blog mei juni 2016

19 juni 2016


En zo is de vakantie al weer voorbij. Ja, ik ben er stiekem even tussen uit geweest. Hoogte punt was de wandelvakantie in Spanje. Weer een weekje met SNP op pad. Dit bevalt nog steeds goed. Dit is zo’n vakantie dat je een bult geld naar de SNP schuift en zij regelen alles. Ook de heen en terug reis. Deze keer was het einddoel Alquézar, een klein dorpje aan de voet van de Pyreneeën, drie uur rijden met de bus vanaf Barcelona. Een erg mooi gebied met kloven in prachtige kleuren, vergezichten op de besneeuwde bergtoppen van de Pyreneeën, heel veel verschillende bloeiende bloemen, lekker eten, goede wijnen, leuke en gezellige groep en heel veel gieren.


Verder ben ik nog drie dagen in Nederland geweest. Even rondkijken en links en rechts een beetje bij praten. Aangezien in met het vliegtuig naar Nederland was gekomen, kon ik niet al te veel inkopen doen. Het enige wat ik heb mee genomen naar Noorwegen waren vijf pakken Brinta, want je weet het, No Brinta, No Live.

Ja, en op Schiphol heb ik natuurlijk nog een paar liter Heineken gekocht.


Eenmaal thuis gekomen kon ik gelijk vol aan de bak. Het gras stond bijna twee kontjes hoog en moest er nodig af. Dit blijft een wat inspannend karweitje met de steile helling naast het huis. Ook de heg, vele meters heg, was hoog nodig aan een knipbeurt toe. Nu had ik alleen zo’n hand knipper maar dit leek me wel heel veel heg om met de hand te doen. Dus in de auto en naar de plaatselijke Welkoop om daar een elektrische te kopen. Hiermee ging het mooi vlot. Wel af en toe een spannend karweitje want om de achterkant van de heg voor het huis te knippen moet je over een ongeveer 20 centimeter beton rand lopen. Val je de verkeerde kant op dan lig je in één keer ruim twee meter lager.



Alles wat ik van de heggen heb afgeknipt heb ik er onder gelegd. Eens kijken hoe dat gaat. Je hoeft dan niets af te voeren en hopelijk voorkomt de laag knipsel dat er onkruid groeit en zorgt het voor wat voedingsstoffen voor de heg. Misschien wordt de grond er ook nog wat beter van. Nadelen kunnen zijn dat de bruine slakken het er erg fijn onder vinden en dat, als het te lang blijft liggen, er schimmels en ziektes inkomen. Ben benieuwd hoe dit gaat.




Tussen de tuinactiviteiten door is het me nu ook eindelijk gelukt om de TL lamp in mijn gereedschap hok aan te sluiten. Is natuurlijk niet zo veel werk maar er kwam steeds weer wat tussen maar nu is er licht. Scheelt een boel gescharrel met een zaklampje.


Met de Europese kampioenschappen voetbal wil het nog niet erg lukken. Ik had maar besloten dat Ierland wel een leuk land was om aan te moedigen. Ik weet niet wat de precieze poulestand is maar na de nederlaag tegen België zullen ze er wel uitliggen. Hopelijk doet Nederland of Noorwegen mee de volgende keer dan wordt het een stuk leuker.


Hier onder nog wat foto’s die ik in Spanje heb genomen.



Deze foto is genomen in de kloof van de Rio Vero. Oftewel de rivier Vero. De kleuren worden veroorzaakt door de regen die door de kalksteen sijpelt.

We hebben de wandeling vervolgt over het pad dat tegen de rotswand is aangebouwd.











De kloof van de Rio Vero van een hoog standpunt.
















In deze omgeving zitten heel veel gieren. Deze worden ongeveer één à twee keer in de week bijgevoerd. De parkwachter komt dan met een elektisch aangedreven kruiwagen vol met slachtafval naar één van de vele verschillende voerplekken. Hier heeft hij net de kruiwagen net leeg gekiept en storten zo'n 50 gieren zich op het voer. Het leuke was dat alleen de SNP groep aanwezig was bij deze happening.








De vale gier. Hiervan zitten er de Pyreneeën ongeveer 700 broedpaartjes.



















Een mooie foto van een vale gier in volle vlucht.














Links een Bijenorchidee. Een van de vele orchideeën die we hebben gezien naast allelei andere bloeiende planten.







                                        Bij het hotel in Lecina kregen we bier uit blik.

                                                                 Ze smaakten er niet minder om.

