blog juli augustus september 2019

14 september 2019

 

Deze keer wordt het een update met veel foto’s en weinig tekst. Althans dat is de bedoeling.

Ik begin maar met het hoofdevenement deze keer.

Dat is dat ik mee ben geweest met sauesanking. Vertaalt naar het Nederlands betekent dat schapen verzamelen.

 

Voor diegene die wel eens in Noorwegen in de bergen heeft gewandeld is het vast wel opgevallen dat je overal schapen tegen komt. Deze schapen worden met lammeren in het voorjaar losgelaten in de bergen. Dit gaat niet willekeurig. Elke boer die schapen in de bergen heeft lopen is eigenaar of huurt deze omgeving. Er staat geen afrastering om deze gebieden. De gebieden worden meestal afgegrensd door rivieren of steile bergwanden en af en toe door een stukje afrastering.

Het loslaten van de schapen in natuurlijk niet zo’n probleem. Je laat ze in een vrachtwagen, rijdt ze naar de bestemming, lost ze daar en drijft ze naar de juiste plek.

Het weer ophalen is iets meer werk. De gebieden waar de schapen lopen zijn niet altijd even overzichtelijk en de oppervlakte waar ze lopen is meestal aanzienlijk.

 

De schapenboerin, ja, boerin, had me vorig jaar ook al gevraagd maar toen was ik helaas verhinderd. Deze keer had ik geluk en stond er niets gepland in dat weekend.

 

Het feest begon vrijdagmiddag met een drie en halve uur lange autorit naar de hut waar de schapenverzamelaars zouden verzamelen. Gelukkig kon ik meerijden met de echtgenoot van de boerin zodat ik mooi van me af kon kijken. Het gebied ligt vlak bij de Vøringsfossen. Deze ligt aan de RV7 tussen Eidford en Geilo. Inderdaad in de Hardanger. ’s Avonds was het verzamelen bij de hut. 9 mensen zouden in de Isdalhut verzamelen terwijl vier andere personen naar de Leirbotnhut zouden gaan. Voordeel van de Isdalhut is dat daar elektriciteit is. Beide hutten hebben een buiten toilet en geen douche. De Isdalhut zou stromend water moeten hebben maar helaas was de pomp kapot. Een beetje primitief is het allemaal wel maar het was goed te doen.

 

Zaterdagmorgen begon met een gezamenlijk ontbijt en om iets over acht uur kwam de helikopter aan gevlogen. Na wat instructies werd de motor weer gestart en werd ik en vier anderen de Hardanger ingevlogen. Nadat we werden afgezet begonnen we aan de terug weg via een vooraf bestemde route richting Leirbotnhut. Eventuele schapen dreven we dan voor ons uit.

Voorbij de Leirbotnhut is een afgerasterde stukje weide waar de schapen in kunnen. Het was wel een pittige wandeling. We zijn ’s morgens om ongeveer negen uur begonnen met het zoeken en waren om half elf ’s avonds weer terug bij de Isdalhut.

Op het eind van de dag komen alle mensen van de verschillende teams met de schapen samen bij de verzamelweide. Om weer terug bij de hut te komen moesten we eerst een uur wandelen, daarna volgde er een 25 minuten lange boottocht over het Isdalmeer en daarna volgde er nog een 15 minuten lange autorit. Bij de hut gekomen stond gelukkig het avondeten al klaar.

 

Hier onder wat foto’s van de eerste dag.



2019-09-07a
2019-09-07b
2019-09-07c
2019-09-07d
2019-09-07e
2019-09-07f
2019-09-07g




De tweede dag, zondag, begon om 6 uur ’s morgens met een goed ontbijt. Daarna ging het in omgekeerde volgorde weer terug naar de schapen. 15 minuten auto, 25 minuten boot en een uur wandelen. Vandaag moesten alle verzamelde schapen naar een plek waar de vrachtwagens kunnen komen om de schapen op te halen. Dit was ongeveer drie uur wandelen in schapentempo.

De start van de dag zie je in de video hieronder.





Aangezien iedereen mee was hadden we ruim voldoende volk voor de klus. Tevens was het weer een stuk beter dan de eerste dag. De eerste dag begon wel met mooi weer maar na de middag begon het te regenen en te waaien.

