blog juli augustus september 2018

In Norway.nl   

23 september 2018


Wel deze update kan ik beginnen met, voor mij in ieder geval, erg goed nieuws.

Na lang zoeken en solliciteren heb ik eindelijk een 100 procent vaste baan gevonden in een branche waar ik al lang graag ik wil werken. 15 oktober begin ik officieel te werken voor Osland Stamfisk. Ik ben tussen mijn huidige baantjes door al een beetje begonnen. Overal in de fjorden hier liggen van die grote ringen. Degene die wel eens in Noorwegen zijn geweest hebben die vast wel zien liggen. Dit zijn visboerderijen. Ik noem ze maar zo want ik kan nog geen betere naam verzinnen. Op zo’n boerderij ga ik werken. Dat betekend dat ik heel veel nieuws moet leren. Varen met een boot om maar wat te noemen. Leren hoe je vissen voert, hoe je ziektes herkent, het repareren van netten en nog veel meer.

Erg spannend allemaal en een mooie uitdaging. Nog even geduld en dan kan ik er vol gas tegenaan.



Verder heb ik maar weer eens een bezoek aan de tandarts gebracht. De prothese die ik gebruik had nog wat scherpe kantjes en die hebben ze er netjes afgeslepen. Natuurlijk kwam ik er niet weg zonder complicaties. De tandarts zag dat de wond van de vorige operatie niet mooi dicht zat. Die heeft er dus tandarts nummer 2 bijgehaald en die vond dat ook. Het gevolg is dat ik weer rondloop met een aantal hechtingen in mijn mond. Gelukkig zijn die van een type dat ze vanzelf verdwijnen. Hoef ik er in ieder geval niet heen om die te verwijderen. Over een maand moet ik weer heen voor controle. Maar eens kijken wat er dan weer voor de dag komt.


Voor de verandering deze keer geen foto’s van één of andere wandeling. De laatste tijd had ik weinig tijd en als ik eens tijd had dan was ik wel zo moe van alle baantjes dat ik het lekker rustig aan heb gedaan.

Nog wel een rondje gereden met de motor. Dit was tegelijk ook de laatste van dit jaar. Had wel geluk. Tijdens de motorrit was het overwegend droog. Na de rit ben ik nog een rondje gaan hardlopen en een kwartier nadat ik terug was van het hardlopen begon het te regen. En eigenlijk hebben we na die tijd ook nog niet weer mooi weer gehad. Simpel gezegd is het hier al volop herfst. De eerste stormen, met stroomstoring, hebben we al weer gehad.


Mijn motor is trouwens ook te bewonderen in het motorblad Moto73 editie 19 van 2018. Ik sta hier in de serie marathonmotor. Daar komen allemaal motors in die meer dan 50.000 kilometer, liefst 100.000, op de teller hebben staan. Ik heb hier over geschreven in mijn update van 21 mei dit jaar.

Ze hebben er een mooie reportage van gemaakt.

De journalist heeft me enkele foto’s opgestuurd en de mooiste hiervan staan hier onder.

Heb ik voor het eerste een mooie foto van mij zelf op de motor tijdens het rijden.




Ik heb volgens mij al eens een paar keer geschreven over het dak wat op mijn huis ligt. Dit is niet volgens de voorschriften gemonteerd en geeft grote kans op lekkage. Advocaten houden zich met deze zaak bezig. Nu heb kort geleden een dak deskundige van de verkopende partij op het dak gehad. Deze heeft alles bekeken en mijn verhaal aangehoord. Deze gaat nu een verslag schrijven van zijn bevindingen en stuurt dit naar de advocaat van de verkoper. Deze zal dan gaan kijken of ik een vergoeding krijg of niet. Ik heb geprobeerd om de deskundig een beetje uit te horen maar zonder succes. Hij bleef heel neutraal en wou niets zeggen. Dus ook hier is het gewoon afwachten op wat komen gaat.


Ja, en verder heb ik niet zo heel veel meer te vertellen deze keer. Zoals al geschreven was ik de laatste tijd vooral druk met werken. Tussen door probeer ik mijn conditie nog een beetje op peil te houden met wat hardlopen.

De tuin eist natuurlijk altijd wat aandacht. De meeste groenten uit mijn groentetuintje liggen al in de diepvries. Er staan nog wat rode bieten die nog geoogst moeten worden.

In de tussen etage ben ik begonnen met het op de plek zetten van wat stellages waar ik dan de plantenpotten en dergelijke in kan zetten.

En zo zijn er nog talloze klusjes die moeten gebeuren. Gelukkig heb ik daar geen hekel aan. Lekker klussen in en om huis verveelt mij niet gauw.