Uitzicht over de besneeuwde bergtoppen van de Pyreneeën.

Graanvelden vol met klaprozen. Prachtig om te zien.


Wandelen door olijfboomgaarden.

De kerk van Alquézar.




2 juni 2016


Rustig, dat is het hier op dit moment. En dan bedoel ik dat er weinig spannends gebeurd. Mijn leventje hier rommelt rustig verder. Dat betekend niet dat ik mij verveel. Afgelopen week heb ik 50 uur gewerkt en ook de weken daarvoor heb ik de nodige overuren gedraaid. Soms wel wat vermoeiden, maar de extra centjes zijn wel welkom. En het helpt natuurlijk ook dat ik het werk dat ik doe leuk vindt. Zoals al gezegd weinig te melden maar gelukkig heb ik de laatste tijd veel foto’s gemaakt. Dus kan ik jullie vervelen met allerlei saaie foto’s van de omgeving hier.


Ieder jaar stuurt de gemeente een klein boekje naar alle inwoners met daarin een aantal wandelingen. Er staat beschreven waar je de wandeling kunt beginnen, hoe lang die is, hoe zwaar die is en er staat een kleine route beschrijving bij. Dit jaar hebben ze negen routes uitgezet, deze zijn opnieuw gemarkeerd en op het eind vindt je een brievenbus met een boek waar je je naam in kunt zetten. Tevens vindt je daar een code woord die je kunt opsturen. Doe je alle wandelingen en stuur je alle code woorden op dan doe je mee in een verloting.

Hier onder de foto’s die ik heb genomen van de wandeling naar Sætrafjellet in Vikebygd.



Ik heb al eens geschreven dat het hier levendig is zonder dat je er last van hebt. Vorige week was het weer levendig hier en deze keer was het duidelijk hoorbaar. Hier vlakbij ligt een kade waar ze boomstammen brengen die dan weer door een boot worden opgehaald. Op zich hoor je daar niet zo heel veel van alleen als de kraan, die de boomstammen aan boord hijst, zich voor of achter uit beweegt maakt dat, mild gezegd, enigs sinds lawaai. Hier onder wat foto’s van de boot.




En als laatste. Vandaag ben ik wezen wandelen met enkele collega’s van de handschoenen groothandel. De wandeling ging van Sandeid naar het topje van Steinslandnuten. Dit topje is ongeveer 500 meter hoog. Hier onder de foto’s van deze wandeling. En daar mee eindigt ook deze update. Ik zou zeggen tot de volgende keer.





16 mei 2016


Handschoenen links, handschoenen rechts, handschoenen voor mij, handschoenen achter mij. Hemeltje lief, nooit gedacht dat er zoveel verschillende handschoenen bestonden. Vijf grote hallen met handschoenen. In welke hal sta ik nu ook al weer en waar staat de hal waar ik nu wezen moet? Een GPS op mijn elektrische palletwagentje was nu wel handig geweest. De eerste dag van je nieuwe baan is er altijd eentje van wennen en uitzoeken. Maar daarna gaat het meestal steeds beter. Ik heb nu zes dagen bij de handschoenen groothandel gewerkt en het is me wel goed bevallen.

Het werk is niet zo heel spannend natuurlijk. Hoofzakelijk heb ik rond gereden met een elektrische palletwagen waar je ook op kunt staan en waar ook een laptop aan hangt. Je zoekt een bestelling op en zegt dat je die bij elkaar wilt gaan zoeken en de laptop verteld je waar de handschoenen staan en hoeveel je er moet hebben. De locatie en de handschoenen scan je in de laptop. Heb je de verkeerde locatie of handschoenen dan krijg je hier van melding. Het enige wat je fout kunt doen is te veel of te weinig handschoenen pakken of ze pakken van een pallet die er naast staat. Verder heb nog twee maal de klaar gezette bestellingen met een reachtruck in een vrachtwagen gezet en nog wat mee geholpen met het lossen van een container.


De handschoenen waar ik steeds over praat zijn allemaal werkhandschoenen. Van die handschoenen die je één keer gebruikt tot lashandschoenen. Ze ontwerpen en ontwikkelen ook zelf handschoenen en alles wordt gefabriceerd in verschillende landen in Azie. Op hun website www.granberg.no vindt je meer informatie. Deze site kun je in het overzetten in het Engels. Verder hangt er een gemoedelijk sfeertje, er wordt niet gestrest, er is tijd voor een bakkie koffie tussen door en lunchen doen alle medewerkers gezamenlijk aan een grote tafel. En tot mijn grote verbazing kreeg ik een welkom cadeau. Een mooie grote kamerplant met pot. Daar was ik erg blij mee. Nog nooit mee gemaakt, een cadeau bij aanvang van je nieuwe baan. En ik heb al wat verschillende baantjes gehad.