Vandaag was het aangenaam wandelweer met een lekker zonnetje aan een overwegend blauwe hemel.

Zie foto’s hieronder.


2019-09-08a
2019-09-08b
2019-09-08c
2019-09-08d
2019-09-08e
2019-09-08f
2019-09-08g
2019-09-08h
2019-09-08i
2019-09-08j



Om ongeveer één uur ’s middags waren we bij de omheining. In de video hier onder zie je de laatste schapen verdwijnen in de omheining.





Deze omheining was vlak bij de Isdalhut hut en daar aangekomen stond het middageten al op tafel. Na het middageten was het weer terug naar de omheining om alle schapen te scheiden van de lammeren en de lammeren te scheiden in die naar de slachterij konden en die terug naar de boerderij konden samen met de schapen. Dit was een paar uurtjes werk. De omheining was zo ingericht dat je eenvoudig alle schapen en lammeren kon scheiden en daarna de lammeren kon wegen en scheiden. Helaas heb ik hier geen foto’s van.


De boerin had in het voorjaar 188 schapen en 308 lammeren losgelaten in de Hardanger. Na een optelronde hadden we 172 schapen en 282 lammeren terug gevonden. Dat betekend dat de boerin nog enkele keren terug gaat om de laatste schapen op te zoeken.

 

Nadat we klaar waren konden we al onze spullen weer inpakken en begon de drie en halve uur durende autorit terug naar Bjoa. Om kwart over tien ’s avonds was ik weer thuis.

En voor alle zekerheid. Dit is gewoon liefdadigheid werk. Je krijgt er niet voor betaald.

 

Het was wel een erg pittig weekend maar ik kijk er positief op terug. Erg gezellig en lekker gewandeld in een omgeving die ik nog niet kende.

 

Verder nog wat gedaan? Yep, zoals ik de vorige keer al schreef is het dak klaar. Nu lag er alleen nog een hele hoop bouwafval bij mijn huis. Dit heb ik op een vrijde donderdag naar de stort gereden. In totaal drie flinke aanhangers vol. Daarna heb ik alles rondom het huis aangeveegd en opgeruimd. Tevens was er nog wat bouwmateriaal over. Een gedeelde heb ik terug kunnen brengen en kreeg ik geld terug en een gedeelte heb ik bewaard als reserve materiaal. Van alle panlatten die van het dak zijn gekomen heb ik de mooiste uitgezocht en daar de spijkers uitgetrokken. Ook die liggen nu droog in de kelder.

 

Tevens kan ik nu ook melden dat de nieuwe houtkachel eindelijk op de plek staat. Het heeft even geduurd maar nu brand die vrolijk. De brandmuur en de plinten er achter hebben een nieuw laagje verf gekregen en voor mij ziet het er allemaal prima uit.

Voordeel van deze houtkachel is dat er een officiële kookplaat op zit. Mocht de stroom een keer uitvallen dan kan ik eten koken op de houtkachel.

Zie de plaatjes hier onder.


2019-09-05a
2019-09-05b
2019-09-13a



Dacht ik deze keer weg te komen met weinig tekst blijkt dat toch niet te lukken. Heb nu alweer twee A4tjes vol geschreven. Maar nu zijn we toch echt aan het einde gekomen.

Oftewel, dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.





27 augustus 2019

 

Zo nu eerst eens beginnen met een nieuwe update. Kan ook deze keer melden dat ik niet zoveel te melden heb. De laatste periode heb ik eigenlijk alleen maar gewerkt en als ik niet aan het werk was dat zat ik wel op het dak. En zat ik niet op het dak dan was ik wel zo moe dat ik niet de puf had om wat te gaan doen.

 

Maar gelukkig keert de rust een beetje terug hier. Om maar met het grote nieuws te beginnen: de timmerman ik klaar met het dak. Afgelopen vrijdag heeft hij de laatste platen gelegd op de windvang en was het hele dak van zwart in tegelrood veranderd. Ik moet wel zeggen ik ben zeer tevreden met het resultaat. Het huis ziet er een stuk beter uit. Dat we ook de windveren vervangen hebben is wel een goede beslissing geweest. Die zwarte eraf en nieuwe witte eraan.

