje eten voor elkaar prutsen voor de tent en ook het slapen in een slaapzak ging nog steeds moeiteloos. Eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik de drie nachten als een blok heb geslapen.


Op de foto kun je zien dat de tent aardig ingesloten staat. Dit had zowel voordelen als nadelen. Het nadeel was dat ik wat geïsoleerd stond en zo weinig contact had met de andere kampeerders. Een voordeel was dat ik heel veel privacy had. Dat de auto’s er zo achter stonden was netjes gevraagd alleen die camper stond er ineens. De tent moet nog wel een keer één of andere behandeling hebben want na een stevige regenbui hingen er druppels aan de binnenkant. Niet storend of dat spullen nat werden maar 100procent dicht is hij niet meer. Verder hadden ze op de camping, ondanks de grote drukte, alles goed onder controle. Het sanitair was de hele dag schoon en de capaciteit van alles was voldoende. Grappige was nog dat als je naar de camping toereed je dwars over een landingsbaan moest rijden. De camping ligt namelijk achter het plaatselijke vliegveldje.


Natuurlijk was Walter Trout niet het enigste optreden wat ik gezien heb. Ze hebben verschillende podia en heel veel concerten. Ik heb even snel zitten tellen in het programma en ik kwam zonder problemen aan 6 verschillende podia en zo’n 80 concerten. Genoeg te zien dus. Naast Walter Trout heb ik de grote tent, met de mooie naam Hovigs Hangar, nog concerten gezien van Wee Willy Walker, een gelegenheidsband met een zeer lange naam en nog een stukje van The Fabulous Thunderbirds. Vlak bij de grote tent stond ook nog een veel kleinere tent met de naam Teledølen. Hier heb ik ook enkele mooie concerten gezien. Hier sprong de band Lisa Lystam Family Band er wel positief uit. Ik heb op youtube enkele video’s gevonden en kon niet kiezen tussen twee. Ik heb ze hier dus maar beide bij geplakt.












Een andere band die er wel aardig klonk was: MK’s Marvellous Medicine. Hier viel op youtube niet zo heel veel van te vinden maar ik kon weer niet kiezen uit twee video’s en ook hier heb ik ze beide maar in deze update geplakt. Het zijn wel twee covers geworden maar iets beters kon ik niet vinden terwijl ze toch een behoorlijk wat eigen gecomponeerde muziekstukken hebben.











Hekwerk, daar moet ik het ook nog even over hebben. Het eerste wat me opviel toen ik voor de eerste keer het centrum van Notodden binnen liep waren de hekken die om de terrassen stonden. Het waren van die hekken die zo ook wel om bouwplaatsen zetten. Dat zag er, mild gezegd, niet zo heel erg gezellig uit. Ik moest even nadenken over de bedoeling hiervan maar dat duurde niet zo lang.

In Noorwegen ben je net zo als in Nederland een schenkvergunning nodig als je alcohol wilt serveren in je bar, café, restaurant of dergelijke. In Noorwegen is het dan zo dat die vergunning ook plaats gebonden is. Voor een café zou dat dan bijvoorbeeld binnen zijn en op het terras. Daar buiten is het dan verboden om drank te schenken maar is het ook verboden om drank te nuttigen die ze bij jou gekocht hebben. Besteld dus iemand een biertje bij je in het café en gaat daarmee aan de andere kant van de weg op een muurtje zitten dan drinkt hij, of zij, dus zijn alcoholische drankje buiten het toegestane gebied. Dan ben jij als café eigenaar strafbaar bezig. Mocht dit gezien worden dan krijg je één of meerdere strafpunten.

Heb je genoeg strafpunten verzameld dan wordt je schenkvergunning voor een bepaalde tijd ingetrokken. Komt het vaak genoeg voor dan verlies je je schenkvergunning en kun je de tent wel sluiten. Net als de Nederlanders drinken de Noren graag een wijntje of biertje bij het eten en als ze dat bij jou niet kunnen krijgen dan gaan ze ergens anders heen. Daarom dus het hekwerk om de terrassen en een security man bij de ingang om te controleren dat niemand met zijn drankje de straat op gaat. Maar zoals ik al schreef, het ziet er niet erg gezellig uit.


