blog januari februari maart

24 maart 2019

 

Wel tijd om eens weer Microsoft Word op te starten en te beginnen aan een update voor op mijn site. Het zal wel weer lukken om het op het internet te krijgen maar het is helaas wel een frustratie project geworden door die nieuwe internetsite editor.

 

We gaan maar verder waar we gebleven zijn en dat is in Bergen. De laatste update heb ik op een zaterdag daar op de site gezet maar de zondag erna had ik ook nog om wat rond te kijken in Bergen.

Ik had zin in wat frisse lucht en het leek me wel leuk om naar de top van de hoogste berg in Bergen te gaan. Bergen wordt omringt door zeven bergen. Fløyen is wel de bekendste. Bijna vanuit het centrum kun je met de Fløybanen naar de top van de berg die 320 meter hoog is. Ik heb maar besloten om met de gondelbaan naar de top van de Ulriken te gaan. Dit topje is 643 meter hoog. Ik had redelijk geluk. Het was erg koud op de top maar de lucht was helder en dus het uitzicht goed. Ik was helaas mijn goede wandelschoenen vergeten en aangezien er sneeuw op de top lag kon ik niet ver wandelen. Het is gelukt om ongeveer een dik half uur weg te wandelen van de top door de sneeuw maar toen voelde ik dat mijn sokken nat begonnen te worden en ook mijn voeten werden niet warmer. Dus maar terug.



Vlak bij het appartement ligt een soort openlucht museum met allemaal oude gebouwen van het oude Bergen. Hier ben ik nog even door heen gewandeld maar er was niet veel te zien. Alles zat dicht en de koude wind maakte het er ook niet aangenamer op. Terug naar het appartement en de avond rustig lezend en tv kijken door gebracht.


Maandag weer terug gereden en toen begon het gewone leven weer.

 

De trouwe lezers weten misschien nog wel dat ik al een beste poos aan het sukkelen ben met mijn ene voortand. Hier zit nu eindelijk weer eens wat vooruit gang in. Het is nu gelukt om de implantaat op de plek te krijgen. Vorige week terug geweest voor controle en alles zag er goed uit. Nu moet ik wachten tot 6 mei. Dan krijg ik een of ander tussenstuk op de implantaat waarop ze de uiteindelijke tand kunnen schroeven. Zit het tussenstuk erop dan moet ik weer twee tot drie weken wachten en dan kan de uiteindelijke tand erop. Eind mei zou ik dus eindelijk klaar moeten zijn met mijn voortand.


Met het brandhout schiet het niet zo erg op. Het is het weer wat me tegenwerkt. Het hout ligt thuis en moet nog gekloven worden. Dit doe ik met een elektrische houtklover en het lijkt me niet handig om met dat ding in de regen te gaan werken. En altijd als ik tijd heb dan regent het. Gisteren is het gelukt om ongeveer twee en half uur te kloven tussen de buien door. Gelukkig heb ik woensdag vrij en hoop ik dat ik de rest kan kloven en kan beginnen met het stapelen.



Het weer plaagt me de laatste tijd ook bij mijn grootste hobby. Namelijk wandelen. De laatste tijd is het of te nat, of de wolken hangen laag of er ligt te veel sneeuw.

Vorige week was ik optimistisch. Een wandeling naar de top van de Gråhorgjo, dat moest lukken. Helaas, toen ik naar de parkeerplaats reed waar de wandeling begon had ik al gezien dat dat waarschijnlijk niet ging lukken. Zie foto hier onder.




Ik heb nog een poging gedaan om met de auto bij de parkeerplaats te komen maar ook hier was het helaas. Die weg loopt redelijk steil omhoog en het duurde niet lang dat er zoveel sneeuw lag dat de banden geen grip meer hadden en ik achteruit rijdend terug moest. De auto onder aan de weg gezet en naar boven gelopen. Ik ben nog een redelijk eind gekomen maar toen ik kort achter elkaar drie keer tot aan mijn heup in de sneeuw weg zakte leek het me beter om maar terug te gaan. Ik heb nog wel wat foto’s genomen van het uitzicht wat ik had.