Het enige wat nu nog moet gebeuren is dat de laatste rommel nog naar de stort moet. Dit hoop ik deze week voor elkaar te krijgen.

Hier onder wat voor en na plaatjes.


2019-06-22e
2019-08-24c
2019-06-22d
2019-08-24a
2019-08-24b


Ook op het werk begint de rust weer wat terug te keren. Na alle drukte van de laatste tijd hebben we de boel nu weer zo’n beetje op orde en kunnen we weer terug naar het normale ritme. Werd ook wel tijd want ik begon wel genoeg te krijgen van al het overwerk. Leuk voor de bankrekening maar als je druk bent op het werk en je heb een timmerman op het dak die je ook wilt helpen dan wordt het op het laatst allemaal wel erg veel.

 

Ik had tussen alle werkzaamheden door nog een keer een zondag de tijd om te gaan wandelen. Deze keer ben ik naar het topje van de Ørnaberget gewandeld. Een niet al te lange wandeling. Het weer was niet al te best. Toen ik begon was het mooi wandelweer maar toen ik bijna op de top was moest ik snel de regenkleding aantrekken. Gelukkig was het maar een beste regenbui en kon ik toch nog wat foto’s maken. Ik had een thermosfles met koffie en wat te eten mee genomen. De bedoeling was om dit op de top te nuttigen maar het weer was er niet naar. Het begon alweer te regenen en te waaien dus dit idee heb ik maar idee gelaten. Gelukkig wordt ik steeds bekender hier in de buurt en ik wist dat er een eindje verder op nog een schuilhut stond. Hier ben ik heen gelopen. Ik was daar precies op tijd want ik stond binnen en gelijk begon het te regenen. De bui heb ik onder het genot van een bakkie koffie uitgezeten en op de terug weg naar de auto bleef het droog. Onderweg kreeg ik nog wat aandacht van een kleine kudde geiten. Leuk spul maar je moet wel opletten. Ze testen gelijk hoe eetbaar je bent.

Hier onder nog wat plaatjes van de wandeling.


2019-08-18a
2019-08-18b
2019-08-18c
2019-08-18d
2019-08-18e


Nog even wat over Noorwegen.

Binnen kort zijn hier gemeenteraad verkiezingen en een veel besproken onderwerp in de verkiezingsdiscussies is de wegentol. Iedereen die wel eens in Noorwegen heeft rondgereden heeft ze vast wel zien staan. De tolpoorten. Je rijdt er onderdoor en na de vakantie krijg je nog een envelop thuis met de nog te betalen wegentol.

 

In eerste instantie werd er alleen tol geïnd bij nieuwe wegprojecten. Werd er ergens een tunnel gebouwd dan financierde de regering, de provincie en af en toe de gemeente een deel van die kosten. De rest van de kosten werd dan betaalt met het innen van tol. Als dan het project betaalt was dan verdwenen de tolpoorten weer.

 

De laatste tijd wordt er om de grote steden ringen van tolpoorten gebouwd. Het argument is dan altijd dat er veel wegen in de stad moeten worden opgeknapt. Echter de tolringen worden nu ook gebruikt om het verkeer te regelen. Rij je in de spits de stad binnen dan kost dat behoorlijk meer dan als je buiten de spits de stad in rijdt. Bijkomend probleem voor veel families is dat als ze de kinderen naar de sportvereniging willen brengen zo ook steeds onder tolpoorten door moeten. Heb je twee of drie kinderen die allemaal naar een verschillende vereniging moeten en je rijdt zelf om op je werk te komen nog een paar keer onder zo’n poort door dan kun je wel begrijpen dat het heel veel geld gaat kosten.

 

En hier komt nu steeds meer weerstand tegen. Er zijn al speciale politieke partijen die maar één doel hebben en dat is het verwijderen van de tolpoorten. En in sommige steden zijn die partijen heel erg populair.