Verder zit ik ook dit jaar weer in de commissie die de kerstmarkt organiseert en tevens zit ik tegenwoordig in het bestuur van het plaatselijk belang van Bjoa. Hier heb ik nog wel een interessant klusje gekregen. Ik mag/moet een internetsite voor Bjoa gaan maken. Ze proberen dat al jaren voor elkaar te krijgen maar om één of andere reden lukt dat niet. Nu mag ik het proberen.


Wel en als laatste de laatste foto’s van mijn vakantie in Marokko. Van dag zeven heb ik geen foto’s geplaatst want die dag zijn we met een busje terug gegaan naar Marrakesh. En dat leverde geen interessante foto’s op. De foto’s hieronder zijn van onze laatste dag in Marrakesh. Omdat we een late vlucht terug hadden, konden we ’s morgens nog mooi even de stad verkennen. Dit leverde nog wel een aantal leuke foto’s op. Zie plaatjes hieronder.





Wel dat was het weer voor deze keer tot de volgende keer maar weer.






2 september 2018


Nu heb ik alweer genoeg foto’s en ook genoeg om te schrijven dus maar weer eens update over mijn leventje in Noorwegen.


Allereerst maar het wat minder leuke nieuws. Dan hebben we dat in ieder geval gehad.

Diegene die mijn blog een beetje volgen weten vast nog wel dat ik een beetje aan sukkelen ben met één van mijn voortanden. Deze is dus drie maand geleden getrokken en de bedoeling was dat ik er afgelopen maandag een implantaat in zou krijgen. Helaas is het bij goede bedoelingen gebleven. Toen de specialist de boel opensneed kwam hij erachter dat het bot ter plaatse iets te dun was en geen implantaat kon houden.

Hij heeft toen ergens anders in mijn mond wat bot genomen en dit vermengd met kunstbot en dit weer vastgezet op de plek waar het bot te dun was. In plaats van een half uurtje implantaat monteren werd het een uur lange operatie om alles goed te krijgen. Het eind van het liedje was dat ik naar huis ging met twee operatiewonden in mijn mond met bijbehorende hechtingen, een penicilline kuur van een week en, zo voelde het, een kilo pijnstillers.


Nu moet ik komende vrijdag weer heen voor controle en als alles goed is dan moet ik vijf maanden geduld hebben voor alles goed is vast gegroeid. Dit wordt dus een mooie lange geschiedenis. Nadeel is dat ik nu nog minimaal acht maand met de prothese rond moet lopen. En ik was al niet zo’n fan van dat ding.


Volgens mij heb ik de laatste tijd niet zoveel geschreven over mijn huisje maar ook hier gaat het nog steeds langzaam vooruit. Ik had nog steeds enkele verhuisdozen in de eetkamer en kamer staan en die was ik na twee en half jaar wel zat. Dus eindelijk maar eens gedaan wat ik al lang op de planning had staan. Namelijk een kast, of heet zo’n ding dressoir, gekocht. Zag er toevallig een langskomen in de kleur die ik in gedachten had en ook voor een prijs die mij wel paste dus vol gas naar Haugesund en kopen dat ding.


Het was wel een beetje een pruts ding om in elkaar te zetten maar na drie uurtjes zwoegen stond die netjes op de plek en konden de verhuisdozen uitgepakt worden. Dat gaf wel een goed gevoel.






Ook in de slaapkamer beneden zit weer wat beweging. Laatst kwam ik eindelijk gordijnen tegen die ik mooi vond en die heb ik nu opgehangen. Ik ben september vorig jaar al begonnen te klussen in deze kamer en, ik denk, dat ik het nu wel ongeveer klaar kan noemen. Nog wat detail werk en dan keur ik hem goed. Het heeft lang geduurd maar ik ben wel tevreden over het resultaat.






Ook in de garage en tussen etage ben ik nog druk aan het klussen geweest. Nu is de stand zo dat als ik met de auto de garage in rij dit geregistreerd wordt door een bewegingssensor en gaat het licht automatisch aan. Ga ik van de garage naar de tussenetage dan gaat in de tussenetage ook automatisch het licht aan en ook in de trap naar de woonetage hangt een lamp met bewegingssensor en kan ik goed zien waar het sleutelgat zit. Omgekeerd gebeurd natuurlijk het zelfde. Ik moet alles nog een beetje afstellen wat betreft hoe lang de lampen moeten branden en de sensoren staan nog niet helemaal fijn maar verder werkt het al goed. Ik heb maar besloten dat een foto van een lamp met bewegingssensor niet zo heel erg interessant is dus van dit spektakel geen foto’s.