Omdat ik nog tijd genoeg over had ben ik nog even naar het Cholera kerkhof gegaan. Deze was compleet overgroeit en ze zijn nu begonnen om het weer toonbaar te maken. Hier onder wat foto’s van voor en na het kappen van de enorme bomen



Maar mijn tank was nog niet leeg. Aangezien de parkeerplaats naar het kerkhof ook de parkeerplaats is voor de wandeling naar mijn favoriete topje Loklinuten ook daar nog maar even heen gewandeld. Deze wandeling ziet er in het begin nu heel anders uit. Ze zijn hier ontzettend aan het kappen geweest. Ik weet nog niet of ik het een verbetering of verslechtering vindt. Het uitzicht aan het begin van de wandeling is wel veel mooier maar het lopen over zo’n grote bosweg is niet erg aantrekkelijk. Gelukkig zie je op de top niets van de activiteiten en is het daar ook nog net zo rustig als altijd.


Uitzicht op de Gråhorgjo vanaf de Løklinuten


Ja, en dan als laatste nog even wat over mijn werk. Hier heb ik nu voor de eerste keer het afluizen van vis mee gemaakt. Een flinke operatie. Elke week nemen we minimaal twintig vissen uit elke ring en controleren we of die luizen hebben. Als ze die hebben tellen we die en kijken in welk stadium ze zitten. Komt het aantal luizen per vis boven een bestemt aantal dan ben je verplicht om daar wat aan te doen. Het aantal luizen dat een vis gemiddeld maximaal mag hebben ligt tussen 0.2 en 0.5 luizen per vis. Dit is afhankelijk van het seizoen waar je inzit.

De methode die veel gebruikt wordt de laatste tijd heet Thermolizer. Eenvoudig gezegd wordt de vis uit de ring gezogen. Vervolgens gaat die in een ongeveer 18 seconden in een bak met warm water. Door de plotselinge temperatuur verschil laat de luis los van de vis en wordt uit het water gefilterd. De vis wordt na het warme bad weer terug gepompt in de ring.

In dit geval werd eerst alle vis in een grote tank in de boot gepompt. Vervolgens maakten we de ring weer productie klaar en werd alle vis via het warme bad terug gepompt in de ring.

We hebben in totaal drie van de zeven ringen behandeld. Omdat het veel werk is kregen we hulp van drie collega’s uit Bjordal.

Het was al met al wel een lange dag. We zijn om acht uur ’s morgens begonnen met de voorbereiding en om één uur ’s nachts waren we klaar.

Hier onder wat foto’s en video’s.












Ik vind dat ik genoeg geschreven heb. Ik wou nog vertellen over de nieuwe internet site van Bjoa en mijn activiteiten met de tuinclub maar dat doe ik de volgende keer wel.

 

Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar we





9 maart 2019

 

Ja, en daar zit je dan op een zaterdagavond in een appartement in Bergen een beetje tegen een computerscherm aan te kijken. Tijd om een update te schrijven. Ik heb er ook wel de tijd voor maar ik merk dat de afgelopen week best wel vermoeiend is geweest. Ook de inspiratie ontbreekt een beetje.

Ook deze update doe ik zo’n beetje in de beroemde chronologische alfabetische volgorde. Dan komt op het eind Bergen vanzelf wel aan de beurt.

 

Zoals je de vorige keer hebt kunnen zien is het me gelukt om foto’s in de update te krijgen. Helaas kan ik niet zeggen dat dat nou ze gemakkelijk ging. Mijn werkwijze was altijd dat ik de tekst voor een update in Microsoft word schrijf. Daarna zoek ik de foto’s op die ik er bij wil hebben. Vervolgens ga ik naar het programma waarmee ik mijn site onderhoud en copier de tekst in de blog pagina. Volgende actie is dan dat ik een foto in de tekst zet waar ik hem hebben wil en op een icoontje klik zodat de tekst om de foto heen gaat. Vervolgens kon ik de foto verschuiven en de grote veranderen.