Natuurlijk zijn de partijen die nu in de gemeenteraden zitten ook ineens van menig dat het allemaal wel erg veel wordt. Terwijl ze er zelf voor gekozen hebben. We zullen zien wat het wordt. De verkiezingen zijn 9 september.

 

Als laatste hieronder nog een plaatje van een zonsopkomst. Als ik nu naar mijn werk rijdt dan is dat ook precies het moment dat de zon opkomt. En dat levert af en toe een mooi plaatje op.




Wel dat was het weer voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.




11 augustus 2019

 

Ik weet niet hoe het is in Nederland maar hier is gelukkig de hittegolf verder getrokken. De temperaturen zijn nu weer gewoon Noors. Vandaag ik het echt Westlands weer. Een graadje of 15 en het, hoe kan het anders, regent.

 

Ook deze keer heb ik niet zo heel veel te schrijven. De laatste twee weken ben ik hoofdzakelijk bezig geweest met overwerken en het dak.

De vissen op mijn werk zwemmen rond in de grote ringen met een net eronder. Als de vissen klein zijn moet je een net hebben met kleine openingen. Nu de vissen groter worden geven die kleine openingen niet genoeg water doorstroming om al die grote vissen van zuurstof te voorzien. Tevens wordt de vissenmest niet goed afgevoerd. Dus nu hebben we alle netten vervangen maar dat waren wel lange dagen.

Daarna hadden we te veel luis op de vis zitten en moest er een speciale boot komen die de luizen kan verwijderen van de vissen. Je hebt hier verschillende methodes voor. De methode die ze in eerste instantie hadden gekozen werkte om diverse reden niet. Die boot werd weggestuurd maar leverde mij wel een goed deel overwerk op.

De week erop kwam er een nieuwe boot met een ander systeem en dat ging wel goed. Dit leverde mij nog meer overwerk op. Het afluizen gaat dag en nacht door en dat leverde mij nog een nachtdienst op. Dan werk je van 8 uur ’s avonds tot 8 uur de volgende dag.

Na het afluizen moet je de hele visboerderij weer op orde brengen. Veel apparatuur dat in de ringen hangt moet je verwijderen voor het afluizen en dus weer terug hangen na het afluizen. Tevens heb je door de behandeling meer dode vissen en ook die moet je verwijderen.

 

Maar het is me nog wel gelukt om een wandeling te maken tussen alle drukte door. Deze keer ben ik naar Olalia gewandeld. Geen zware wandeling maar een rustige over goede paden. Het mooie van deze wandeling is dat je de hele tijd boven de boomgrens wandelt en dus de hele tijd mooie uitzichten hebt. Olalia is een berghut waar je kunt overnachten. In de zomer is er bediening in de winter moet je je zelf helpen.

Hieronder een paar plaatjes.

2019-07-28e
2019-07-28d
2019-07-28c
2019-07-28b
2019-07-28a


Met het dak gaat het nog steeds vooruit. Alle platen liggen op het dak. Het laatste wat nog moet gebeuren is de windveren vervangen in twee punten en het dak op de windvang moet nog vervangen worden. Ik hoop dat ik in de volgende update kan schrijven dat alles klaar is. Dat zou voor mij wel fijn zijn want ik begin het gedoe rond het huis een beetje zat te worden. Zit nu al dik een maand in de rommel en wil nu graag alles opruimen en klaar hebben. De nog te monteren windveren liggen in ieder geval geverfd in de garage dus daar kan het niet aan liggen.


2019-08-02b
2019-08-02a
2019-08-08b
2019-08-08a
2019-08-11c
2019-08-11b



Hoewel ik schreef dat ik hoofdzakelijk druk ben geweest met werk en het dak heb ik nog wat andere dingen gedaan of bijgehouden.

Tussen alles door nog een korte wandeling gemaakt naar de Middagshaugen. Dit was een wandeling van een uurtje. Heen en terug. Het leverde niet veel mooie foto’s op op ééntje na. Verder probeer ik nog steeds mijn kamerplanten te stekken en te vermenigvuldigen. Vindt het mooi met kamerplanten maar ik krijg het ook regelmatig voor elkaar dat er ééntje doodgaat. En dan is het handig als er een nieuwe klaar staat.