De parkietjes doen het ook nog steeds goed. Vindt het een beetje jammer dat ik op dit moment niet zo veel aandacht aan ze kan besteden door al mijn werkzaamheden maar ik merk dat ik vaak aan de eettafel zit en naar ze zit te kijken. Ze zijn best wel actief en ze kunnen af en toe ook flink kabaal maken. Ik probeer de kooi zo in te richten dat ze altijd wat hangt dat beweegt en waar ze een beetje aan kunnen knagen.





En zo bouw ik de hele tijd verder aan mijn huisje om het mijn paleisje te maken.


Wandelen heb je dat nog gedaan? Ja, natuurlijk. Deze keer was het een korte wandeling ver weg.

Ben naar Imsland gereden om de wandeling naar Myrstøl te doen. Deze was onderdeel van het wandelprogramma van de gemeente. Zo kom je nog eens ergens waar je normaal nooit komt.

Het was geen spectaculaire of zware wandeling. Met drie kwartier stond ik al bij het eind punt.

Aangezien het zonnetje lekker scheen heb ik hier een dik half uur lekker met de neus in de zon zitten koffie drinken.

Na de wandeling heb ik een rondje hardgelopen om het Ølmedals meer. Volgens de auto was dit 6.8 kilometer en ik was er 28 minuten en 22 seconden voor nodig. Iets waar ik wel mee kan leven.

Het gaat wel erg onregelmatig maar ik probeer minimaal elke week een keer te trainen. Of een rondje hardlopen langs de weg of ik probeer zo snel mogelijk naar de top van de Løklinuten te komen.

Myrstøl, het eindpunt van de wandeling.



Het lukt mij ook nog, bijna altijd, om de bijeenkomsten van de tuinclub te bezoeken. Afgelopen donderdag was er weer een bijeenkomst. Deze keer was er iemand die vertelde over allerlei verschillende soorten zeldzame kruidenplanten die je in je tuin kon hebben. Best wel interessant maar na kruidenplant nummer 15 was ik de eerste al weer vergeten. Moet zeggen hij wist er wel veel van. Na de voordacht was er eten, tijd om met anderen te praten en op het eind een verloting. Hier kwam ik deze keer met enkele prijzen goed weg. Een mooie heidestruik voor in de tuin, een mooie kamerplant en twee leuke bloempotten. Al met al een gezellige avond.


En om maar even bij de tuinclub te blijven. Gisteren heb ik eindelijk een bezoek gebracht aan Flor og Fjære. Dit stond al heel lang op mijn verlanglijstje maar het kwam er maar niet van. Toen de tuinclub echter een reis naar Flor en Fjære organiseerde was ik volgens mij een van de eersten die zich aanmeldde.

Flør og Fjære betekend Vloed en Eb. En dit is dan weer de naam van een prachtige bijna sub tropische tuin op het eiland Sør Hidle. Dit ligt niet al te ver van Stavanger en inderdaad je kunt er alleen komen met de boot. Ik had hier al heel veel plaatjes van gezien en al heel veel mensen gesproken die er geweest waren en vertelden hoe mooi en indrukwekkend het was. Meestal valt het dan tegen als je er komt maar hier werden we niet teleur gesteld. Het was gewoon indrukwekkend mooi. Zeker de mooiste tuin die ik tot nu toe gezien heb.


Ondanks dat het al september was stonden alle zomerplanten nog vol in de bloei. Het was ook mooi weer en als je zo door de tuin liep kreeg je het gevoel dat het half juni was.

Je kunt niet alleen maar de tuin bezoeken. Je moet sowieso van te voren boeken en je krijgt een all inclusief pakket. Dat betekent de bootreis naar het eiland, een rondleiding door de tuin, een lekkere lunch(ik spreek uit ervaring, echt lekker), daarna kun je nog een poos alleen door de tuin wandelen voordat de boot je weer terug brengt naar Stavanger. Mocht je ooit in Noorwegen komen. Ik kan het aanbevelen.

www.florogfjare.no/en


En natuurlijk hier onder de onvermijdelijke plaatjes.





En omdat het zo mooi was hier onder nog meer onvermijdelijke plaatjes.




En om deze update maar weer in stijl af te sluiten hier onder nog meer onvermijdelijke plaatjes. Deze keer van dag zes van mijn vakantie in Marokko. Dit was de laatste wandeldag.




Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer





22 augustus 2018


Hoogste tijd om een update te schrijven anders ga ik over mijn drie weken grens heen. Dat wil zeggen dat ik minstens één keer in de drie weken een update op de site wil zetten.


Om maar met het weer te beginnen. Hier is de droogte wel over. De laatste tijd heeft het veel geregend en wat mij betreft mag het wel weer wat mooier weer worden. Ook vandaag kwam het met bakken uit de lucht. Er was zelfs zoveel gevallen dat de boer, waar ik woensdagavond altijd melk, mij met de tractor op moest halen. Er stond zeker een halve meter water op het laatste gedeelte weg naar zijn huis.