Nu kan ik wel de foto op de goede plek zetten maar moet ik klikken of ik de foto rechts, links of in het midden wil hebben. Klik ik echter op één van die drie dan verdwijnt de foto. Ik vind dan de foto terug helemaal boven aan de tekst. Vervolgens moet je dan op foto naar beneden klikken totdat de foto op de goede plek staat. Helaas gaat de foto altijd van rechts naar het midden en stopt bij elke lege regel of waar je op enter hebt gedrukt in de tekst. Na ongeveer 20 keer klikken heb ik dit maar opgegeven. Ik heb alles wel voor elkaar gekregen maar dat duurt ongeveer drie keer zo lang dan in het oude programma. En dat is het hele verhaal met het nieuwe websiteprogramma. Het doet precies het zelfde als het oude maar je klikt ongeveer drie keer meer om hetzelfde voor elkaar te krijgen. Ik denk dat ik binnenkort maar eens een mailtje naar one.com stuur om ze te feliciteren met het feit dat het ze gelukt is om het meest gebruikers onvriendelijke programma te maken dat ik ooit gezien heb.

 

Goed, maar nu genoeg geklaagd. Wat heb ik zoal gedaan de laatste twee weken.

 

Wel, ik heb eindelijk mijn brandhout bij huis liggen. Het stond al een tijdje op het programma om dat naar huis te halen maar het regende zo veel dat de boer waar ik het van krijg liever niet had dat ik door zijn weiland ging rijden met tractor en aanhanger. Ik heb het nu verdeelt over een paar avonden na het werk opgehaald. Mijn schatting is dat ik ongeveer negen kubieke meter brandhout heb. Dat is ruim voldoende voor een winter. De volgende job is dat ik alles moet kloven. Dat staat voor komende week op het programma. Hier onder een paar plaatjes van de transport activiteiten.





Ook met de website voor Bjoa gaat het goed. Kreeg gisteren het bericht dat we de gewenste website naam in ons bezit hebben gekregen. Ik heb al enkele bedrijven gevonden die een advertentie op de site willen hebben en ook heb ik al redelijk wat informatie wat op de site kan. Het schiet dus mooi op. Nog even en je kunt het laatste nieuws van Bjoa vinden op bjoa.no. Nee, nu nog niet.

 

Verder ben ik nu zover dat ik het kleine hoekje in de gang kan behangen. Ik heb het drie keer in de grondverf gezet om de donkere kleur weg te krijgen. Behang ligt klaar nu nog wat tijd vinden. Zie plaatje.



Ja, en nu Bergen. Hier zit ik al sinds vorige week zondag in het appartement van mijn arbeidsgever. De reden dat ik hier zit is dat ik op cursus moest. En om maar met het resultaat te beginnen ik ben geslaagd voor zowel het schriftelijke als het mondelinge gedeelte. Dat houdt in dat als ik de volgende keer met onze arbeidsboot Cornelia uitvaar, ik onderdeel ben van het Global Maritiem Disteress and Safty System. Ik vind zelf dat dat er wel indrukwekkend uitziet.

 

Gelukkig is het allemaal niet zo spannend. Aan boord van Cornelia hebben een VHF/dsc radio. Met deze radio kun je de beroemde MAYDAY, MAYDAY uitzenden. Omdat het uitzenden van zo’n MAYDAY nogal wat consequenties kan hebben, denk aan alle redningsinstanties die gealarmeerd worden, heb je een certificaat nodig om zo’n radio te mogen bedienen.

En daar ben ik de afgelopen week samen met twee collega’s druk mee geweest. Het is niet iets wat je zomaar krijgt. De cursus begon maandag morgen half negen en duurde tot half zeven ‘s avonds. Daarna was het eten en vervolgens huiswerk maken tot ongeveer elf uur. Ook dinsdag, woensdag en donderdag ging het verder in dit tempo. Donderdag middag schriftelijk examen en na het examen oefenen voor het mondelinge examen. Vrijdagmorgen twaalf uur konden we alle drie opgelucht ademhalen. Alle drie geslaagd.

 

En wat doe je nu nog in Bergen dan? Wel zoals ik al schreef zit ik in een appartement van mijn arbeidsgever en als die leeg is mogen de medewerkers hem gebruiken. Ik had hem dus gereserveerd het weekend na de cursus.