Ook met de terraspoort gaat het weer vooruit. De balken waar die inhing waren compleet verrot. Hier heb ik nieuwe voor gemaakt en nu moet alles geverfd worden. Voordeel van een groot huis is dat je dat dan binnen kunt doen.


2019-08-04a
2019-08-11d
2019-08-11a


Ja, en dan kom ik alweer aan het eind van deze update. Zoals ik al eerder schreef gebeurd er genoeg maar dat levert niet zo veel schrijfstof op.

Oftewel, dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.



28 juli 2019

 

Warm, warmer, warmst. Veel te warm dat is het hier. Nu ik dit zit te schrijven geeft de buitentemperatuur meter, die vol in de zon hangt, ruim 40 graden aan. Dat heb ik nog niet eerder mee gemaakt in Noorwegen. Mooi weer om binnen te zitten. Gelukkig voorspellen ze voor komende week weer wat regen en lagere temperaturen.

 

Verder heb ik niet zo heel veel te schrijven. Mijn tijd gaat op aan het vervangen van het dak. Op dit moment heb ik niet zo heel veel werk met het dak. Het oude dag heb ik verwijderd op een klein stukje na boven de buitendeur.

Verder heb ik veel nieuwe dakplaten naar boven gedragen en gehesen. Voor dat laatste heb ik twee kleine platformen gemaakt en met wat touw zo gemaakt dat ik vier dakplaten in één keer naar boven kon hijsen. 2 dakplaten geven ongeveer één vierkante meter dakbedekking. Met twee hijsen en vier platen per hijs kon ik dus 4 vierkante meter dakbedekking naar boven halen. En dan gaat het best wel snel.




Intussen werkt de timmerman rustig verder. Ik bemoei me verder niet met zijn werk. Het enige wat ik doe is het oude dak weghalen, nieuwe materialen op het dak leggen, eventuele materiaal bestellen als er wat extra nodig is en ik ruim natuurlijk alles om het huis op.


2019-07-25b
2019-07-25a
2019-07-22a
2019-07-17a
2019-07-16a
2019-07-15b
2019-07-15a


Tussen door nog weer een lading met afval weg gebracht. Dit keer was het een lading hout afval. Op de terug weg ben ik langs de bouwmarkt gereden waar ik gewerkt heb en heb daar een lading panlatten gekocht.


2019-07-20b
2019-07-20a



Zoals ik al schreef verder gebeurd er niet zoveel hier. Het is duidelijk vakantie tijd hier. Ook als ik naar mijn werk rijdt merk ik dat het veel rustiger is op de weg. Als ik het goed heb dan komt de drukte komende week weer op gang. Volgens mij is dan de bouwvak voorbij.

 

Hoewel het niet veel is heb ik ook dit jaar nog weer wat groenten gezaaid en geplant. Veel meer dan wat aardbeien, suikererwten, rode bieten, wortels en een paar boerenkool planten is het niet. Maar het groeit en bloeit allemaal wel redelijk goed. Voor groei en bloei is het hier wel mooi weer. Het is niet alleen warm maar het regent ook regelmatig. Dus droog is het hier niet.



2019-07-26e
2019-07-26d
2019-07-26c
2019-07-26b
2019-07-26a



Zoals ik al schreef er gebeurd hier niet zo heel veel op dit moment. Ik had al wel bedacht dat ik wel wat over Noorwegen kan gaan schrijven. Om wat de Noren zoal bezig houdt. Maar het is nu veel te warm om lang achter de computer te zitten.

Dus ik zeg maar zo: Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.





14 juli 2019

 

Zo, nu kan ik eindelijk eens een korte update schrijven. Niet dat hier niets gebeurd, maar sommige dingen kun je niet zo veel overschrijven.

 

Het belangrijkste nieuws van dit moment is wel dat de timmerman eindelijk is begonnen met het vervangen van het dak op mijn huis. Eindelijk werd er een periode voorspelt zonder regen. De timmerman is gelijk begonnen. Helaas gaat het niet zo heel snel. Het dak bleek op sommige plekken veel slechter dan verwacht. Dit levert nogal wat extra werk op. Maar goed, we zijn eindelijk in gang en ze melden de komende dagen nog geen regen. Met een beetje geluk krijgen we het dak waterdicht voor het weer gaat regenen.