 

De droogte heeft er wel toe geleid dat de waterstand in de stuwdammen erg laag is vergeleken met normaal. Hoe meer water er in de stuwdammen staat hoe goedkoper de stroom wordt. Of omgekeerd, hoe minder water er in de stuwdammen staat des te duurder wordt de stroom. De prijs is al drie keer zo hoog vergeleken met vorig jaar de zelfde tijd. Dit is dan weer de reden dat de bedrijven die brandhout voor de houtkachel produceren zich in de handen wrijven. Er is nu al meer veel meer vraag naar brandhout dan gewoonlijk om deze tijd. En dat houdt de prijzen van brandhout ook weer hoog. Zijn die mensen ook weer blij.


Verder nog wat gedaan? Ja, wandelen natuurlijk. Maar weer eens naar het topje van de Gråhorgjo gewandeld. Deze keer wel via een andere route. Ik ben nu veel lager en dichter bij huis begonnen. Dat betekend dat je veel meer hoogtemeters maakt. Dat was goed te merken want de wandeling ging bij mij in de boeken als pittig. Gelukkig werd de inspanning beloond met mooie uitzichten over Bjoa en omgeving.

Zoals gewoonlijk hieronder de plaatjes.



Verder nog wat gedaan? Ja, ik heb weer een eind op de motor gereden. Afgelopen vrijdag heb ik de ferry die altijd voor mijn huis opduikt genomen en heb me naar Sydnes laten varen. Vandaar uit via Rosendal naar de ferry in Årsenes gereden. Deze bracht mij naar Gjermundshamn. Verder via Norheimsund naar Ulvik. Helaas was het weer niet om naar huis te schrijven. Het bleef maar regenen. Kon nog een keer stoppen bij een picknick plek waar de motor en ik samen konden schuilen onder een afdak. Gelukkig knapte het weer bij Ulvik op en bleef het de rest van de dag droog. Kon ik mooi een foto maken van de Hardangerbrug en droog over de Hardangervidda rijden. De tocht eindigde in Geilo op de camping.

De volgende dag ging het weer vrolijk verder. Eerst was het nog droog maar later begon het weer vrolijk te regen. Via Gol, Leira, Aurdag, Dokka naar Hamar gereden. Daar richting Elverum gepoekeld en de dag eindigde op de camping in Kirkenær.


Op de ferry naar Gjermundshamn.
Samen onder een afdakje.
Tjsa, geen commentaar.
De Hardanger brug.
Hardangervidda.
Op de camping in Geilo.
Onderweg naar Kirkenær.


Op dag drie heb ik eerst een bezoekje afgelegd bij een “adresje” dat ik nog had in Kirkenær. Hier een poos onder het genot van een bak koffie gezellig zitten kletsen om in de middag weer richting Bjoa te gaan rijden. Hiervoor moest ik richting Olso en dwars door Oslo. Hier heb ik geen foto’s gemaakt maar bijzonder was het wel. Eerst kwam ik op een stuk snelweg waar je maar liefst 110 kilometer per uur mocht rijden. Zonder dat je er en bekeuring voor krijgt. Voor zover mij bekent is dit het enigste stuk snelweg in Noorwegen waar je zo hard mag rijden. Een eind verder viel mijn mond alweer open. Reed ik zomaar op een driebaans snelweg. Voor de goede orde, drie banen de ene kant op en drie banen de andere kant op. Wist niet dat we dat ook al hadden in Noorwegen. Door Oslo ging het tunneltje in en tunneltje uit waarbij het me opviel dat het voor een zondag wel erg druk op de weg was. Tot mijn verbazing stond er zelfs, gelukkig in de andere richting, een file. En dat op zondag. Wist niet dat het zo druk was in Oslo. Gelukkig kon ik rustig door poekelen en ben de dag geëindigd in Notodden op de camping. Voor de verandering was het de hele dag mooi weer.

De laatste dag ging het over de E134 richting Bjoa. Het blijft mooi rijden over Haukeli en ook het weer liet zich van de goede kant zien. Mooie afsluiting van vier dagen motorrijden.


Op de camping in Notodden.
Op de E134 over Haugeli.
Mooi Noorwegen.


Moet helaas nu wel de conclusie trekken dat mijn tent na 25 jaar trouwe dienst wel aan vervanging toe is. Tijdens de regenbuien hingen er wel erg veel druppels water aan de binnenkant van de tent en ook één van de ritsen sluit niet altijd goed meer. Deze winter eens kijken wat er te koop is.