Dus nu heb ik een rustig weekend in Bergen. Gisteren naar de Ikea geweest en de omgeving wat verkend. Vandaag eerst een groot winkelcentrum bezocht. Gisteren ben ik hier ook vlak in de buurt geweest en lag er geen sneeuw. Afgelopen nacht is er zo’n 10 tot 15 centimeter sneeuw gevallen en dat leverde weer wat mooie witte plaatjes op die je hieronder vindt.




Daarna ben ik naar het centrum van Bergen gegaan. Hier lag merkelijk genoeg geen sneeuw. Hier heb ik eerst het Akvariet bezocht. Ik heb hier geen plaatjes van maar op deze site vindt je wat het Akvariet inhoud. Klik HIER voor de site in Engels.

 

Als laatste heb ik het centrum een beetje verkend. Niet zo heel erg spannend maar er waren nog wel wat leuke winkeltjes en die herten hamburger smaakte goed.

Hier onder nog wat plaatjes.




En nu zit ik weer in het appartement. Als je dit leest ben ik klaar met de update en geniet ik weer van een rustige avond. Wat ik morgen ga doen weet ik nog niet dit zal wel afhangen van het weer en wat het weer was lees je wel in de volgende update.

Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.



22 januari 2019

 

Wel, zoals het er nu naar uitziet kan ik weer een update met foto’s op de site zetten. Of het gaat lukken weet ik, op het moment dat ik dit schrijf, nog niet. Ik begin zoals gewoonlijk maar met het schrijven van een update, het uitzoeken en klaar maken van de foto’s en dan moet ik zien dat ik alles weer kan combineren.

 

Het wordt wel weer een update waarin alles weer in de beroemde chronologische alfabetische volg orde staat. Het lijkt misschien wel dat ik ontzettend veel gedaan heb. Is ook wel zo, maar deze update begint na die van 24 januari en dat is al een maand geleden.


Ik begin maar met mijn brandhout. Daar ben ik al een mooi poosje mee bezig. Erg snel gaat het allemaal niet. De motorzaag gaf het een keer op. Die is nu onderweg om gerepareerd te worden en ik kreeg een andere te leen. Tussen door heeft het nog gesneeuwd en kon ik niet meer zien waar ik moest lopen op de hellingen en ik ben nog een halve dag bezig geweest om alle takken van het weiland in het bos te gooien. Nu ligt alles klaar om opgehaald te worden maar nu heeft het zoveel geregend dat ik niet het weiland in kan met tractor en aanhanger zonder flinke sporen achter te laten. Ik hoop dat ik het komende week op kan halen. Doel was ook om het voor maart thuis te hebben en in maart te kloven en op de plek te leggen.


 

Tussen door ben ik nog begonnen met het veranderen van een stukje muur in de gang. Dat stond al heel lang op de planning. Het is een klein stukje naast de deur naar de windvang/garderobe. Dit heeft nog het zelfde lelijke behangetje als ik in mijn eetkamer had. Ik heb het nu twee keer overgeschilderd met grondverf. Voor de zekerheid wil ik het nog één keer overschilderen zodat het goed wit is en de zwarte bloemen niet door het nieuwe behang heen schijnen. Foto’s komen met de volgende update.


Ik moet wel zeggen dat ik de laatste tijd regelmatig vergeet om foto’s te maken van wat ik doe. Zo heb ik de oude lelijke pruimenboom voor het huis ook verwijderd zonder daar foto’s van te maken. En ik was nog wel zo onder de indruk van mij zelf dat ik de stobbe uit de grond heb gekregen. Dit heeft nog wel een hele hoop zweetdruppels gekocht. Ook mijn rug stelde het karweitje niet erg op prijs maar overleefde het zonder grote gevolgen. Volgende wat ik daar wil doen is het verwijderen van de heg die er staat. Deze staat precies op de rand van mijn erf. Als ik de achterkant van die heg wil knippen dan moet ik over een betonnen rand van ongeveer 20 centimeter lopen en als ik mijn balans verlies dan lig ik ineens ruim twee meter lager. Dus de nieuwe heg komt wat verder van de rand af te staan. Veel veiliger, zeker als ik wat ouder wordt. En dat hoop ik te worden.