Verder heb ik op dit moment niet zo veel spannends te vertellen. Alles gaat redelijk rustig zijn gangetje. Op dit moment hebben we superlang weekend hier. 17 mei is namelijk nationaal dag, de dag dat Noorwegen is opgericht/gesticht/ontstaan. Dit houdt in dat ik weekend heb van zaterdag tot en met dinsdag. Helemaal weekend is het niet want ik doe het hele weekend de stal bij de grupstalboer. Nog wat extra centjes verdienen.


Verschillen tussen Noorwegen en Nederland daar wou ik nog wat over schrijven. Over de verschillen tussen de supermarkten en hun spaarsystemen. In Nederland kun je, in ieder geval toen ik er nog woonde, sparen voor allerlei spullen. Van wuppy’s, voetbalplaatsje, glazen, theedoeken, dozen met schoonmaakmiddelen tot wijnglazen. Dit sparen kennen ze niet in Noorwegen. Hier bestel je een klantenkaart en als je die hebt krijg je allerlei kortingen en aanbiedingen. Een van de grootste supermarkt keten hier is de Norge gruppe met hier vallen de Kiwi, spar, meny en joker supermarkten onder. Als je van deze keten een klantenkaart heb krijg je standaard één procent terug van al je aankopen. Dit krijg je niet direct. Dit geld wordt op een aparte rekening gezet en kun je weer terug krijgen als tegoedbon die je dan weer kunt besteden bij één van die supermarkten. Ook krijg je bij deze supermarkten, als je een klantenkaart van ze hebt, 7,5 procent korting op alle verse groente en fruit en elke donderdag krijg je drie procent terug.


De andere grote keten, COOP, is meer een coöperatie. Als je hier lid van wilt worden kost dat 300 kronen en dan ben je ook een klein beetje mede-eigenaar van de coöperatie. Ook hier krijg je één procent terug van al je aankopen. Dus ook bij de bouwmarkten van de COOP. Tevens krijg je, als je toestemming geeft, kortingsbonnen. Deze zijn gebaseerd op je aankopen. Je moet dus toestemming geven dat ze je aankoop gegevens verzamelen en analyseren. Vaak krijg je een product gratis en korting op andere producten die je regelmatig koopt.


Ook hebben ze ledenaanbiedingen en dat zijn vaak hele goede aanbiedingen. De hogedruk spuit die nu bij in huis staat was een ledenaanbieding. Normaal koste die 3390 kronen maar met een ledenpas kon je hem een week lang kopen voor 2390 kronen. Die 300 kronen inleg geld verdien je dus gemakkelijk weer. Tevens krijg je nog, als je met de ledenpas wappert, korting op benzine en diesel. Met de COOP kaart krijg je verder nog korting bij Zalando en een verzekeringmaatschappij. Tevens bieden ze goedkope hotelovernachtingen aan. Maak je consequent gebruik van de passen dan kun je redelijk geld besparen.


Wel even deze update afschrijven. Ik heb hem weer in etappes geschreven dit bevalt wel aardig goed. Las op internet nog dat Nederland de koudste Pinksteren heeft gehad sinds 80 jaar. Daar was hier niet veel van te merken. Eerste Pinksterdag bijna de hele dag op het terras gezeten in de korte broek.

Vandaag ben ik met de motor naar Ølmedal gereden. Hier werd een hardloop wedstrijd gehouden en het leek me wel leuk om hier even te gaan kijken. Vond het allemaal wel zo leuk dat ik weer wat extra aan mijn conditie wil gaan werken zodat ik volgend jaar ook mee kan doen. Ze hadden naast de wedstrijd voor de grote mannen ook een wedstrijd voor de jeugd tot elf jaar georganiseerd. Typisch Noors vindt ik dan weer dat ze dan niet aan tijdswaarneming doen. Wie eerste of laatste wordt is niet belangrijk. Dat je plezier hebt en het leuk vindt om mee te doen is het belangrijkste. Alle deelnemertjes kregen dat ook dezelfde prijs. Wel dat is het weer voor deze keer. Op naar de volgende.


In Norway.nl