Verder nog wat gedaan? Nee, eigenlijk niet zo veel bijzonders. Huishouden, gazonmaaien, werken, koeien melken. Tussen alle activiteiten door probeer ik dan nog wat te ontspannen.


Als laatste nog maar weer eens wat foto’s van mijn vakantie in Marokko.



Wel dat was het voor deze keer tot de volgende keer maar weer.




Donderdag 2 augustus 2018


En toen was het alweer augustus. Ik heb het al vaak geschreven maar de tijd blijft maar vliegen. Waar blijft de tijd om het zo maar te zeggen. Deze keer wordt het weer een gewone update met wat nieuws en foto’s. Ook Marokko komt weer aan de beurt in deze update.


Allereerst maar eens beginnen met het wereld beroemde weerpraatje. Het weer is ook hier wel een hot item. Gelukkig is het nu alweer enige dagen koeler en hebben we ook aardig wat regen gehad. Voorlopig hoef ik niet meer rond met de gieter en tuinslag.

Ik zag op de site van de NOS nog een reportage over Australië. Hier had het in de staat New South Wales op sommige plekken sinds 2010 niet meer geregend. Daar was het pas echt droog. Ook daar waren de boeren de wanhoop nabij. Ook zag ik een nieuws artikel over de Achterhoek. Hier ging het vooral over de tuintjes die begonnen te verpieteren. Zonde maar niet zo’n grote ramp want je inkomen is daar niet van afhankelijk. Dan hebben de boeren het een stuk moeilijker.

De boeren in de omgeving waar ik woon klagen trouwens niet zo veel. We hebben een poos geleden nog aardig wat regen gehad en nu regent het weer. Zoals het er nu voor staat dan halen ze genoeg wintervoer binnen onder goede omstandigheden. Zeker vergeleken met vorig jaar. Toen regende het elke dag. Op zich wel grappig. Vorig jaar zat ik steeds op het weerbericht te kijken of er nu eindelijk eens een paar dagen mooi weer voorspeld werden. Dit jaar zat ik steeds op de weersvoorspelling te kijken of er nu eindelijk eens regen voorspeld werd.


Over mijn werksituatie is niet zo veel nieuws te melden. Ik heb nog twee sollicitatiebrieven de deur uitgedaan maar verwacht er niet zo veel van. Deze zijn meer onder het motto van, niet geschoten is altijd mis. Verder red ik het nog steeds om alle weken op te vullen met voldoende uren. Nadeel is en blijft de erg onregelmatige werktijden. Maar ik blijf het positief bekijken. Ik heb in ieder geval werk. Ik moet er niet aan denken dat ik elke dag thuis moet zitten omdat je geen werk hebt.


Natuurlijk ben ik ook nog weer aan de wandel geweest. Deze keer ben ik met een oud collega van de handschoenen groothandel naar mijn oude gemeente Hjelmeland gereden. Hier hebben we de wandeling naar de Skomakarnibbå gedaan. En ik moet zeggen dit was zeker één van de mooiste wandelingen van de afgelopen jaren. Ik had dit topje al lang op mijn verlanglijstje staan maar het kwam er gewoon niet van. Eén reden was dat het ruim twee uur tijden is naar het startpunt. Voor de wandeling zelf staat, inclusief pauzes en foto’s maken, vijf tot zes uur. En dan moet je nog weer twee uur terug. Gelukkig was alles de moeite waard. Hier onder een aantal plaatjes die ik gemaakt heb tijdens de wandeling.




Skomakarnibbå is eigenlijk geen topje maar een uitstekend stuk rots. Toen we hier eerst aankwamen zagen we dat er op het topje een stapel stenen lag. We hebben alles van alle kanten bekeken maar konden niet begrijpen hoe mensen op het topje konden komen. Na een lange lunchpauze besloten we nog een keer terug te gaan om te kijken of we alsnog de weg naar de eigenlijke Skomakarnibbå konden vinden. Tot onze verbazing waren er een aantal mensen op het topje maar weer konden we het pad niet vinden. We hebben gewacht tot die mensen terug kwamen zodat we konden zien waar ze opdoken. Dit was op een plek waar je zo’n beetje enkele tientallen meters recht naar beneden kon kijken. We hebben een beetje gevraagd hoe het pad liep en kregen ook het advies om de rugzak niet mee te nemen omdat het zo smal en krap was. We hebben het ook gered tot op het topje maar spannend was het wel. Op enkele plekken was het zo smal dat als je je balans verloor of een misstap maakte je zo enkele tientallen meters lager lag. Mocht je overhoop aan de achterkant van de Skomakarnibbå naar beneden vallen dat had je enkele honderden meters vrije val.