Wel dat was het wel zo’n beetje voor deze keer. Het festival wordt elk jaar in het eerste weekend van augustus gehouden. Mocht je in de buurt zijn kan ik het wel aanbevelen. Ze hebben overdag ook gratis concerten en op de markt is ook van alles te zien. Voor meer informatie kun je kijken op

http://www.bluesfest.no/




Hiernaast nog enkele foto’s van Notodden en hier onder als afsluiter nog een stevig blues nummer van Walter Trout. Aangezien ik wel van een beetje stevig gitaarwerk hou heb ik gekozen voor het nummer, On The Rice. Deze is afkomstig van zijn CD Telling Story’s. Het is een mooi nummer met op het eind stevig scheurend bluesy gitaarwerk.









   







29 juli 2016


Ja, het is bijna gelukt. De vorige update heb ik afgesloten met het vertellen over mijn twee projecten die ik eerst af wou hebben voor dat ik met wat anders zou beginnen. Het is bijna gelukt. Het fotoboek is af en opgestuurd. Als alles goed is komt het boek komende week. Ik ben zeer benieuwd hoe die er uit ziet. De creativiteit was op het eind een beetje weg en ook werden de foto’s een beetje veel van hetzelfde. Het kamertje schiet mooi op. Alles staat in de grondverf en nu moet ik het kozijn en de deur nog in de glansverf zetten en dan kan ik beginnen met inrichten. Het gaat dus niet hard maar het gaat wel.


Ik woon nu al weer ruim zes jaar in Noorwegen maar af en toe blijft Noorwegen me verrassen. Deze keer met behulp van mijn auto. Een poos terug bleef mijn rem linksachter hangen met als gevolg dat die gloeiend heet werd. Nu zit er tegenover de bouwmarkt een autogarage en daar kon ik afspreken dat ik hem voor werktijd af kon leveren en na mijn werktijd zou die klaar staan. De garage zou dan al wel dicht zijn maar de sleutel leggen ze dan op een wiel. Ja, dat kan nog in Noorwegen. Alles ging volgens afspraak en ik was tevreden. Het tevreden gevoel verdween ongeveer anderhalve week later toen ik er achter kwam dat de rem nog steeds warm liep. Dus maar weer terug naar de garage. Ik schrijf nu de dato VIER juli. Bij de garage aangekomen was er alles donker en hing er een handgeschreven stuk papier aan de deur dat ze in verband met vakantie gesloten waren tot en met 21 AUGUSTUS!!!!!!!!!!!!! Gooien ze de tent gewoon bijna zeven weken dicht. Zo bont heb ik het in Noorwegen nog niet mee gemaakt. Eén of twee weken wel, maar zeven.


Gelukkig zit er hier in Bjoa ook nog een autogarage niet al te ver van de handschoenengroothandel. Hier maar een afspraak gemaakt. Voor mijn werk heb ik de auto er heen gebracht en na het werk kon ik hem weer ophalen. Ja, ook hier lag de sleutel op een band. Alles ging zoals afgesproken en ik was tevreden. Het tevreden gevoel verdween echter weer na enkele dagen toen ik er achter kwam dat de rem nog steeds warm liep. Dus, maar weer terug naar de garage. Ja, nee, dat kon kloppen dat de rem nog aanliep want ze hadden er alleen naar gekeken en geconstateerd dat de rem inderdaad niet goed was en gerepareerd moest worden!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zo deden ze dat altijd en ze overlegden dan eerst met de klant wat er moest gebeuren. Nou, wat denk je van repareren?????? Maar goed, weer een afspraak gemaakt en deze keer werd alles gemaakt en heb ik nog niet weer gemerkt dat de rem warm liep. Tevens waren ze nog zo aardig om te melden dat er op de achterbanden niet veel profiel meer zat en dat het verstandig was om de onderkant van de auto een antiroest behandeling te geven. De aankoop van een nieuwe televisie heb ik nog maar even uitgesteld.