Ook ben ik nog weer bezig geweest in de keuken. Had nog een pakje Saroma vanille pudding poeder staan en dat heb ik veredeld tot een bokkenpootjes taart. Deze keer ééntje met een dubbele laag. Goed gelukt en erg lekker.




Ik heb in de vorige update geschreven dat ik in het bestuur zit van de plaatselijke tuinclub. Hier ben ik nu ook aardig druk mee. Ik ben gepromoveerd tot notulist. Wat mij betreft het leukste baantje als je in een bestuur zit. Tevens kan ik op die manier mooi mijn Noors schrijven oefenen.

Ik heb nu twee bijeenkomsten mee gemaakt als bestuurslid en vond het beide keren erg gezellig. Leuk om zo bezig te zijn, de boel klaar zetten, beetje kletsen met verschillende mensen en na afloop alles weer opruimen.

Afgelopen weekend was er ook een provincie vergadering van de tuinclub. Deze wordt georganiseerd door het provinciebestuur en vindt plaats in Sola wat weer tegen Stavanger aanligt. De bijeenkomst duurt van zaterdagmorgen tot zondagmiddag. Doel van de bijeenkomst is dat je een update krijgt van het landelijke bestuur en welke richting die heen willen met de tuinclub. Andersom kunnen wij dan aangeven wat wij willen. Verder spreek je veel mensen van andere tuinclubs wat weer veel inspiratie en ideeën oplevert. Tevens zijn er verschillende presentaties waar je ook niet dommer van wordt. Je overnacht één nacht in het hotel waar de bijeenkomst plaats vindt en het hoogtepunt is dan ook het gezamenlijke diner zaterdagavond.

In mijn oude gemeente zat ik ook in het bestuur van de tuinclub en ook vandaar uit was ik al enige keren bij de provincievergadering geweest. En deze keer was het weer net zo leuk en gezellig als de keren daarvoor.


Af en toe heb je wel eens dat je uit het raam kijkt en denkt, wat gebeurd daar nou. Ik woon wel aan zee maar heel veel meeuwen zitten hier gelukkig niet. Als je dan uit het raam kijkt en je ziet een enorme wolk met meeuwen dan moet er wel iets bijzonders aan de hand zijn. In dit geval was dit bijzonders een vissersboot die kennelijk alles wat die niet wou hebben over boord gooide en dat was kennelijk iets wat de meeuwen wel erg lekker vonden. Wel grappig om te zien. Een week of wat later zag ik dezelfde boot weer langs komen met dezelfde wolk meeuwen maar deze keer zag ik ook twee zeearenden meevliegen. Ik heb ook geprobeerd om daar een foto van te maken maar was helaas niet snel genoeg. Wel weer mooi om te zien natuurlijk.





Tussendoor probeer ik mijn conditie een beetje op peil te houden door één keer in de week te gaan hardlopen. Van wandelen komt de laatste tijd helaas niet veel. Vorig weekend zat ik in Sola bij de tuinclub bijeenkomst en de drie weekends daarvoor heb ik gewerkt. Een weekend hadden ze een verlate kerstmis bijeenkomst van mijn werk. Ik had geen zin om te gaan en heb de weekenddienst van mijn collega overgenomen. Het weekend daarna was het mijn weekend en mijn collega wou die wel van mij overnemen maar ik vond een beetje extra geld en vrije tijd ook wel interessant dus die heb ik gewoon gewerkt. Het derde weekend belde mijn chef. Hij had zijn zoontje behoorlijk ziek en vroeg of ik voor hem kon werken. Geen probleem. Afgelopen week kwam mijn salaris en het was duidelijk te zien dat ik extra gewerkt had.

 

En tussendoor dat alles ben ik nog druk met de nieuwe internetsite voor Bjoa. Een internetdesign bedrijf maakt de site en aan mij is de taak om die te vullen met foto’s en allerlei nieuwtjes. De bedoeling is om hem te presenteren met de jaarvergadering. De bedoeling is ook dat de plaatselijke bedrijven een kleine advertentie op de site kunnen krijgen en daar een klein beetje voor betalen. Dit om de jaarlijkse kosten te dekken. Ik heb dus een hele vrijdagmorgen besteed aan het bezoeken van alle bedrijven hier om te vragen of ze daar in geïnteresseerd zijn. Tot nu hebben alle bedrijven die ik bezocht heb positief geantwoord. Verder mail ik allerlei nieuwtje naar de internet bedrijf zodat ze alvast de site een beetje kunnen vullen en we een indruk krijgen hoe het er uit komt te zien.