Hieronder twee foto’s van het hele geval.




Ook de motor heeft weer wat kilometers gemaakt. Afgelopen zondag met iemand uit de buurt een mooie toertocht gemaakt. We hebben de ferry vanaf Utbjoa genomen. Daarna verder via Rosendal naar Jondal. Hier hebben we een koffiestop gemaakt. Jondal is de toegangspoort tot de Folgafonna gletsjer en hier wemelde het van de toeristen. Een gezellige drukte. Erg leuk om naar te kijken.

Daarna zijn we via Odda naar Åkrafjordtunet gereden. Dit is een restaurant en supermarkt waar ze hoofdzakelijk lokaal geproduceerde waren serveren en verkopen. Hier hebben we wat gegeten.

Ook vandaag hadden we de hele dag mooi weer.

Nu moet alleen de motor naar de doctor want volgens mij laad die de accu niet bij. Na de laatste stop wou die niet starten omdat de accu leeg was. Gelukkig konden we hem in de versnelling een helling afdrukken om het op die manier te starten. Begin van de week heb ik een afspraak gemaakt bij de motorwerkplaats in Haugesund voor volgende week. Eens kijken waar die mee komen.

Ik heb niet veel plaatjes van de motortocht. Alleen tijdens de stops heb ik foto’s gemaakt en die zie je hieronder. Misschien toch eens zo’n actioncamera kopen.




Als laatste nog wat foto’s van mijn vakantie in Marokko. Deze zijn van dag vier. Dit was voor het een hele dag wandelen. In het begin was het vooral klimmen en klauteren door smalle valleien. Na de middag was het meer hoog lopen en genieten van de uitzichten.




Na het klauteren volgden de uitzichten met op het eind de smakelijke beloning.



Dat was het weer voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.




Donderdag 12 juli 2018


Tijd om eens weer een update te schrijven. Deze keer wou ik het in dagboek vorm doen. Gewoon van elke dag na de laatste update schrijven wat ik heb gedaan. Zodat je een indruk krijgt hoe mijn leventje er hier uitziet.

We beginnen op maandag 25 juni

Om 08.00 uur begonnen bij de groothandel in werkkleding en hier tot 12.00 uur gewerkt. Daarna nog van 13.00 tot 20.00 uur ’s avonds bij de bouwmarkt gewerkt. Thuis wat gegeten, en op tijd naar bed.


Dinsdag 26 juni

Weer van 08.00 tot 12.00 bij de groothandel gewerkt. Daarna naar huis en hier allerlei huishoudelijke klusjes gedaan. Daarna van 15.45 tot 21.15 bij de supermarkt gewerkt.


Woensdag 27 juni

Van 09.00 tot 15.15 bij de supermarkt gewerkt. Naar huis even wat eten en andere kleren aan om vervolgens koeien te gaan melken. Dit lukt meestal wel tussen ongeveer 17.00 en 19.00. Na het melken nog even getraind. De training was deze keer zo snel mogelijk naar het topje van de Løklinuten hardlopen/wandelen. Daar wordt je wel erg moe van. Vooral het laatste deel vlak voor de top is zwaar afzien.


Donderdag 28 juni

Van 08.00 tot 15.00 bij de groothandel gewerkt. ’s Avonds met de tuinclub op pad. Een tuin bekijken in Tysvær. Deze familie had een tuin van ongeveer één hectare groot met in het midden een mooie grote vijver met koi karpers. Zie de foto’s hieronder.




Vrijdag 29 juni

Weer van 08.00 tot 15.00 gewerkt bij de groothandel. En nu wacht een vrij weekend. Naar de kapper en boodschappen gedaan. Thuis boekhouding gedaan en een wasje gedraaid. Ik heb al eens geschreven dat het dak op mijn huis niet volgens de voorschriften is gemonteerd en dat advocaten aan het bekijken zijn of er nog een schade vergoeding inzit. Deze moesten nog wat informatie van mij hebben en ik heb mij een uurtje uitgesloofd om in mijn beste Noors deze informatie op papier te zetten. Dit via de mail naar de advocaten gestuurd. Daarna de kont in de luie stoel geparkeerd en een poos zitten zappen voor de tv.


Zaterdag 30 juni

De hele dag vrij dus mooi de tijd om veel klusjes in en om het huis te doen. De vogelkooi eens goed schoon gemaakt. Nu ook de onderbak eens goed gewassen en alle stof van de kooi gepoetst. Koel/ diepvrieskast ontdooid en schoongemaakt, houtkachel uitgezogen en schoongemaakt, Gazon gemaaid, laatste stuk plafonplaat in de tussenetage gemonteerd en alle planten binnen en buiten water gegeven.