De auto blijft me trouwens sowieso bezig houden. Het dak van de garage is van beton en daar sijpelt en druppelt steeds water door als het regent. Niets nieuws met dat, want dat stond ook in de aankoopbrochure van het huis. Nu heb ik een poos geleden een soort betonreparatie spul op het dak gesmeerd op de plekken waar het lekte. Dit zag er allemaal goed uit en ook na een flinke regenbui zag het er nog goed uit. De auto kon dus de garage weer in en ik was tevreden. Ook hier verdween echter het tevreden gevoel weer toen het dak na een tijdje toch weer begon te lekken. Met het regenwater is er ook wat van dat betonspul mee gekomen en dat heeft vieze vlekken op mijn auto gemaakt die ik er nog niet weer afkrijg. Mooi balen dus. Maar ik geef het niet op. Ik heb nu wat ander spul op de plekken gesmeerd waar het nog lekte en er is nu nog één plek waar het regenwater door het dak sijpelt. Het is nu wachten op een dag droog weer zodat ik ook de laatste plek kan behandelen. Hopelijk blijft het dak dan een poos dicht totdat ik volgend jaar het hele dak aan ga pakken. Nu moet ik nog bedenken hoe ik die vieze plekken van de auto afkrijg.


En als we het toch over vervoermiddelen hebben. Ook de motor plaagt me al geruime tijd. Eigenlijk al sinds ik hem heb geïmporteerd vanuit Nederland. De voorband loopt namelijk steeds heel langzaam leeg. Er verdwijnt ongeveer een tiende bar per week. In Stavanger heeft een motorzaak er een keer een nieuwe binnenband opgelegd maar dat hielp niet. Na de verhuizing naar de gemeente Vindafjord heb ik na een tijdje een motorzaak in Haugesund opgezocht. Hier waren ze er snel klaar mee. Als de band niet dicht is dan zit er een gat in, en dan moet er een nieuwe binnenband in. Omdat de buitenband aardig glad begon te worden heb ik er voor alle zekerheid ook maar een nieuwe buitenband op laten leggen. Helaas, ook dit hielp niet. Vorige jaar herfst heb ik de motor naar de motorzaak gereden om hem daar in de winterstalling te laten zetten. Daar gemeld dat de band nog steeds niet dicht was en dat ze hem weer na moesten kijken. Ze hebben alles gecontroleerd, er weer een nieuwe binnenband opgelegd en de motor in de winterstalling gezet. Ik heb halverwege de winter nog een keer gebeld hoe de stand van zaken was en ik kreeg te horen dat ze alles onder controle hadden.


In april dit jaar heb ik er weer heen gebeld en gevraagd of ik volgende week woensdag of donderdag de motor op kon halen. Er werd mooi weer voorspeld en ik heb nu een dubbele garage en daar kan de motor mooi in staan. Ja, dat kan, geen probleem. Toen ik echter die woensdag de motor op wou halen werd ik bij het binnenlopen van de motorzaak meteen herkend. U komt de Africa Twin ophalen? Ja, dat klopt. Dan moet U nog even geduld hebben, de motor is nog niet helemaal klaar. Toen ze hem uit de winterstalling haalden kwamen ze er namelijk achter dat er helemaal geen lucht meer in de voorband zat. Nog steeds niet dicht dus. Ze waren nu bezig met het opleggen van een nieuw velglint en ook werd de binnenband weer vervangen. Helaas, na twee weken was ik er al weer achter. Er lekt nog steeds lucht uit de binnenband. Nu heb ik afgelopen week het voorwiel gedemonteerd en breng hem maandag naar de motorzaak. Mogen ze weer een poging doen om het probleem op te lossen. Het rare is ook nog dat als je nu wel of niet rijdt het gewoon het zelfde blijft. Vorige week zondag via Ølensvåg, Skjodastraumen en Hervik naar Skudeneshavn gereden en over Haugasund weer terug. Al met al 200 kilometer. Voor het rijden zat er 2bar in de voorband, na het rijden 2.1 en twee uur na het rijden nog 1.9. Zoek het maar uit.


Hier worden bij het raam de wafels gebakken en de koffie gezet.

Skundeneshavn is trouwens een klein havenstadje met een oude buurt met houten huisjes en smalle weggetjes. Leuk om door heen te lopen. Zelf was ik er heen gegaan om te kijken of het Annerledes Kafe nog open was. In 2012 ben ik hier ook geweest en toen kwamen we toevallig in dit café terecht. Je wordt geholpen door een gezellige oude man en je kunt er alleen koffie, thee en vers gebakken wafels krijgen. Het hele café is niet veel groter dan een doorsnee huiskamer en staan van allerlei oude meubels in. Het café bestond nog en ik heb er weer genoten van verse koffie met een wafel die gebakken wordt terwijl je wacht.