 

Wel dat was het voor deze keer. Als alles volgens plan gaat dan komt de volgende update vanuit Bergen. Maar daar over schrijf ik de volgende keer meer.

Als ik weekends werk dan neem ik altijd mijn camera mee naar mijn werk. Hieronder nog een paar plaatjes die ik vanaf mijn werkplek heb gemaakt.




Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.





15 februari 2019

 

Ja, dat is al een hele poos geleden sinds de laatste update. Helaas kan ik daar deze keer niet zoveel aan doen. Ik gebruik een programma om mijn internetsite te maken, onderhouden en nieuwe blogs op de site te zetten. De makers van het programma vonden het noodzakelijk om dat programma eens flink op te frissen en waarderen. Met als resultaat dat mijn hele internetsite in een puinhoop veranderde. Alle foto’s en teksten waren verschoven en lagen over en onder elkaar. Na een poos gecommuniceerd te hebben met de technische afdeling was dit na een poos weer goed. Alleen als ik nu foto’s in een nieuwe update wil zetten werkt dat niet. Ik krijg de tekst niet rond de foto’s. En lukt het wel en ik verschuif of de tekst of de foto dan verdwijnt de tekst weer onder de foto. Erg vervelend allemaal.

Ik heb geen idee hoe lang dit allemaal gaat duren dus ik heb de tekst van de geplande update van 24 januari aangepast en plaats hem nu maar zonder foto’s. Dan wordt het op het eind in ieder geval niet zo’n hele lange update met nieuws van een maand.

 

 

24 januari 2019

 

En we blijven maar updates schrijven. Deze keer eentje met wat trieste gedeelte. Ik heb kort geleden mijn eerste begrafenis mogen beleven hier in mijn “nieuwe gemeente”.

De bedrijfsleidster van de supermarkt waar ik een jaar heb gewerkt was plotseling overleden. Ze was op haar werk even naar buiten gegaan om een sigaretje te roken en heeft daar kennelijk een hart stilstand gekregen. Extra triest is dan dat de dokters haar net voor de kerst hadden vertelt dat de kanker die ze had, voor 100 procent was verdwenen.

 

48 jaar en zo maar weg. Het gebeurd zeker elke dag maar af en toe komt het erg dichtbij. Het was ook weer even een goede, wake up call, voor mij. Als je graag iets wilt doen of zien, en je hebt de mogelijkheid. Doe het dan nu en wacht niet tot later. Want je weet niet of later ook komt.

 

De bomvolle kerk vol met treurende mensen is mij niet helemaal in de koude kleren gaan zitten en na de begrafenis had ik wel even moeite om de draad weer op te pakken.

 

Maar goed hoe hard het kan zijn, het leven gaat wel gewoon door. Ook dat van mij. Dus wat heb ik verder nog gedaan. Nou, ik ben twee dagen op cursus geweest in Haugesund. Dit was vanuit mijn werk. Als je op zo’n visboerderij werkt ben je verplicht om een cursus vis welzijn te volgen. Dit om je basis kennis te geven van de biologie van de vis, zijn leefomgeving, de ziektes en plagen en de medicijnen die er gebruikt worden. Aangezien ik niet veel van vissen afweet was dit voor mij wel een welkomen cursus. Veel geleerd in twee dagen en in de pauzes gezellig zitten kletsen.

 

Natuurlijk ben ik weer verder gegaan met het maken van brandhout. Afgelopen zaterdag de hele dag met mooi weer in het bos geweest. Mooi opgeschoten en er ligt al een mooi beetje klaar. Helaas was ik mijn camera vergeten dus de foto’s houdt je nog te goed.