Het dak is al waterdicht als de onderlaag er op ligt. Hier in Noorwegen leggen ze onder de dakpannen ook nog een waterdichte laag. Om er zeker van te zijn dat er geen lekkage komt als er wat verschuift.

Hier onder een paar plaatjes van de activiteiten.


2019-07-08a
2019-07-09a
2019-07-10a
2019-07-12a
2019-07-12b


Afgelopen vrijdag had ik een dag vrij genomen. Ik heb nog wat tijd voor tijd uren staan en die komen nu goed van pas. Ik was donderdagavond begonnen met het verwijderen van een gedeelte van het oude dak en was hier nog niet helemaal klaar mee. Tevens kon ik alles wat van het dak afkwam opruimen en sorteren. Kon ik extra materiaal ophalen voor de timmerman, kon ik een aanhanger lenen en die vol leggen met oude platen.


2019-07-12c
2019-07-12d


Gisteren ben ik met de aanhanger naar de het afvalstation gereden en daar alles afgeleverd. Mooie van die metaalplaten is dat je het gratis kunt inleveren.

Vandaar uit ben ik naar Haugesund gereden. Ik had een sms’je gekregen dat de bestelde houtkachel gearriveerd was en klaar stond om opgehaald te worden. Ze hebben hem met een heftruckje op de aanhanger gezet. Vraagteken voor mij was dus hoe krijg ik hem er zonder heftruck weer af. De houtenkist met kleberstenen woog iets over 100 kilo en de kachel zelf bijna 140 kilo.

Die stenen zijn van die stenen die aan de kachel komen te hangen. Stook je de kachel op dan nemen ze veel warmte op om die vervolgens weer af te geven als het vuur in de kachel uit is.

 

Op de terugweg kwam het bij mij op dat beide buren met vakantie zijn. Gelukkig had ik weer eens een goed idee en dat was dat ik de helling die ik gebruik om de motor in de winterstalling te zetten ook wel kon gebruiken om de kachel van de aanhanger te krijgen. Dat met die stenen ging wel aardig goed. De kachel heb ik met een steekwagentje gedaan. Dat was niet zo’n goed idee. 140 kilo tegenhouden op een helling ging niet. Je moet me niet vragen hoe ik in de benen ben gebleven of hoe ik de boel heel beneden heb gekregen. Daar ging het veel te snel voor. Het is gelukt zonder te verongelukken of dat er wat kapot is gegaan. Volgende keer maar iets anders verzinnen.



2019-07-13a
2019-07-13b
2019-07-13c


Gisteren kwam ik er ook nog achter dat ik de banden onder de auto moet vervangen. Daar zat, zo gezegd, niet zo heel veel profiel meer op. De banden waren zelfs zo slecht dat ik ze er onderweg heb gehaald en de winterbanden er weer onder heb gezet. Als de politie je stopt met slechte banden onder de auto en ze vinden dat het onverantwoord is om zo te rijden trekken ze gelijk je rijbewijs in. En je mag hier wel met spijkervrije winterbanden rijden in de zomer. Niet best voor de wegligging en de banden, maar het is wettelijk toegestaan.

 

Omdat ik toch bezig was ook de motor maar even gecontroleerd en dat zag er niet veel beter uit. Ook hier moet de voorband vervangen worden. Ik moet toch maar eens leren dat ik de banden wat vaker controleer.

En alles moet gebeuren tussen mijn werk door. En dan ben je dus druk. Alles regelen en plannen. Timmerman helpen. Alles opruimen en sorteren. En natuurlijk moet ik ook nog eten koken en af en toe een wasje draaien.

 

Gelukkig is het niet alleen druk. Vandaag heb ik een rustige dag. Vanmorgen nog even een uurtje buiten bezig geweest en voor de rest van de dag heb ik geen plannen. Misschien nog even de Wimbledon tennis finale kijken. Of nog even een stukje hardlopen. We zien wel.

 

Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.