Even snel met de motor naar Haugesund. Moest nog nieuwe inlegzooltje voor de hardloopschoenen hebben en wat extra ringen voor de nog op te hangen gordijnen. Dit was een typisch gevalletje van het nuttige met het aangename verenigen.

Nog snel even overal gestofzuigd en toen was het goed voor vandaag.

Tussen door veel op het terras gezeten met koffie en ’s avonds gegeten op het terras. Later op de avond heb ik nog een poos op het terras met een biertje zitten genieten van het mooie weer en de stilte hier.

Dit zijn van die dagen dat je de hele dag ontspannend bezig bent en op het eind van de dag denkt, ja, nu heb ik lekker veel gedaan vandaag.


Zondag 1 juli

Beetje uitgeslapen tot half negen. Ontbijt en daarna een bokkenpootjes taart gemaakt. De bodem had ik gisteren al gemaakt en ik had nog saromapudding. Bij een winkel hier in de buurt verkopen ze bokkenpootjes en dan kun je alles mooi combineren. Rest van de morgen door gebracht op het terras. ’s Middags een wandeling gemaakt naar Søljåsen in Skjold. Een niet te zware wandeling met een mooi uitzicht over Isvik en omgeving. Daarna nog een rondje hardgelopen en toen was het genoeg voor vandaag. De dag afgesloten op het terras.



Maandag 2 juli

Van 08.00 tot 12.00 gewerkt bij de groothandel. Daarna nog van 13.00 tot 20.00 gewerkt bij de bouwmarkt.

Verder die dag niet veel gedaan.


Dinsdag 3 juli

Van 08.00 tot 12.00 gewerkt bij de groothandel. Daarna nog van 13.00 tot 20.00 gewerkt bij de bouwmarkt.

Verder die dag niet veel gedaan.


Woensdag 4 juli

Van 08.00 tot 15.00 gewerkt bij de groothandel. Daarna tussen 17.00 en 19.00 koetjes gemolken. Na het melken nog een trimtochtje gemaakt naar het topje van de Løklinuten.

Verder nog de planten bij de buren water gegeven. Die zijn met vakantie. Aardbeien en suikererwten geplukt. Op het terras stonden nog wat potten met aardappels. Het blad ging hier van dood en dus leek het me wel handig om ze te gaan oogsten. Ik had vijf potten en alles samen is net genoeg voor één maaltijd. O’ja, ook nog een energiecake gebakken. Al met al lag ik veel te laat in bed.


Donderdag 5 juli

Van 08.00 tot 15.00 gewerkt bij de supermarkt. Daarna nog even boodschappen gedaan. Na de boodschappen dacht ik en nu snel naar huis. En toen kwam alles tot een stop. De auto wou niet starten. Het enige wat er onder de motorkap vandaan kwam was een klik geluid. Pechhulp gebeld. Die was er met een dik uur. Deze is een poos aan het prutsen geweest en op het laatst werd het probleem gevonden. Er was een boutje los gelopen bij de startmotor. Deze werd aangedraaid en toen was het probleem opgelost.

Snel naar huis, douchen, eten en weer op pad. Ik heb een poos geleden al een toegangskaartje gekocht voor Skånevik blues festival. Hier spelen vanavond de DumDum boys. Een Noorse band die goed bekend staat. Skånevik is een klein plaatje ongeveer een uur rijden van mij vandaan. Om het maar kort te houden, mooi weer, veel mensen, veel gezelligheid en een knal goed concert. Het was de moeite waard.



Vrijdag 6 juli

Weer van 08.00 tot 15.00 gewerkt bij de groothandel.

Snel naar huis, douchen, eten en weer op pad. Deze keer ging de rit naar Hjelmeland. Twee uurtjes rijden. Daar heb ik oude bekenden bezocht. Het zijn de mensen waar van we een appartementje hebben gehuurd toen we naar Noorwegen zijn verhuist in 2010. Hele avond gezellig zitten praten. Half twee was ik weer thuis. Best wel moe.


Zaterdag 7 juli

Weer een heel weekend vrij. Dit is de eerste keer dit jaar dat ik twee weekenden achter elkaar vrij ben als ik de vakantie niet meereken. Hier moet je van genieten. Ik ben maar begonnen met uitslapen tot half tien. Daarna een poos een beetje rommelen in huis. Wasje gedraaid, keuken schoongemaakt en alles afgewassen. Veel koffie gedronken en bij de buren de planten water gegeven. Die zijn nog steeds op vakantie.