 

Als het slecht weer is dan heb ik een groot huis waar je veel binnen kunt doen. In dit geval heb ik in de kelder een aantal nestkasten in elkaar geschroefd. Er lag nog een hele bult met oude planken en plankjes en er stond nog een bak met oude schroeven. Dus behalve wat inspanning hebben ze me niets gekost. Ik moet ze nu alleen nog ophangen.

 

Verder in de keuken nog weer aan de slag geweest om een worteltaart, chocolade taart en wafels en een zalm schotel te bakken of koken. Veel is in de diepvries verdwenen dus ik kan er weer even tegen.

 

Verder heb ik nog steeds een klein één persoons trekkers tentje. Die heb ik al zeker 15 jaar niet meer gebruikt en ik was er nieuwsgierig naar of die nog water dicht was. Dus wat doe je dan. Dan zet je hem midden in winter in de tuin als de weersvoorspelling regen meldt. Ik heb er een nacht in geslapen en ik bleef droog ondanks dat het de hele nacht regende. Ik heb ook hier geen foto’s van aangezien ik heb voortijdig naar binnen heb gehaald omdat het hard begon te sneeuwen en waaien.

Nu hoop ik dat ik hem deze zomer een paar keer kan gebruiken tijdens meer daagse wandelingen.

 

Tussen door heb ik nog wat extra brandhout in stukken gezaagd en in de garage gelegd. Ik ben nu veel avonden thuis en gebruik behoorlijk meer brandhout dan afgelopen winter. Om er zeker van te zijn heb ik een gedeelte wat onder dak voor de kelder lag verplaatst naar de garage. Nu heb ik zeker genoeg brandhout binnen liggen voor deze winter. Tevens kan ik nu de ruimte voor de kelder weer gebruiken als ik niet alle brandhout dat ik nu maak op de pallets past.

 

Ook probeer ik wat meer gang te krijgen in mijn sociale leven hier. Zit dus al in het kerstmarkt comité, zit in het bestuur van een soort plaatselijk belang hier en probeer een website voor Bjoa in de lucht te krijgen.

 

Om de blik wat breed te houden en niet alleen gericht te zijn op Bjoa heb ik een poos geleden de plaatselijke tuinclub al laten weten dat ik, als daar behoefte voor was, wel plaats wil nemen in het bestuur. En zoals gewoonlijk als je dit soort opmerkingen maakt komen ze vanzelf wel bij je want wie wil er tegenwoordig nog in een bestuur zitten?

De eerste vergadering heb ik achter de rug en ik ben gebombardeerd tot notulist. Kan ik weer mooi mijn Noorse schrijven oefenen. De bestuursvergaderingen vinden bij de bestuursleden thuis plaats dus kan ik mooi overal eens op bezoek gaan. En natuurlijk kan ik ze dan ook mijn hutje laten zien.

 

Wel dat was het weer voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.




9 januari 2019


En dit wordt dan de eerste update van 2019. Ik hoop dat iedereen het jaar goed is begonnen en zonder vuurwerk schade 2019 is ingerold.

Zelf ben ik eerst op oudejaarsdag nog een paar uur wezen werken. Het uitzitten heb ik bij vrienden hier in de buurt gedaan. Moet wel eerlijk bekennen dat ik er niet zo heel veel zin aan had om daar heen te gaan maar zoals wel vaker ben ik achteraf blij dat ik gegaan ben. Vond het er erg gezellig en het was 2019 voor dat ik er erg in had. Om half twee hield ik het voor gezien. Ik was oudejaarsdag al om half zes uit bed en dan heb je het om half twee wel gehad. Ik heb dan ook prima geslapen.


En ja, eigenlijk veranderd er niet zo veel ook al leef je nu in een ander jaar. De huishoudelijke klusjes gaan gewoon door. Eten koken, wasjes draaien, schoonmaken, parkieten pesten enzovoort enzovoort. Ik ben inmiddels ook weer begonnen met het omzagen van bomen die ik dan weer kan verwerken tot brandhout. Ik heb nog een flink aantal tijd voor tijd uren staan. Overuren van mijn werk die ik op kan nemen als vrije tijd en die wil ik gebruiken om brandhout te maken. Enkele dagen flink tekeer gaan met de motorzaag en dan heb ik wel voldoende. Het brandhout maken doe ik op de zelfde plek als vorig jaar. Daar staat nog genoeg. Er volgen vast nog wel een keer een paar plaatjes.