En nu we het toch over bakken hebben. Ik heb tussen de bedrijven door ook nog wat pogingen gedaan om wat lekkers te bakken. Helaas niet met veel succes. Ik heb een poging gedaan om een mandarijntjes taart te maken. Het recept trok mijn aandacht: doe zes mandarijntjes in een pan met water en kook 10 minuten. Snij ze dan door midden en haal de pitten en harde stukjes eruit en pureer alles. Voeg het toe aan de rest van de ingrediënten en doe het in een ronde bakvorm en bak 40 minuten in de oven. Zo ongeveer. Het smaakte niet zo slecht maar het was wel een hele stijve kluit. Volgens mij zat er teveel mandarijn of te weinig meel in. Het recept is nog wel voor herhaling vatbaar maar moet wel enigszins aangepast worden.

Veel minder ging het met een soort hachee die ik had gemaakt. Er moest lamsvlees in. Nu had ik wel gezien dat ik per ongeluk gezouten lamsvlees had gekocht maar dat zou volgens mij ook moeten kunnen. Nou, dus niet. Ik weet niet hoeveel kilo zout er in het vlees zat maar het was niet te eten, zo zout. Het was zelf zo zout dat ik er misselijk van werd. Zelfs samen met de aardappel puree was het nog niet te eten, zo zout. Dat spul is dus in de wc verdwenen. Gelukkig gaat niet alles mis. De visschotel was erg lekker en ook de broden uit de bakmachine lukken erg goed de laatste tijd.


Als laatste wil ik het nog even over mijn werk hebben. Volgens mij bestaat hier nog wat onduidelijkheid over. Ik heb nu een deeltijdbaan van 60 procent bij de handschoenen groothandel. Bij de bouwmarkt heb ik een deeltijdbaan van 30 procent. Die uren en tijden staan vast. Elke week weer tot volgen jaar mei. Naast die beide banen werk ik nog als boerenknecht bij twee boeren. Hier doe ik dan ’s morgens en ’s avonds de stal(voeren en melken) zodat de boeren kunnen uitslapen of een weekendje weg kunnen. Deze uren staan niet vast en die neem ik zoals het komt en past. Ik hoef dus niet meer op zoek naar een vaste baan of ander werk. Voorlopig heb ik genoeg te doen.


Wel deze update is nu al twee A4tjes lang en dat lijkt me wel genoeg. Ik heb nog wel meer te schrijven maar dat bewaar ik wel voor een volgende keer. Dan kunnen jullie ook lezen hoe het met de voorband van de motor is gegaan. Ben zelf ook zeer benieuwd. Snakkes.



9 juli 2016


Woensdagavond. Nog een half uurtje en dan begint de halve finale tussen Portugal en Wales. Dat half uurtje geeft mij mooi de tijd om met een update voor de site te beginnen. De planning is om hem dit weekend op de site te zetten. Deze keer wil ik eens in chronologische volgorde vertellen wat ik zoal gedaan heb de laatste tijd.


De vorige update had ik ’s morgens al op de site gezet zodat ik ’s middags nog even kon gaan wandelen. De wandeling begon niet al te ver van het dorpje Isvik en ging voor de verandering eens niet naar de top van een berg. Nee, dit keer was het een rondje om een meer. Het Anndalsmeer om precies te zijn. Geen moeilijke of zware wandeling, wel een mooie. De uitzichten over het meer met op de achtergrond bergen waren de moeite wel waard. Zag zelfs nog een zeearend overvliegen achtervolgt door enkele meeuwen die hem, of haar, luidruchtig kenbaar maken dat hij, of zij, hier niet welkom was. Mocht het hier nog mooi weer worden dat is dit meer ook wel een mooie plek voor een picknick.

En omdat hij me zo lief aan stond te kijken kon ik de verleiding niet weerstaan en ben na de wandeling nog even met de motor op pad geweest. Het is een rondje Skånevik geworden. Mooi rondje met wat snelle wegen en erg smalle kronkelweggetjes. Het is 27 kilometer van Skånevik terug naar Etne en daar doe je zo een half uurtje over. Kronkel de kronkel en heel veel onoverzichtelijke bochten. Wel leuk om te rijden maar het is goed opletten.