Laat in de middag de auto weer aan geslingerd en weer naar Skånevik gereden. Weer voor het blues festival. Deze keer wou ik graag Lisa Lystam Family Band zien. Deze heb ik twee jaar geleden gezien op het Notodden Bluesfestival en ik vond ze best wel goed. Ook deze keer stelden ze me niet teleur. Weer een knal concert dat veel te snel afgelopen was.

Grote attractie van deze avond was Jeff Beck. Een of andere super gitarist. Ik had er nog nooit van gehoord maar aangezien ik er toch was en aangezien de goede recensies die ik heb gehoord op de radio maar even gebleven om te kijken of het wat is. Als ik schrijf dat ik na een half uurtje naar huis ben gegaan is denk ik wel duidelijk dat ik het concert niet veel aan vond.

Thuis gekomen nog even in de luie stoel zitten zappen met een biertje voor ik mijn slaapplek heb opgezocht.



Zondag 8 juli

Maar weer eens een beetje uitgeslapen tot negen uur. Ik had de avond ervoor nog snel even de broodbak machine klaar gezet met als gevolg dat het vanmorgen in de keuken heerlijk naar vers brood rook. Ontbeten met koffie en vers brood op het terras. Daarna de motor aan geslingerd en een dikke honderd kilometer onder de wielen door laten rollen. Op het terras zitten nagenieten van de motor toertocht met koffie en bokkenpootjes gebak.

 

Aangezien het nog vroeg was kreeg ik zin om nog een eindje te gaan wandelen. Vorig jaar ben ik druk geweest met Bjoa spretten 2017. Dit jaar is er een Bjoa spretten 2018. Zes topjes deze keer. Maar begonnen met de makkelijkste. Steinslandsåto. Dit is maar 20 minuten wandelen. Het topje was verder ook niet zo heel bijzonder maar kon toch een paar leuke foto’s schieten. Zie foto’s hieronder. Om het wandelen niet zo vermoeiend was daarna nog 40 minuten hard gelopen. Effe lekker langs de weg een eind weg rennen.



Toen ik er weer was wou moest ik nog even naar de buren om de planten water te geven. Want die zijn nog steeds op vakantie. De andere buren waren wel thuis en daar waren ze de hele week al aan het graven met een graafmachine. Nu zaten ze toevallig op het terras en ik ben nogal nieuwsgierig en dus eerst daar even heen gelopen. Als de graafwerkzaamheden klaar waren dan hadden ze wat meer ruimte voor het huis en was het een stuk eenvoudiger om de boot uit het water te halen.

Tevens hadden ze dan een extra parkeerplaats. Of ik tijd en zin had in een kop koffie. Ik had wel tijd en zin.

Hier een poos zitten kletsen totdat de buurman zei dat hij nog wat krabbefuiken uit wou zetten, of ik zin had om mee te gaan. Konden we daarna nog even gaan vissen. Ach ja, waarom niet. Het is al lang geleden dat ik op zee ben geweest. Met de krabbefuiken heb ik mij niet bemoeit. Hij heeft ze uitgezet op een plek waarvan die hoopt dat daar krabben zitten. Het vissen begon goed. Ik gooide in en had gelijk beet. Hij gooide in en had gelijk beet. En daarna was het gebeurd. We zijn nog vijf maal naar een ander plek gevaren maar helaas, helemaal niets meer. De vissen zijn gepromoveerd tot krabbevoer. Wel erg leuk om weer eens op zee te zijn.

Na het vissen de planten bij de buren water gegeven en toen was het mooi geweest voor vandaag. Nog een beetje eten en op tijd naar bed.


Maandag 9 juli

Deze keer van 08.00 tot 15.00 gewerkt bij de bouwmarkt. Daarna begonnen met het zagen van het brandhout voor de komende winter. Dit ligt nu buiten in stukken van ongeveer 50 centimeter. Deze stukken zaag ik in tweeën en leg dat in de garage.

’s Avonds begonnen aan deze update.


Dinsdag 10 juli

’s morgens eerst de rest van het brandhout in tweeën gezaagd en in de garage gelegd. Daarna was het douchen, eten en naar de supermarkt. Hier van 15.45 tot 21.15 gewerkt.


Woensdag 11 juli

Van 09.00 tot 15.15 in de supermarkt gewerkt om vervolgens tussen 17.00 en 19.00 weer koetjes te melken. ’s Avonds verder met deze update. Het dagboek idee is wel meer werk en tekst dan ik bij aanvang dacht. Maar we doen nu dapper door.


Donderdag 12 juli.

Vanmorgen tussen 07.30 en 09.30 koetjes gemolken en stal nummer twee gedaan bij de andere boer waar ik af en toe voor werk. De rest van deze dag ben ik vrij en kan ik mooi deze update afmaken en op het internet zetten.

Wel dat was het weer voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer dan wordt het weer een gewone update.