De laatste actie die ik in 2018 heb gedaan is het snoeien van een paar bomen. Dit waren in dit geval geen bomen van mij zelf maar van de gemeente. Ze staan aan de oostkant van mijn huis en worden nu zo groot dat ze de zon van het terras houden. Nu kun je wel bij de gemeente gaan lopen zeuren dat ze die bomen moeten verwijderen maar dat wordt dan waarschijnlijk weer zo’n langdurig proces. Zelf doen dan gaat het veel sneller. Nu vond ik het wel wat brutaal om zonder toestemming te keer te gaan met de motorzaag dus ik ben eerst braaf naar de gemeente gegaan om toestemming te vragen. Dit was geen enkel probleem. Er wordt geregistreerd wie je bent, waar je gaat zagen, je krijgt het verzoek om alles netjes achter te laten en succes verder.


Ik wou de bomen niet helemaal verwijderen dan wordt het ook weer zo kaal. Ik had dus het plan opgevat om de ladder tegen de boom te zetten en goed vast te knopen. Vervolgens met de motorzaag naar boven klimmen om zo de top uit de boom te halen. Het is allemaal gelukt maar ik moet wel bekennen toen ik boven op de ladder stond met de ronkende motorzaag in mijn handen vond ik het plan toch niet zo geweldig. Het is, zoals al geschreven, allemaal gelukt en nu is het afwachten hoe de bomen reageren en hoe die weer uitgroeien. Mocht het helemaal niks lijken dan kan ik ze altijd nog omleggen.

Hieronder nog wat plaatjes van de snoei werkzaamheden.





Verder is hier niet zoveel gebeurd. Maar ik had afgelopen weekend weekendwacht op mijn werk en dat gaf mij mooi de gelegenheid om wat foto’s te maken. Deze keer heb ik foto’s gemaakt van het voersysteem dat we gebruiken om de vissen te voeren. Want dat doen we natuurlijk niet met de hand.




Hiernaast zie je een foto van het dek op het ponton.

Het ponton heeft vier silo’s van 50.000 kilo. Ja, inderdaad in totaal kunnen we dus 200.000 kilo visvoer bergen.














Het ponton heeft ook vier grote blazers. Hiernaast zie je er twee. Die blazen het voer via lange slangen naar de ringen.
















Om het voer in de slangen te krijgen zit er onderaan de silo’s een vijzel die het voer in een trechter transporteert. De omwentelingen van de vijzel worden geregistreerd en bij elke omwenteling valt er vanuit de vijzel een aantal grammen visvoer in de trechter. Zo kunnen we bijhouden hoeveel er gevoerd wordt.










Onder in de trechter zit een schoepenwiel die langzaam ronddraait. Dit is een beetje lastig te verklaren maar via het schoepenwiel komt het voer in de luchtslang die het voer naar de ring transporteert zonder dat er lucht uit de slang ontsnapt. In het ronde ding onder de kleine trechter(op de foto hierboven) zit het schoepenwiel en de slang/buis die daar onderdoor loopt neemt dan het voer mee.







We hebben vier silo’s met voer en zeven ringen met vis. Om toch elke ring voer te kunnen geven heeft elke silo een verdeler. Hier kun je de voerslangen van meerdere ringen aanknopen en een mechanisme binnen in zorgt er dan voor dat je het voer naar verschillende ringen kunt blazen.









Binnen in de ring ligt een verspreider. Door de vorm van de uitloop gaat die door de lucht die er uitkomt rond draaien en het voer dat met de lucht mee komt wordt dan verspreid.












Alles wordt via een programma op een computer aangestuurd. Hier kun je instellen hoeveel en hoelang elke ring gevoerd moet worden. Dit doen we niet zelf. Het voeren gebeurd centraal vanuit het hoofdkantoor van Osland.











Als laatste nog twee plaatjes van het ponton.


Wel dat was het voor deze keer. Tot de volgende keer maar weer.


In Norway.nl