De eerste week na mijn vakantie heb ik niet veel meer gedaan dan werken. Reden was dat ik snipverkouden was. Alles zat dicht en ik voelde me, mild gezegd, niet erg best. Ik ben ook benieuwd hoeveel klanten ik de winkel heb uitgejaagd met mijn gehoest en geproest. Voelde me dusdanig moe na het werken dat ik meestal vroeg in mijn bed lag. Na enkele nachten flink door slapen en uitzweten ging het alweer aardig beter.


Dat moest ook wel want dat weekend had ik cursus. Vanuit de handschoenen groothandel werd er een zeekajak cursus georganiseerd. Deed je mee dan betaalde het bedrijf een flink gedeelte van de cursus. Aangezien ik zo’n cursus al lange tijd op mijn verlanglijstje had staan hoefde ik er geen twee keer over na te denken. Bij komend voordeel was nog dat de cursus hier in Bjoa werd gehouden en uitsluitend voor werknemers van de handschoenen groothandel was.                                                                                           

                                                                           Het was een basiscursus waarbij je de grond beginselen van het zeekajaken leerde. Dus als je uit de kajak valt hoe je er weer in moet komen, hoe je een kajak weer rechtop draait op volle zee en je leerde nog wat verschillende peddeltechnieken. Het niveau viel wat tegen. Ik vond de oefeningen erg vrijblijvend en of je nou wel of niet serieus meedeed maakte voor het certificaat niet zo veel uit.



Gelukkig was het wel erg gezellig en was er ook voldoende tijd om wat te spelen. We hebben allemaal ijverig geprobeerd om te staan in de kajak. Het is me een aantal malen gelukt om recht op te staan maar het eindresultaat was altijd hetzelfde. Je ging het water in. Ook leuk was dat we het voor elkaar kregen met zeven kajaks een soort van piramide te maken. Op het eind zaten er nog drie personen in de kajak en de rest stond op de kajaks. Je kunt op de foto nog net rechtsachter mijn gezicht zien. Op de andere foto doe ik een poging om recht op te staan in de kajak en op de laatste ga ik richting water.


Vrijdagavond nog even eens stukje schrijven voor de site.

De laatste twee weken heb ik niet veel anders gedaan dan werken. Vorige week stond de teller stil op 57 uur en deze week kom stopt de teller op ongeveer 50 uur. Extra uren bij de bouwmarkt, extra uren bij de handschoenen groothandel en nog wat boerenarbeid zorgen er voor dat ik weinig thuis ben. Helaas, schiet het daar door in en om het huis niet erg op. Het opknappen van het kamertje boven gaat erg langzaam en ook rondom het huis gebeurd niet veel meer dan het brood nodige. Ook lukt het haast niet meer om nog creatief bezig te gaan in de keuken. Aan taarten, cake of andere lekkere dingen bakken of maken kom ik haast niet meer toe.

Voordeel van al dit werk is wel dat ik de financiële eindjes zonder moeite aan elkaar kan knopen. Ik hoef nu niet steeds over de bodem van de portemonnee te schrapen aan het eind van de maand en er schiet nu ook geld over voor leuke dingen. Voor zover ik daar tijd voor heb.


Het is me tussen de bedrijven door nog wel gelukt om een soort koelbox, waar je op kunt zitten, om te bouwen tot plantenbak. Deze koelbox heb ik gekregen van de bouwmarkt. Kennelijk was die niet te verkopen en dan beland zoiets nog wel eens in de kantine. Degene die het wat lijkt kan hem dan mee nemen. Kennelijk waren mijn collega’s er ook niet in geïnteresseerd. Ik zag er op een gegeven moment wel een plantenbak in en heb hem meegenomen. Om te voorkomen dat die helemaal vol komt te staan met water heb ik halverwege een gat in de zijkant geboord en hierin een stuk tuinslang vast gekit als een soort overloop. Even langs het plaatselijke tuincentrum voor wat plantjes en toen was het snel bekeken. Het volgende project is het kamertje boven en ik ben ook nog druk met het maken van een fotoboek van de vakantie in Spanje. Planning is dat deze twee dingen eerst klaar komen voordat ik met wat anders begin. Of dat gelukt is lees je de volgende keer.


In Norway.nl