1 juli 2019

 

Ja, gisteren terug gekomen van een weekendje Oslo en nu is het weer tijd om een stukje te schrijven. Genoeg te vertellen.

Het dak, ja, daar krijg ik een punthoofd van. Of van het weer. Dat weet ik eigenlijk niet. De drie weken vakantie zitten er op en er ligt nog steeds geen nieuw dak op mijn huis. Integendeel, we zijn nog helemaal niet begonnen. Het wil maar geen mooi weer worden hier. Zucht heel Europa onder een hitte golf, zuchten wij onder een regen golf. Ben er nu wel een beetje klaar mee. Ik hoef echt geen 30 graden maar een periode zonder regen is nu wel welkom.

 

Ook de groentetuin heeft behoefte aan wat warme dagen. De aardbeien worden wel rood maar smaken toch niet zo goed als dat ze een beetje zon krijgen.

Awel, gelukkig kunnen we het weer niet zelf regelen. Ik moet maar gewoon geduldig blijven en dan lukt het vanzelf wel een keer met het dak.

 

En als je buiten niet aan de slag kunt, wat doe je dan? Dan ga je binnen aan de slag. Ik had al geschreven dat de kachel aan vervanging toe is. Die ik nu hebt is niet schoon brandend, je kunt het hout niet zien branden, de stenen binnen in de kachel zijn erg slecht en hij gebruikt erg veel brandhout. Ook krijg je één keer in de zoveel jaar controle van je schoorsteen en kachel. Deze mijnheer had mij ook al het dringende advies gegeven om er eens over na te denken om die kachel te vervangen. Redenen genoeg dus om hem te vervangen.

 

Om er een beetje vaart achter te zetten heb ik de oude kachel al vast verwijderd. Dit ging onverwachts nog wel redelijk gemakkelijk. Ouderwetse kwaliteit. Ik kon hem zonder al te veel problemen helemaal uit elkaar schroeven. Ook het vloertje er onder ging redelijk vlot aan stukken. Nu heb ik er ook al een schoorsteen specialist bij gehad. De nieuwe kachel, die ik inmiddels heb bestelt, past natuurlijk niet in het oude gat. Het gat moet naar boven en misschien wat groter worden. Het één en ander moet natuurlijk wel aan alle regeltjes voldoen dus maar kijken hoe we dat gaan fiksen. De schoorsteen zit vlak bij de deur en ik wil de kachel zo ver mogelijk van de deur af hebben. Deze aardige mijnheer zou met een voorstel komen en dan zien we wel weer verder. Ik verheug me in ieder geval al wel op de nieuwe kachel.

Hieronder een paar plaatjes van het verwijderen van de oude.



2019-06-19a
2019-06-19b
2019-06-19c
2019-06-19d
2019-06-19e



In Bjoa was er laatst nog een klein feestje. Het wandelpad rond het Bjoa meer werd officieel geopend. Dit was al lang een wens van veel mensen om een wandeling rond het meer te kunnen maken. De plaatselijke sportvereniging heeft hier de schouders onder gezet en met behulp van een deel sponsors is ze het gelukt om de benodigde kronen bij elkaar te krijgen. Voor diegene die denkt dat ze hier niet van papierwerk houden. Het eerste initiatief stamt al van 2013. Begin 2018 zijn ze begonnen met het aanleggen van het pad. In die tussentijd was het alle papierwerk voor elkaar maken en geld bij elkaar zoeken. Moet zeggen ze hebben er een mooi pad van gemaakt. Het volgt mooi het terrein.

Hier onder een paar plaatjes van de openingsceremonie.


2019-06-20b
2019-06-20a
2019-06-20c



En ja, wandelen dat doe ik ook nog steeds. Deze keer was het een korte wandeling naar Longåsdals hut. Een korte wandeling die begon op een kwartiertje rijden. Deze keer was het een lichte wandeling zonder dat je op het eind een spectaculair uitzicht had. Het weer was wel aangenaam en ik heb onderweg enkele malen rustig gezeten. Ik kan hier, zelfs na bijna 10 jaar in Noorwegen, nog steeds enorm genieten van de stilte. Nog steeds vind ik het bijzonder dat je hier kunt zitten zonder maar wat te horen. Het enige wat je dan hoort is de natuur. Heerlijk,

Hier onder een paar plaatjes van de wandeling.


2019-06-22c
2019-06-22b
2019-06-22a



En zo komen we bij het weekendje Oslo. De reden dat ik die kant op ben gereden was het Tons of Rock festival. Daar zou Slayer optreden en die wou ik graag zien.

Ik hou wel van een vroege start en ben donderdag morgen zeven uur begonnen te rijden richting Oslo. De rit ging mooi vlot. Ik vond het erg rustig op de weg. Om ongeveer twee uur ’s middags was ik bij de camping. Tent opgezet en de rest van de dag en avond rustig lezend voor de tent door gebracht. In Oslo was het namelijk wel mooi weer. Beetje dom om dan de korte broek niet mee te nemen.



 

Vrijdag was het festival dag. Met het openbaar vervoer was het festival terrein eenvoudig te bereiken. Deze keer fijn dat ik niet hoefde te rijden want dan kun je ook eens een biertje drinken.

De eerste band die op mijn lijstje stond was The Hu. Een band uit Mongolië die in het Mongools hardrock ten horen brengt. Ik heb deze keer maar besloten om geen YouTube video link in de update te zetten maar een eigen video te gebruiken. De nieuwe telefoon die ik heb maakt wel goede en bruikbare video’s.  Dit geeft de sfeer wat meer weer, hoop ik.

Hier onder een korte video van The Hu. Wie meer van deze band wil zien moet maar even zoeken op YouTube. Daar staat genoeg.




Het mooie van dit festival was dat je van concert naar concert kon lopen. Er was steeds wel ergens een band aan het spelen. Nu konden niet alle bands mij bekoren maar het is altijd interessant om eens een band te horen die je nog niet kent. Wolfmother was voor mij in ieder geval een positieve verrassing.

Maar Slayer was natuurlijk voor mij en velen het hoogte punt. Het was hun afscheidstournee.

Zoals ik het begrepen heb stoppen ze ermee. Ook van Slayer een korte video die ik zelf geschoten heb.





Hier onder nog wat plaatjes van het festival.


2019-06-28a
2019-06-28b
2019-06-28c
2019-06-28d
2019-06-28e



De zaterdag heb ik in het centrum van Oslo door gebracht. Beetje door de straten slenteren en af en toe een poosje zitten. Leuk om mensen te kijken. En daar liepen er heel veel van. Wat een drukte. Maar wat wil je. Heerlijk weer, blauwe lucht, zonnetje. Lekker om eens weer in een drukke stad te zijn. Blij dat ik er niet woon.

De kwartfinale van de voetbal dames heb ik in een pub gekeken. Ja, met een biertje. Beetje raar was het wel want je had alleen beeld en geen commentaar. Mooi dat ze wonnen natuurlijk.

De avond heb ik bij de tent door gebracht. Lekker in de zon zitten lezen.


En zo gaan we richting het einde van deze update. Gisterenmiddag om ongeveer drie uur was ik weer thuis na een rustige rit. Het is wel ruim zes uur rijden naar Oslo en dan moet je natuurlijk ook ruim zes uur rijden als je weer thuis wilt slapen.

Thuis alles kampeerspullen opgeruimd en een wasje gedraaid. Het was wel weer even wennen aan het weer. Na twee uurtjes rijden betrok de lucht al en de rest van de autorit ging van regenbui naar regenbui.

 

Vandaag ik het gelukt om tussen de buien door de aardbeien te plukken. Er zaten er een hele boel aan. Eens kijken of ik ze in de diepvries kan maken of op een andere manier langer kan bewaren. Beetje zonde dat je je nu klem moet eten in de aardbeien en er over een poosje niets meer hebt.

 

Als allerlaatste wil ik nog even schrijven dat ik vandaag weer eens naar de tandarts in Haugesund ben geweest. Deze keer hebben ze de tand op de schroef gezet die ik al in mijn mond had. Als er nu geen gekke dingen gebeuren dan ben ik eindelijk na één jaar en één maand klaar met het vervangen van mijn tand.

 

Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.

 

In Norway.nl